Genesis 40

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →

1ครั้นภายหลังเจ้าพนักงานน้ำองุ่นและเจ้าพนักงานเครื่องเสวยของกษัตริย์อายฆุบโตได้กระทำผิดต่อกษัตริย์เจ้านายของตน.

2กษัตริย์ฟาโรกริ้วขุนนางทั้งสองนั้นคือ เจ้าพนักงานน้ำองุ่นและเจ้าพนักงานเครื่องเสวย:

3จึงรับสั่งให้จำไว้ในคุกของผู้บัญชาการทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ที่โยเซฟติดอยู่นั้น.

4ผู้บัญชาการทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ได้สั่งโยเซฟให้ดูแลสองคนนั้น, โยเซฟได้ปฏิบัติตาม, และเจ้าพนักงานทั้งสองได้ติดคุกอยู่ช้านาน.

5ขุนนางทั้งสองคนนั้น, คือเจ้าพนักงานน้ำองุ่นและเจ้าพนักงานเครื่องเสวยของกษัตริย์อายฆุบโตที่ต้องจำอยู่ในคุกนั้น, ต่างคนต่างได้เห็นนิมิตต์ฝันในคืนวันเดียวกัน.

6ครั้นเวลาเช้าโยเซฟได้เข้ามาหาขุนนางทั้งสองนั้น, เห็นมีหน้าโศรกเศร้า;

7จึงถามขุนนางที่จำไว้ในคุกที่บ้านนายของตนว่า, “ทำไมวันนี้ท่านจึงมีหน้าโศกเศร้า?”

8เขาตอบว่า, “เราทั้งสองได้ฝันไป, และไม่มีผู้ใดจะแก้ฝันได้.” โยเซฟบอกเขาว่า, “อันจะแก้ฝันนั้นเป็นการของพระเจ้ามิใช่หรือ? ขอท่านเล่าให้ข้าพเจ้าฟังเถิด.”

9เจ้าพนักงานน้ำองุ่นก็เล่าความฝันของตนให้โยเซฟฟังว่า, “เราฝันเห็นเถาองุ่นอยู่ตรงหน้า;

10เถาองุ่นนั้นมีสามกิ่ง: มีใบอ่อนพึ่งผลิออก, และมีดอกบานบ้าง; เถาองุ่นนั้นออกช่อมีผลอันสุก:

11เราได้ถือจอกกษัตริย์ฟาโรไว้ในมือ, แล้วเก็บลูกองุ่นนั้นบีบให้น้ำลงในจอก, แล้วเราได้ถวายจอกน้ำองุ่นนั้นแก่กษัตริย์ฟาโร.”

12โยเซฟก็ได้บอกขุนนางนั้นว่า, “ข้อแก้ฝันนั้นเป็นดังนี้: คือกิ่งองุ่นสามกิ่งนั้นได้แก่สามวัน;

13ยังอีกสามวันกษัตริย์ฟาโรจะปล่อยท่านและจะตั้งท่านไว้ในตำแหน่งเหมือนแต่ก่อน: ท่านจะได้ถวายจอกนั้นแก่กษัตริย์ฟาโรอีก, เช่นได้กระทำมาแต่ก่อนเมื่อเป็นเจ้าพนักงานน้ำองุ่นนั้น.

14เมื่อท่านมีความสุขแล้ว, ขอให้ระลึกถึงและแสดงความเมตตาปราณีแก่ข้าพเจ้า, ช่วยทูลกษัตริย์ฟาโรให้ข้าพเจ้าได้ออกจากคุกนี้.

15อันที่จริงนั้นเขาได้ลักข้าพเจ้ามาจากแผ่นดินเฮ็บราย: ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดสิ่งใด ๆ ที่ควรต้องติดคุกมืดนี้.”

16เมื่อเจ้าพนักงานเครื่องเสวยเห็นว่าการแก้ความฝันนั้นดี, จึงได้เล่าให้โยเซฟฟังว่า, “เราได้นิมิตต์ด้วย; ในนิมิตต์นั้นเราเห็นกระจาดขนมขาวสามใบซ้อนกันตั้งอยู่บนศีรษะเรา:

17ในกระจาดใบบนนั้นมีอาหารสารพัตร, เป็นของปิ้งสำหรับกษัตริย์ฟาโร; และมีนกมายื้อแย่งกันกินของในกระจาดที่ตั้งอยู่บนศีรษะเรา.”

18โยเซฟได้ตอบว่า, “ข้อแก้ฝันนั้นเป็นดังนี้: คือกระจาดสามใบนั้นได้แก่สามวัน.

19ยังอีกสามวันกษัตริย์ฟาโรจะเอาท่านไปผูกคอแขวนไว้ที่ต้นไม้; ฝูงนกจะมากินเนื้อหนังของท่าน.”

20ครั้นถึงวันที่สามเป็นวันเฉลิมพระชนม์พรรษาของกษัตริย์ฟาโร, จึงจัดการเลี้ยงขุนนางทั้งปวง: แล้วทรงปล่อยเจ้าพนักงานน้ำองุ่นและเจ้าพนักงานเครื่องเสวยเข้ามาอยู่ในท่ามกลางพวกขุนนาง.

21ฝ่ายเจ้าพนักงานน้ำองุ่นนั้นกลับตั้งไว้ในตำแหน่งให้ถวายจอกเครื่องน้ำองุ่นดังเก่า;

22แต่ฝ่ายเจ้าพนักงานเครื่องเสวยนั้นให้ผูกคอแขวนเสียให้ตาย, เหมือนโยเซฟได้แก้ฝันไว้นั้น.

23แต่ฝ่ายขุนนางเจ้าพนักงานน้ำองุ่นนั้นก็ลืมโยเซฟเสีย, มิได้ระลึกถึงเลย

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →