Jeremiah 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1โอ้โอ๋อยากที่จะให้ศีรษะของข้าพเจ้าเป็นน้ำ, แลตาของข้าพเจ้าเป็นน้ำพุออก, เพื่อข้าพเจ้าจะได้ร้องไห้น้ำตาไหลทั้งวันทั้งคืน, เพราะลูกหญิงไพร่พลของข้าพเจ้าที่ต้องฆ่าเสียนั้น.

2โอ้โอ๋อยากที่ข้าพเจ้าจะได้ที่พักอาศัยในป่าดง เป็นที่คนเดินทางจะได้อาศัยอยู่เพื่อประสงค์ข้าพเจ้าจะละไพร่พลของข้าพเจ้าแลไปจากเขา, เพราะเขาทั้งปวงผิดประเวณี, เขาเป็นที่ชุมนุมคนโกง.

3แลเขาทั้งปวงกระทำให้ลิ้นของตัวคดโกงดุจโก้งศรสำหรับพูดปด, แลเขาทั้งปวงไม่กล้าเพื่อความสัตย์ในแผ่นดินโลก, เพราะเขาทั้งปวงได้ไปแต่ความร้ายถึงความร้ายต่อๆ กันไป, แลเขาทั้งปวงไม่รู้จักเรา, พระยะโฮวาได้ตรัส.

4เจ้าทั้งหลายทุกตัวคนจงระวังเพื่อนบ้านของเจ้า, อย่าไว้ใจผู้พี่น้องกันใดๆ, เพราะพี่น้องกันตัวคนจะได้ที่ของเขาเพราะความอุบาย, แลเพื่อนบ้านที่ตัวคนจะได้ดำเนินในความนินทา.

5แลเขาทั้งปวงทุกตัวคน, จะล่อลวงเพื่อนบ้าน, แลจะไม่พูดความจริง, เขาทั้งปวงได้ฝึกสอนลิ้นของตัวให้พูดปด, เขาได้ทำเหน็ดเหนื่อยตัวของตัวเพื่อจะได้ประพฤติความอสัตย์อธรรม.

6บ้านของเจ้าตั้งอยู่ในความฉ้อ. เขาทั้งปวงขัดขืนไม่ยอมเรียนรู้จักเรา, เพราะอาศัยความกระบัด, พระยะโฮวาได้ตรัส.

7เหตุดังนี้พระยะโฮวาเจ้าพลโยธา, ทั้งหลายได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะหลอมเขาทั้งปวง, แลจะไล่เลียงเขา, ด้วยว่า, เราจะกระทำอย่างไรเพื่อลูกหญิงไพร่พลของเราได้หนอ.

8ลิ้นของเขาทั้งปวงเหมือนอย่างลูกศรยิงออกแล้ว, ลิ้นนั้นกำลังพูดจาฉ้อกระบัด, คนหนึ่งคนใดได้พูดความสุขแก่เพื่อนโดยปากของตัว, แต่ในใจของตัวซุ่มซ่อนเพื่อจะได้จับเขา.

9เราจะไม่ต้องลงโทษแก่เขาเพราะการเหล่านี้หรือ, พระยะโฮวาได้ตรัสแลจิตต์ใจของเราจะไม่ต้องแก้แค้นเหนือเมืองอย่างนี้หรือ

10เราจะจับทำการน้ำตาไหลแลร้องครางเพราะภูเขาทั้งหลาย, แลจะร้องไห้ร้องห่มเพื่อทางทุ่งนาแห่งป่าดอน, เพราะภูเขาทั้งหลายแลทุ่งนาทั้งปวงนั้นไหม้เสียหมดแล้ว, จนชั้นคนหนึ่งคนใดจะไปตลอดทางนั้นมิได้, แลไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของฝูงวัว, ทั้งฝูงนกในอากาศแลสัตว์ของเลี้ยงหนีไปแล้ว, สัตว์เหล่านั้นไปเสียหมด.

11แลเราจะกระทำให้เมืองยะรูซาเลมเป็นกองๆ, เป็นรูปล่องสำหรับงูแลเราจะกระทำให้บ้านเมืองแห่งยะฮูดาร้างไป, ปราศจากคนหนึ่งคนใดอยู่.

12ใครเป็นคนมีปัญญาที่จะเข้าใจความนี้ได้, แลมีผู้ใดที่พระโอษฐ์ของพระโฮวาได้ตรัสแก่เขา, เพื่อจะให้เขาประกาศความนั้นได้, เหตุไฉนประเทศเสียไปแลต้องเผาไหม้เสียหมดดุจป่าเปลี่ยวที่ไม่มีผู้ใดไปตลอดเล่า.

13แลพระยะโฮวาได้ตรัสว่า, เพราะเขาทั้งปวงได้ละทิ้งบัญญัติของเรา, ที่เราได้ตั้งตรงหน้าเขานั้น, แลไม่ได้ฟังเสียงสั่งสอนของเรา, แลไม่ได้ดำเนินในทางนั้น,

14แต่ได้ดำเนินตามใจดื้อของตัวเอง, แลได้ติดตามบาอะลิม, ซึ่งปู่ย่าตายายของเขาได้สอนให้ถือนั้น,

15เหตุดังนี้พระยะโฮวาเจ้าของพลโยธาทั้งหลาย, พระเจ้าของพวกยิศราเอล, ได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะเลี้ยงเขาทั้งปวง, คือพลไพร่เหล่านี้ด้วยของขมนัก, แลจะให้เขามีน้ำกินปนด้วยดีสัตว์.

16เราจะกระจัดกระจายเขาทั้งปวงในท่ามกลางคนนอกศาสนาด้วย, ผู้ที่ตัวของตัวแลปู่ย่าตายายของเขาไม่ได้รู้จัก, แลเราใช้กะบี่ตามเขาทั้งหลายกว่าเราจะให้เขาสาปศูนย์ไป

17พระยะโฮวาเจ้าของพลโยธาทั้งหลายได้ตรัสดังนี้ว่า, เจ้าทั้งหลายจงตรึกตรองดู, แลให้เรียกพวกนางร้องไห้, เพื่อเขาจะได้มา, แลจงใช้ไปเรียกพวกหญิงฉลาดเพื่อเขาจะได้มา.

18แลให้หญิงเหล่านั้นด่วนๆ จับทำร้องได้ร้องห่มเพราะพวกเรา เพื่อตาของเราจะมีน้ำตาไหลลง, แลเปลือกตาของพวกเราจะมีน้ำตาพุออกมากมาย.

19เพราะมีเสียงร้องไห้ร้องห่มได้ยินออกมาจากเมืองซีโอนว่า, พวกเราได้ยับเยินลงมากเท่าใด, พวกเราตกตะลึงหนักหนา, เพราะพวกเราได้ละทิ้งประเทศของเรา, แลเพราะบ้านเมืองทั้งปวงของพวกเราได้ทิ้งพวกเราออกจากที่แล้ว.

20ถึงกระนั้น, โอ้พวกผู้หญิง จงฟังเอาคำพระยะโฮวา, แลให้หูของพวกเจ้ารับคำแต่พระโอษฐ์ของพระองค์, แลจงฝึกสอนลูกหญิงของพวกเจ้าให้ร้องไห้, แลพวกเจ้าทุกตัวคนจงบอกเพื่อนบ้านของตัวให้คร่ำครวญ.

21เพราะความตายได้ขึ้นมาเข้าหน้าต่างของพวกเรา, แลได้เข้ามาในวังทั้งปวงของเรา, เพื่อจะตัดกุลบุตรออกแต่ภายนอก, แลคนหนุ่มๆ ทั้งหลายให้ออกจากถนนทั้งปวง.

22จงบอกว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, จนชั้นซากศพของผู้ชายทั้งปวงจะตกลงในที่ทุ่งนาเหมือนอย่างมูลสัตว์, แลเหมือนอย่างต้นข้าวที่ตกลงจากกำมือคนที่เกี่ยว, แลจะไม่มีผู้ใดเก็บไว้.

23พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, อย่าให้ผู้มีปัญญาอวดด้วยปัญญาของตัว, อย่าให้ผู้มีกำลังใหญ่อวดด้วยกำลังใหญ่ของตัว, อย่าให้ผู้มั่งมีอวดด้วยมั่งมีของตัว.

24แต่ให้ผู้ที่อวด ๆ ด้วยตัวเข้าใจแลรู้จักเราว่าเราเป็นพระยะโฮวาผู้ที่ได้ทรงความเมตตาประกอบด้วยความรัก, แลทรงความปัญญา, แลความสัตย์ธรรมในแผ่นดินโลก, เพราะในความเหล่านี้เราได้ยินดี, พระยะโฮวาได้ตรัสว่า.

25ดูเถิด, วันเดือนจะมาที่เราจะลงโทษแก่บรรดาที่ได้ถือศีลตัด, แลที่ไม่ได้ถือศีลตัด,

26คือเมืองอายฆุบโต, แลเมืองยะฮูดา, แลเมืองอะโดม, แลกุลบุตรของอำโมน, แลเมืองโมอาบ, แลบรรดาคนที่ผมเขาตัดแล้วที่ได้อาศัยอยู่ในป่าดง, เพราะบรรดาเมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่ไม่ได้ถือศีลตัด, แลบรรดาครอบครัวของพวกยิศราเอลเป็นคนที่ไม่ได้ถือศีลตัดในใจ

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Jeremiah → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →