bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Jeremiah 16
Jeremiah 16
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 17 →
1
อนึ่งคำของพระยะโฮวามาถึงข้าพเจ้าอีกว่า,
2
เจ้าอย่าได้เอาเมีย, หรืออย่าได้เกิดลูกชายลูกหญิงในที่นี่.
3
ด้วยว่าพระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า ถึงลูกชายแลลูกหญิงทั้งปวงที่ได้เกิดในตำบลนี้, แลถึงแม่ทั้งปวงที่ได้คลอดบุตรนั้น, แลถึงพ่อทั้งปวงที่ได้เกิดลูกนั้นในตำบลนี้.
4
เขาทั้งปวงจะตายลำบากนัก, เขาจะไม่ให้ผู้ใดร้องไห้ร้องห่มเพราะเขา, แลตัวของเขาจะไม่ต้องฝังไว้, แต่ศพนั้นจะอยู่ที่บนดินเป็นเชื้อดินอยู่. แลเขาทั้งหลายจะต้องสาปศูนย์ไปด้วยกะบี่, แลด้วยอดอยาก, แลซากศพของเขาจะต้องเป็นเหยื่อสำหรับฝูงนกแห่งฟ้า, แลสำหรับสัตว์บกทั้งหลาย.
5
เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, อย่าเข้าไปในเรือนโศกเศร้า, แลอย่าไปเพื่อจะร้องไห้ร้องห่ม, หรือสงสารเพราะเขาเลย, ด้วยว่าเราได้เอาความสุขของเราออกจากพวกไพร่พลนี้แล้ว, คือความสงเคราะห์ประกอบด้วยใจรัก, แลความเมตตาทั้งหลาย, พระยะโฮวาได้ตรัส.
6
ทั้งผู้ใหญ่แลผู้น้อยจะตายในตำบลนี้, ศพของเขาจะไม่ต้องฝังไว้, แลคนจะไม่ร้องไห้ร้องห่มเพราะเขา, แลจะไม่มีใครเชือดเนื้อแลโกนศีรษะเพราะเขา,
7
แลคนจะไม่หัก (ขนม) สำแดงความโศกเศร้าเพราะเขา, เพื่อจะประเล้าประโลมเขาสำหรับผู้ตาย, แลคนจะไม่ยกถ้วยสำหรับปลอบโยนให้เขากินเพราะบิดาหรือมารดาของเขา.
8
เจ้าอย่าเข้าไปในเรือนเลี้ยงโต๊ะของเขา, เพื่อจะได้นั่งลงกินแลดื่มด้วยเขาเลย.
9
เพราะพระยะโฮวาเป็นเจ้าของพลโยธาทั้งหลาย, พระเจ้าของยิศราเอล, ได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะกระทำในที่ตำบลนี้, ในที่ตาเจ้าได้เห็น, แลในวันเดือนของเจ้า, ให้หยุดเสียซึ่งเสียงชื่นใจ, แลเสียงโสมนัสส์แลเสียงเจ้าบ่าว, แลเสียงเจ้าสาว.
10
แลจะบังเกิดเหตุ, เมื่อเจ้าจะสำแดงบรรดาคำเหล่านี้แก่ไพร่พลนี้, แลเขาทั้งปวงจะถามเจ้าว่า, เหตุผลประการใดพระยะโฮวาได้ตรัสประกาศบรรดาความร้ายนี้ต่อสู้พวกเราเล่า, หรือความอสัตย์อธรรมของพวกเราเป็นอย่างไร, หรือความผิดของเราเป็นอย่างไร, ที่พวกเร็วได้ทำต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา.
11
แล้วเจ้าจงบอกเจ้าว่า, เพราะปู่ย่าตายายของพวกเจ้าได้ละทิ้งเราเสีย, พระยะโฮวาได้ตรัส. แลเขาได้ดำเนินตามพระอื่นทั้งหลาย, แลได้ปรนนิบัติพระนั้น, แลได้กราบไหว้แก่เขา, แลได้ละเราเสีย, แลหาได้รักษากฎหมายของเราไม่.
12
แลเจ้าทั้งปวงได้ประพฤติชั่วกว่าปู่ย่าตายายของพวกเจ้าอีก, ด้วยว่า, ดูเถิด, เจ้าทั้งหลายได้ดำเนินตามนึกร้ายของเจ้าทุกตัวคน, เพื่อจะไม่ได้ฟังคำของเรา.
13
เหตุฉะนี้เราจะทอดทิ้งพวกเจ้าจากประเทศนี้ให้เข้าในประเทศที่พวกเจ้าไม่รู้จัก. แลที่ปู่ย่าตายายของพวกเจ้ามิได้รู้จัก, แลในที่นั้นเจ้าทั้งหลายจะได้ปรนนิบัติพระอื่นทั้งหลายทั้งกลางวันกลางคืน, ในที่เราจะไม่สำแดงความสงเคราะห์แก่พวกเจ้า.
14
เหตุฉะนี้พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, นี่แน่ะ, ปีเดือนจะมา, ที่คนจะไม่ต้องบอกอีกว่า, พระยะโฮวาทรงชีวิตอยู่, ผู้ที่ได้พาพวกลูกหลานยิศราเอลออกมาแต่ประเทศอายฆุบโต,
15
แต่เขา (จะบอกว่า) พระยะโฮวาทรงชีวิตอยู่, ผู้ที่ได้พาลูกหลานยิศราเอลแต่ประเทศฝ่ายเหนือ, แลแต่บรรดาประเทศที่เขาทั้งปวงต้องไล่ไปอยู่นั้น.
16
นี่แน่ะ, เราจะใช้ (เรียก) ชาวประมงหลายคน, พระยะโฮวาได้ตรัส, แลชาวประมงนั้นจะเสาะหาเพื่อจะจับเขา, แล้วเราจะใช้เรียกพรานหลายคน, แลพรานเหล่านั้นจะต้อนเขาเพื่อจะจับแต่ภูเขาทุกเขา, แลแต่เนินเขาทุกแห่ง, แลให้ไล่ออกจากช่องถ้ำภูเขาหินทั้งหลาย.
17
เพราะตาของเราทอดดูบรรดาทางของเขา, แลเขาทั้งปวงจะซ่อนตัวจากหน้าของเราไม่ได้, แลความอสัตย์อธรรมของเขาไม่ได้ปิดมิดจากตาของเรา.
18
เราจะตอบความอสัตย์ความผิดของเขาเป็นสองเท่า, เพราะเขาทั้งปวงได้กระทำให้ประเทศของเราชั่วลามกไปด้วยซากศพแห่งที่น่าเกลียดของเขา. แลเขาได้ที่มฤดกของเราเต็มด้วยความชั่วน่าเกลียดของเขา.
19
โอ้พระยะโฮวาผู้เป็นกำลังของข้าพเจ้า, แลเป็นป้อมของข้าพเจ้า, แลเป็นที่พึ่งอาศัยของข้าพเจ้าในวันความทุกข์ยาก, นานาประเทศจะมาหาพระองค์แต่สุดปลายแผ่นดินโลก, แลเขาจะบอกวา, แท้จริงปู่ย่าตายายของพวกเราได้มฤดกความมุสาต่างๆ,แลความเปล่า, แลลัทธิต่างๆ ที่หามีประโยชน์ไม่.
20
มนุษย์ผู้ใดผู้หนึ่งจะทำพระต่างๆ สำหรับตัว, ที่ไม่ได้เป็นพระเจ้าแท้นั้นควรหรือ.
21
เหตุฉะนี้, ดูเถิด, เราจะกระทำให้เขาทั้งปวงรู้, อีกทีเดียวเราจะกระทำให้เขาทั้งปวงรู้ฝีมือเราแลฤทธิ์เดชของเรา. แลเขาคงจะได้รู้ว่านามของเราคือพระยะโฮวา
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย Jeremiah
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ )
→