Jeremiah 26

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1ในต้นแผ่นดินแห่งยะโฮยาคิมผู้เป็นราชบุตรแห่งโยซียากษัตริย์เมืองยะฮูดา, คำนี้มาแต่พระยะโฮวา,

2พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, เจ้าจงยืนอยู่ในเขตต์วิหารแห่งพระยะโฮวา, แลเจ้าจงบอกแก่บรรดาบ้านเมืองของยะฮูดา, ที่ได้มาไหว้พระในวิหารพระยะโฮวา, ซึ่งบรรดาถ้อยคำที่เราสั่งให้เจ้าบอกแก่เขาทั้งปวง, อย่าเว้นสักคำเดียว.

3ชะรอยเขาทั้งปวงจะฟังเอา, แลหันกลับจากทางชั่วของเขาทุกตัวคน, เพื่อเราจะกลับใจของเราจากความร้ายที่เราหมายว่าจะทำแก่เขาทั้งปวง, เพราะความร้ายที่เขาได้กระทำไว้นั้น.

4แลเจ้าจงบอกแก่เขาทั้งปวงว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, ถ้าเจ้าทั้งหลาบไม่ฟังแก่เรา, เพื่อจะดำเนินในบทบัญญัติของเรา,

5ที่เราได้ตั้งไว้ตรงหน้าพวกเจ้านั้น, เพื่อจะได้ฟังเอาถ้อยคำทั้งปวงของจำพวกทำนายผู้ได้รับใช้ของเรา, ซึ่งเราได้ใช้ไปถึงพวกเจ้า, ได้ลุกขึ้นแต่เช้ามืดแลได้ใช้เขาไป, แต่พวกเจ้าหาได้ฟังไม่.

6ในขณะนั้น, เราจะกระทำให้วิหารนี้เป็นเหมือนเมืองซีโล, แลจะให้กรุงนี้เป็นที่แช่งแก่บรรดาประเทศแห่งแผ่นดินโลก

7ฝ่ายพวกปุโรหิตแลพวกทำนาย, แลบรรดาไพร่พลเมืองได้ยินยิระมะยาบอกถ้อยคำดังนี้ในเรือนแห่งพระยะโฮวา.

8แลก็บังเกิดเหตุเมื่อยิระมะยาบอกสิ้นคำทั้งปวงซึ่งพระยะโฮวาได้สั่งให้เขาพูดแก่บรรดาไพร่พลเมืองนั้น, ก็พวกปุโรหิตแลพวกทำนายแลบรรดาไพร่พลเมืองได้จับเอาตัวยิระมะยาบอกว่า, ท่านจะต้องตายเป็นแน่แล้ว.

9เหตุไรท่านได้ทำนายในนามชื่อแห่งพระยะโฮวา, วิหารนี้จะต้องเป็นเหมือนอย่างเมืองซีโล, แลกรุงนี้จะต้องร้างไปปราศจากคนเล่า. แลบรรดาไพร่พลประชุมกันต่อสู้ยิระมะยาในวิหารแห่งพระยะโฮวา

10ครั้นเมื่อจำพวกเจ้านายแห่งเมืองยะฮูดาได้ยินเหตุเหล่านี้แล้ว, เขาก็ขึ้นมาจากพระราชวังถึงวิหารพระยะโฮวา, แล้วก็นั่งลงที่ช่องประตูเป็นประตูใหม่แห่งวิหารพระยะโฮวา.

11ขณะนั้นพวกพระแลพวกทำนายได้บอกแก่จำพวกเจ้านายแลแก่บรรดาไพร่พลว่า, คนนี้ควรจะมีโทษถึงตายเพราะเขาได้ทำนายต่อสู้กรุงนี้, เหมือนท่านทั้งหลายได้ยินโดยโสตของพวกท่านแล้ว.

12ขณะนั้นยิระมะยาได้บอกแก่บรรดาเจ้าแลบรรดาไพร่พลว่า, พระยะโฮวาได้ใช้ข้าพเจ้าให้ทำนายความต่อวิหารนี้แลต่อกรุงนี้, คือบรรดาถ้อยคำที่ท่านทั้งหลายได้ฟังแล้ว.

13เหตุดังนี้ท่านทั้งหลายจงดัดแปลงทางประพฤติของพวกท่านให้ตรงดี, แลจงฟังเอาเสียงตรัสแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกท่านเถิด, แล้วพระยะโฮวาจะได้หันพระองค์จากความร้ายที่พระองค์ได้ตรัสต่อสู้พวกท่าน.

14ฝ่ายตัวข้าพเจ้านี้, นี่แน่ะ, ข้าพเจ้าอยู่ในเงื้อมมือของพวกท่านแล้ว, จงกระทำด้วยข้าพเจ้าตามที่ท่านทั้งหลายได้เห็นควรจะทำนั้นเถิด.

15แต่ท่านทั้งหลายจงรู้เป็นแน่ว่า, ถ้าพวกท่านประหารข้าพเจ้าตาย, แล้วคงจะเอาเลือดที่ไม่ควรจะเป็นโทษมาเหนือพวกท่านเอง, แลเหนือกรุงนี้แลเหนือชาวเมืองนี้, เพราะพระยะโฮวาได้ใช้ข้าพเจ้ามาบอกบรรดาถ้อยคำเหล่านี้ในโสต พวกท่านเป็นความจริง,

16ขณะนั้นพวกเจ้า, แลบรรดาไพร่พลเมืองจึงบอกแก่พวกปุโรหิตแลแก่พวกผู้ทำนายว่า, คนนี้หาควรจะตายไม่, เพราะเขาได้บอกแก่พวกเราในนามแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเรา.

17ขณะนั้นพวกเถ้าแก่แห่งประเทศนั้นบางคนยืนขึ้น, แลบอกแก่บรรดาพวกพลไพร่ที่ได้ประชุมกันนั้นว่า,

18มิคฆาเป็นชาวเมืองโมรี, ได้ทำนายความในคราวฮิศคียากษัตริย์เมืองยะฮูดา, แลได้บอกแก่ไพร่พลเมืองยะฮูดาว่า, พระยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายได้ตรัสดังนี้ว่า, เมืองซีโอนจะต้องไถดุจไถนา, แลเมืองยะรูซาเลมจะต้องเป็นกองๆ, แลบนภูเขาที่ตั้งพระวิหารนั้นจะกลับเป็นที่เหมือนที่สูงแห่งป่าดง.

19ฮิศคียากษัตริย์เมืองยะฮูดา, ทั้งบรรดาชาวเมืองยะฮูดาได้ฆ่ามิคฆาคนนั้นตายหรือ, แลฮิศคียามิกลัวเกรงพระยะโฮวา, แลอ้อนวอนต่อพระยะโฮวา, แลพระยะโฮวาได้หันพระทัยกลับจากความร้ายที่พระองค์ได้ตรัสต่อสู้เขาทั้งปวงนั้นมิใช่หรือ, ดังนี้พวกเรากำลังกระทำความร้ายใหญ่ต่อชีวิตพวกเรา.

20แลยังมีชายอีกคนหนึ่งที่ได้ทำนายความในนามของพระยะโฮวา, ชายนั้นชื่ออุรียาเป็นบุตรซะมายาชาวซีริยัดอาริม, ผู้นั้นได้ทำนายความต่อกรุงนี้, แลต่อประเทศนี้ถูกต้องด้วยถ้อยคำของยิระมะยา.

21แลครั้นเมื่อยะโฮยาคิมกษัตริย์, กับทั้งบรรดาผู้ใหญ่ของพระองค์, แลบรรดาพวกเจ้านั้น, ได้ยินถ้อยคำอุรียาแล้ว, กษัตริย์องค์นั้นได้สืบเสาะเพื่อจะได้ประหารอุรียาให้ตาย แต่อุรียาได้ยินข่าวแล้ว, ก็ตกใจหนีไปยังเมืองอายฆุบโต.

22แล้วยะโฮยาคิมกษัตริย์จึงใช้คนหลายคนไปฝังเมืองอายฆุบโต, คือเอลนาธารบุตรชายของอักโบระ, แลชายอื่นหลายคนไปด้วย, ไปถึงเมืองอายฆุบโต.

23แลเขาได้จับเอาอุรียาออกมาจากเมืองอายฆุบโต, แล้วพาเอามาให้แก่ยะโฮยาคิมกษัตริย์, ยะโฮยาคิมนั้นจึงได้ฆ่าเขาด้วยคมกะบี่, แล้วก็ทิ้งซากศพเขาไว้ในหลุมสำหรับฝังศพไพร่พล.

24ถึงกระนั้น, มือของอะฮีคามบุตรชายของซาฟานได้อยู่ด้วยยิระมะยา, สงเคราะห์ไม่ให้เขาส่งตัวยิระมะยาให้เข้าในเงื้อมมือของไพร่พล, เพื่อจะให้ฆ่ายิระมะยาให้ตายนั้นหามิได้

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →