bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Jeremiah 10
Jeremiah 10
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 11 →
1
ท่านทั้งหลายผู้เป็นตระกูลพวกยิศราเอล, จงฟังเอาคำซึ่งพระยะโฮวาได้ตรัสแก่พวกท่านเถิด.
2
พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, อย่าเรียนตามทางคนนอกประเทศ, แลอย่าตกตะลึงด้วยสำคัญต่างๆ ในท้องฟ้า, เพระะพวกนอกประเทศมักตกตะลึงด้วยสำคัญในฟ้า.
3
เพราะธรรมเนียมของพลเมืองก็เปล่า, ด้วยว่าเขาตัดต้นไม้แต่ป่าดงด้วยขวาน. เป็นธุระของมือคนที่ทำ.
4
เขาตกแต่งไม้นั้นด้วยเงินแลทอง, แลเขาให้อยู่ที่, เพราะค้อนตรึงเหล็กตะปูไว้, เพื่อจะมิให้เลื่อนจากที่.
5
รูปเคารพเหล่านั้นยืนตรงเหมือนอย่างต้นตาล, แลรูปนั้นไม่ได้พูด, แลต้องอาศัยคนหามไป, เพราะเดินเองไม่ได้. เจ้าทั้งหลายอย่ากลัวรูปเคารพนั้น, เพราะเขาจะทำชั่วไม่ได้, หรือทำดีก็ไม่ได้ด้วย.
6
ก็ไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์, โอ้พระยะโฮวา, พระองค์เป็นใหญ่, แลพระนามของพระองค์ใหญ่ด้วยฤทธานุภาพสูง.
7
ข้าแต่กษัตริย์แห่งเมืองทั้งหลาย, ผู้ใดจะไม่กลัวเกรงพระองค์, เพราะพระองค์สมควรที่จะเป็นใหญ่ยิ่ง, ด้วยว่าในท่ามกลางบรรดาคนทั้งปวงที่มีปัญญาในเมืองทั้งหลาย, แลในบรรดาแผ่นดินกษัตริย์ทั้งปวงนั้น, ไม่มีผู้ใดที่จะเหมือนพระองค์เลย.
8
แต่รูปเคารพเหล่านั้น, ล้วนแต่ของชั่วช้าโฉดเขลา. ลัทธิที่จะให้ถือรูปเคารพ, เป็นลัทธิเสียเปล่าๆ
9
เงินแผ่ออกเป็นแผ่นๆ ที่ได้เอามาแต่เมืองธารซิศ, แลทองคำมาแต่เมืองอุฟาด, เป็นกิจธุระของคนที่ทำ, แลเป็นของมือคนที่เป็นช่างทำ, ผ้าสีครามสีม่วงเป็นที่นุ่งห่มรูปเคารพ, รูปเคารพนั้นล้วนแต่กิจธุระของคนฉลาด.
10
แต่พระยะโฮวาเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ถาวร, เป็นพระเจ้าทรงชีวิตอยู่, แลเป็นกษัตริย์จะอยู่ต่อไปในภาคหน้าไม่รู้สิ้น, แผ่นดินโลกจะต้องสะเทือนสะท้านด้วยความพิโรธของพระองค์, แลเมืองทั้งปวงจะทนทานความแค้นของพระองค์มิได้.
11
พวกเจ้าจงบอกแก่เขาทั้งปวงว่าดังนี้, พวกพระที่ไม่ได้สร้างท้องฟ้าแลแผ่นดินโลก, พระเหล่านั้นจะต้องฉิบหายจากแผ่นดินโลก, แลจากที่ใต้ฟ้าเหล่านี้.
12
พระยะโฮวาได้สร้างแผ่นดินโดยฤทธิ์เดชของพระองค์, พระองค์ได้ตั้งพิภพนี้ด้วยปัญญาของพระองค์, แลได้ขึงท้องฟ้าแผ่ออกโดยพระสติ.
13
เมื่อพระองค์แผดเสียงออกก็เกิดมีน้ำในท้องฟ้ามากมาย, แลพระองค์ก็ได้กระทำให้หมอกทั้งปวงขึ้นแต่ปลายแผ่นดินโลก, แลได้กระทำให้มีฟ้าแลบมาด้วยน้ำฝน, แลได้พาลมออกจากคลังของพระองค์.
14
มนุษย์ทุกตัวคนชั่วร้ายไปหามีความรู้ไม่, ผู้ช่างทำรูปเคารพทุกตัวคนก็ฟุ้งซ่านไปเพราะรูปเคารพแกะนั้น, ด้วยว่ารูปเคารพหล่อของตัวเป็นความมุสา, แลในรูปเคารพเหล่านั้นไม่มีลมหายใจในมัน.
15
มันเป็นความเปล่า, แลเป็นกิจธุระของความผิดต่างๆ. ในเวลาที่จะเยี่ยมลงโทษเขาจะต้องฉิบหายเสียหมด.
16
แต่ผู้ที่เป็นส่วนของตระกูลยาโคบ, ก็ไม่เหมือนรูปเคารพเหล่านั้น, เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวง, แลพวกยิศราเอลเป็นตระกูลแห่งมฤดกของพระองค์, ชื่อของพระองค์ชื่อพระยะโฮวาเป็นเจ้าของพลโยธาทั้งปวง
17
ดูกรชาวแห่งป้อม, เจ้าจงเก็บเครื่องภาชนะต่างๆ ออกจากประเทศ.
18
เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะโยนชาวของประเทศนี้ออกทีเดียว, แลจะทรมานเขาทั้งปวงเพื่อเขาจะได้พบปะความทุกข์ดังว่านั้น.
19
วิบากแก่ข้าพเจ้าเพราะความปวดเจ็บของข้าพเจ้า, บาดแผลของข้าพเจ้าเป็นที่ทรมานนัก, แต่ข้าพเจ้าได้บอกว่าความนี้เป็นความเศร้าโศกจริง, แต่ข้าพเจ้าจำเป็นทนเอา.
20
ทับที่อาศัยของข้าพเจ้าต้องเสียแล้ว, แลบรรดาเชือกของข้าพเจ้าขาดออกไปแล้ว, ลูกของข้าพเจ้าออกไปจากข้าพเจ้า, แลลูกข้าพเจ้าไม่อยู่แล้ว, ไม่มีใครที่จะขึงทับของข้าพเจ้าอีก, แลไม่มีผู้ใดจะกางม่านของข้าพเจ้าขึ้น.
21
เพราะนายสอนทั้งปวงได้เป็นดุจสัตว์โดยรัจ ฉาน, แลเขาไม่ได้เสาะหาพระยะโฮวา. เหตุดังนี้เขาจะไม่เจริญ, แลบรรดาพวกที่เขาบังคับนั้นกระจัดกระจายไปแล้ว.
22
นี่แน่ะ, มีเสียงร้องไห้ตกใจมาถึงแล้ว, แลความโกลาหลใหญ่ออกมาจากเมืองฝ่ายเหนือ, เพราะจะกระทำให้บ้านเมืองแห่งตระกูลยะฮูดาเป็นร้างไป, เป็นปล่องของงูใหญ่ทั้งหลาย.
23
โอ้พระยะโฮวา, ข้าพเจ้ารู้อยู่ว่าทางที่มนุษย์จะไปนั้นไม่ได้อยู่ในตัวของตัว, ไม่ใช้ที่มนุษย์ซึ่งดำเนินนั้นจะได้กำหนดก้าวของตัวได้.
24
โอ้พระยะโฮวาได้โปรดแก้ผิดของข้าพเจ้า, แต่ด้วยความสัตย์ธรรม.
25
อย่าแก้ด้วยความพิโรธของพระองค์, เกลือกว่าพระองค์จะนำข้าพเจ้ามาถึงที่สาปศูนย์, ขอพระองค์ได้เทความพิโรธอันยิ่งของพระองค์เหนือพวกนอกศาสนาที่ไม่ได้รู้จักพระองค์, แลเหนือครอบครัวทั้งปวงที่ไม่ได้ร้องออกชื่อของพระองค์, เพราะเขาทั้งปวงได้กินตระกูลยาโคบแลได้กลืนยาโคบลงแล้วแลได้เผาผลาญเขา, แลได้กระทำให้บ้านเมืองของเขาร้างไปเสียแล้ว
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย Jeremiah
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ )
→