bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Jeremiah 30
Jeremiah 30
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 31 →
1
นี่เป็นคำมาถึงยิระมะยามาแต่พระยะโฮวาว่า,
2
พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลได้ตรัสดังนี้ว่า, เจ้าจงเขียนบรรดาถ้อยคำซึ่งเราได้บอกแก่เจ้าไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง.
3
เพราะนี่แน่ะ, พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, เวลาวันเดือนคงจะมา, ที่เราจะพาพวกชะเลยแห่งไพร่พลของเรา, คือพวกยิศราเอลแลพวกยะฮูดา, ให้กลับมาอีก, พระยะโฮวาได้ตรัส. แลเราจะกระทำให้เจ้าทั้งหลายกลับมาถึงประเทศที่เราได้ยกปู่ย่าตายายของเขานั้น, แลเจ้าทั้งหลายจะได้เป็นเจ้าของในที่นั้น
4
แลคำเหล่านี้เป็นคำที่พระยะโฮวาได้ตรัสถึงพวกยิศราเอล, แลถึงพวกยะฮูดา.
5
เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, พวกเราได้ยินเสียงสะท้าน มีความกลัว, หามีความสุขไม่.
6
บัดนี้เจ้าทั้งหลายจงถามแลดูว่า, ผู้ชายคนใดคนหนึ่งมีปวดลมเบ่งคลอดลูกจะมีบ้างหรือไม่. เหตุไฉนเราได้เห็นผู้ชายทุกคนมีอาการเอามือบีบคั้นนวดท้องที่บั้นเอวอยู่, เหมือนอย่างผู้หญิงที่กำลังคลอดลูกอยู่, แลบรรดาหน้าคนทั้งปวงกลับซีดเผือดไปเล่า.
7
เป็นวิบากความทุกข์, เพราะวันนั้นจะเป็นวันใหญ่, กว่าจะไม่มีวันอื่นเหมือน, เป็นจำเพาะคราวความทุกข์ของยาโคบ, แต่เขาคงจะได้พ้นจากความทุกข์นั้น.
8
แลพระยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายได้ตรัสว่า, ในวันนั้นจะบังเกิดเหตุ, คือเราจะหักแอกของเขาออกจากคอของเจ้า, แลหักเครื่องผูกมัดตัวของเจ้านั้นเสีย, แลพวกต่างประเทศจะไม่ได้ปรนนิบัติตัวของตนด้วย (กำลัง) เขาอีก.
9
แต่เจ้าทั้งหลายจะปรนนิบัติพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเขา, แลดาวิดกษัตริย์ของเขา, ที่เราจะยกขึ้นให้พวกเขา.
10
เหตุฉะนี้, โอ้ยาโคบผู้ใช้สอยของเรา, เจ้าอย่ากลัวเลย, โอ้ยิศราเอลอย่าตกใจ, เพราะนี้แน่ะ, เราจะช่วยเจ้ามาแต่ไกล, แลเผ่าพันธุ์ของเจ้านั้นเรา (จะช่วย) มาแต่ประเทศที่เจ้าทั้งหลายได้ตกไปเป็นคนชะเลย, แลยาโคบคงจะกลับมา, แลจะต้องอยู่ในความสุขแลความสงบเงียบ, แลจะไม่มีผู้ใดอาจจะให้เถิดความกลัวได้.
11
เพราะเราได้อยู่ด้วยเจ้าเพื่อจะช่วยให้เจ้ารอด, พระยะโฮวาได้ตรัส. ถึงมาตรแม้นเราจะกระทำให้บรรดาเมืองทั้งปวงที่เราได้ให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่นั้น, ให้สิ้นเชิงไป, เราก็จะไม่ให้พวกเจ้าสิ้นเชิงไปเลย, แต่เราจะโบยตีเจ้าแต่พอดี, แลเราจะปล่อยให้เจ้าไปเสียเปล่าไม่ได้ลงโทษบ้างก็มิได้.
12
พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, ความฟกช้ำของเจ้าเป็นที่จะรักษาไม่ได้, แลบาดแผลของเจ้าหนักนัก.
13
ไม่มีผู้ใดที่จะพูดช่วยสงเคราะห์ความของเจ้า. เพื่อประสงค์จะผูกรัดบาดแผลของเจ้าไว้, เจ้าหามียาที่จะรักษาตัวของตนได้ไม่.
14
บรรดาคนรักของเจ้าได้ลืมเจ้าเสียแล้ว, เขาทั้งปวงไม่ได้เสาะหาเจ้า, เพราะเราได้กระทำให้เจ้าเป็นบาดแผลโดยศัตรูทำคนหนึ่ง, ด้วยครามตีโบยของคนร้ายกาจคนหนึ่งเพราะความชั่วของเจ้ามากมาย, ความผิดของเจ้าได้มากทวีขึ้นแล้ว.
15
เหตุไรเจ้าได้ร้องได้เพราะบาดแผลของเจ้าเล่า, ความทุกข์ของเจ้านั้นเป็นที่ (คน) จะรักษาไม่ได้, เพราะความชั่วของเจ้ามากมายนัก, เพราะความผิดของเจ้าได้มากทวีขึ้น,
16
เราได้กระทำเหตุเหล่านี้แก่เจ้า, เหตุดังนี้เขาทั้งหลายที่ได้กัดกินเจ้านั้นจะต้องมีเหตุกัดกินตัวเขาด้วย, แลบรรดาพวกศัตรูของเจ้า, ทุกตัวเขา, จะต้องเข้าในความชะเลย, แลเจ้าทั้งหลายที่มาทำร้ายแก่เจ้านั้นจะต้องมีคนมาทำร้ายแก่ตัวเขาแลบรรดาคนที่ได้มายื้อแย่งกัดเจ้านั้นเราจะยกให้เป็นของสำหรับจะยื้อแย่ง.
17
เพราะเราจะคืนความสบายให้แก่เจ้า, แลเราจะรักษาบาดแผลทั้งปวงของเจ้าให้หาย, พระยะโฮวาได้ตรัสเพราะเขาทั้งหลายได้ร้องเรียกเจ้าว่าเป็น (คน) เนรเทศเสียแล้ว, (เขาบอกว่า) นี่แลเป็นเมืองซีโอน, ที่ไม่มีผู้ใดเสาะหา.
18
พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราจะพาพวกชะเลยของยาโคบให้กลับมาอีก, แลเราจะเอ็นดูแก่ที่อาศัยทั้งปวงของเขา, แลกรุงนั้นจะต้องกู้ขึ้นบนภูเขาสำหรับเมืองนั้น, แลราชวังนั้นจะยั่งยืนอยู่ตามธรรมดา.
19
แลจะมีความโมทนาคุณออกมาจากที่อยู่ของเขานั้น, แลจะมีเสียงของคนทั้งหลายที่กระทำให้ชื่นใจ, แลเราจะให้เขาทั้งปวงมากทวีขึ้น, แลเขาจะไม่เป็นคนน้อยตัว, เราจะให้เขาทั้งปวงได้ความรุ่งเรืองด้วย, แลเขาจะเป็นคนเล็กน้อยมิได้.
20
ลูกหลานของเขาจะเป็นเหมือนครั้งก่อน. แลซึ่งเป็นประชุมของเขาทั้งหลายนั้นจะตั้งมั่นคงตรงหน้าเรา, แลเราจะลงโทษแก่บรรดาที่ได้ข่มขี่เขา.
21
แลเจ้านายของเราจะเป็นแต่พวกของเขาเอง, แลผู้ครอบครองเมืองของเขาจะเกิดมาแต่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย, แลเรากระทำให้เจ้าเมืองนั้นให้เขามาใกล้กับเรา, แลเขาคงจะเข้ามาแอบอิงอยู่กับเรา, ด้วยว่าผู้ที่ตั้งจะแอบอิงอยู่กับเรานั้น, คือผู้ใด, พระยะโฮวาได้ตรัส.
22
แลพวกเจ้าจะเป็นไพร่พลของเรา, แลเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
23
นี่แน่ะ, ลมหัวด้วนของพระยะโฮวากำลังออกไป, ด้วยแรงกล้า, เป็นลมหัวด้วนที่ยังมิได้หยุด, ลมหัวด้วนนั้นจะตกทับบนศีรษะคนชั่ว.
24
ความพิโรธอันแรงกล้าของพระยะโฮวาจะไม่กลับคืน, กว่าพระองค์จะได้สำเร็จซึ่งกิจธุระนั้น, กว่าพระองค์จะได้กระทำความดำริจิตต์แห่งพระองค์ให้แล้ว. ในวันคืนทั้งหลายที่สุดปลายเจ้าทั้งหลายจะได้นึกตรึกตรองในความนี้
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย Jeremiah
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ )
→