bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Genesis 33
Genesis 33
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 34 →
1
ยาโคบเงยหน้าขึ้นเห็นเอซาวกับพรรคพวกสี่ร้อยคน. ยาโคบจึงจัดลูกของนางเลอาและลูกของนางราเฮ็ลและลูกของสาวใช้สองคนนั้นให้อยู่กับมารดาของตนเป็นหมู่ๆ กัน.
2
ยาโคบจึงให้สาวใช้สองคนกับลูกของเขาเดินไปข้างหน้า, ให้นางเลอากับลูกเดินกลาง. และให้นางราเฮ็ลกับโยเซฟบุตรอยู่ข้างหลังสุด.
3
ยาโคบก็เดินไปข้างหน้ากับคนเหล่านั้น, และซบหน้าลงถึงดินเจ็ดหน, จนเข้าไปใกล้พี่ชาย.
4
ฝ่ายเอซาววิ่งไปต้อนรับกอดคอจุบยาโคบ: เขาทั้งสองก็ร้องไห้
5
เอซาวก็เงยหน้าขึ้นแลเห็นพวกผู้หญิงและลูกทั้งหลายจึงถามว่า, “คนที่มาด้วยกันนั้นใครเล่า?” ยาโคบว่า, “คนที่มาด้วยนั้นคือลูกทั้งหลายที่พระเจ้าโปรดประทานให้แก่ข้าพเจ้าผู้เป็นทาสของท่าน.”
6
ครั้งนั้นสาวใช้สองคนกับลูกทั้งหลายของเขาเข้าไปซบหน้าลง;
7
และนางเลอากับลูกทั้งหลายของเขาก็เข้าไปใกล้ซบหน้าลงด้วย: ภายหลังนางราเฮ็ลกับโยเซฟก็เขาไปใกล้ซบหน้าลง.
8
เอซาวจึงถามว่า, “ฝูงสัตว์ที่เราพบมานั้นเจ้าส่งมาทำไม?” ยาโคบตอบว่า, “เพื่อข้าพเจ้าจะได้ความชอบจากนายข้าพเจ้า”
9
เอซาวตอบว่า, “ข้ามีพออยู่แล้ว, น้องเอ๋ย; เจ้าจงเอาไว้เถิด”
10
ยาโคบตอบว่า, “มิได้; ถ้าท่านเอ็นดูข้าพเจ้าแล้ว, ขอรับของนั้นจากมือข้าพเจ้า; เพราะว่าข้าพเจ้าได้เห็นหน้าท่านเหมือนอย่างได้เห็นพระพักตรพระเจ้า; และท่านได้โปรดข้าพเจ้าแล้ว.
11
ขอท่านได้รับของกำนัลของข้าพเจ้าที่นำมาให้ท่านนั้นเถิด; เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงพระกรุณาโปรดให้ข้าพเจ้ามีสารพัตร.” ยาโคบได้วิงวอนเอซาว. เอซาวก็รับ.
12
แล้วเอซาวก็พูดว่า, “ให้เราทั้งสองไปด้วยกัน, และเราจะนำหน้าไป.”
13
ยาโคบตอบว่า, “นายเจ้าข้า, ท่านรู้อยู่แล้วว่าลูกของข้าพเจ้าอ่อน. และสัตว์มีลูกอ่อนที่ยังกินนมอยู่: ถ้าเร่งรีบไล่ไปสักวันหนึ่ง, สัตว์เหล่านั้นก็จะตายเสียหมด.
14
ขอท่านไปก่อนข้าพเจ้าผู้ทาสของท่าน, และข้าพเจ้าจะค่อยๆ ไปตามกำลังสัตว์ และลูกของข้าพเจ้าจะไปได้กว่าจะถึงเซอีรบ้านท่าน”.
15
ฝ่ายเอซาวตอบว่า, “ถ้าฉะนั้นจงให้คนที่มากับเราไปกับเจ้าบ้าง.” ยาโคบตอบว่า, “จะจำเป็นอย่างไรเล่า?” ขอท่านจงเอ็นดูข้าพเจ้าผู้เป็นทาสของท่าน”
16
วันนั้นเอซาวก็กลับตามทางไปยังเซอีร.
17
และยาโคบก็ไปถึงซุโคธปลูกเรือนและทำโรงสัตว์ทั้งปวงอยู่ที่นั้น. เหตุฉะนั้นเขาจึงเรียกชื่อที่นั่นว่าซุโคธ
18
แล้วเมื่อยาโคบได้ออกจากพาดันอะรำ, ก็ได้ยกมาถึงเมืองเซเค็มในแผ่นดินคะนาอัน; และตั้งทับอาศัยอยู่ริมเมืองนั้น.
19
ยาโคบได้ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งที่ได้ตั้งทับอยู่นั้น, คือเป็นที่ของพวกฮะโมรผู้เป็นบิดาเซเคม, เป็นเงินร้อยแผ่น
20
ยาโคบจึงสร้างแท่นบูชาที่นั่น, เรียกชื่อว่าเอลเอโลเฮยิศราเอล
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 34 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50