Jeremiah 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1นี่เป็นคำโอวาทมายังยิระมะยาแต่พระยะโฮวาตรัสว่า,

2เจ้าจงยืนขึ้นในประตูวิหารแห่งพระยะโฮวา, แลป่าวประกาศคำโอวาทนี้ในที่นั่น, แลบอกว่า, แต่บรรดาตระกูลยะฮูดา, ที่ได้เข้าไปในประตูเหล่านี้เพื่อจะไหว้พระยะโฮวา, จงฟังเอาถ้อยคำของพระยะโฮวา.

3พระยะโฮวาเจ้าของพลโยธาทั้งหลาย, คือพระเจ้าของพวกยิศราเอล, ได้ตรัสดังนี้ว่า, จงซ่อมแปลงทางทั้งหลายของพวกเจ้าแลการประพฤติทั้งปวงของพวกเจ้าเถิด, แล้วเราจะทำให้พวกเจ้าอาศัยอยู่ในที่ตำบลนี้.

4เจ้าทั้งหลายอย่าไว้ใจในถ้อยคำมุสาว่า, ของเหล่านี้เป็นวิหารแห่งพระยะโฮวา, เป็นวิหารแห่งพระยะโฮวา, เป็นวิหารแห่งพระยะโฮวา.

5ด้วยว่าถ้าเจ้าทั้งหลายซ่อมแปลงทางเดินแลทางประพฤติของพวกเจ้าโดยดีแล้ว, ถ้าเจ้าตัดสินเป็นความสัตย์ต่อมนุษย์ผู้หนึ่งผู้ใดกับเพื่อนบ้านของเขา.

6ถ้าเจ้าไม่ข่มเหงผู้ต่างประเทศแลผู้เป็นกำพร้าแลหญิงม่าย, แลไม่ได้กระทำให้โลหิตคนอันไม่มีผิดไหลออกในที่ตำบลนี้, แลจะไม่ได้ดำเนินตามทางพระอย่างอื่น, ซึ่งจะเป็นความอัปยศแก่พวกเจ้านั้น,

7แล้วเราจะกระทำให้พวกเจ้าอาศัยในที่ตำบลนี้, ในแผ่นดินที่เราได้ยกให้แก่ปู่ย่าตายายของพวกเจ้า, เพื่อจะได้เป็นของเขาเป็นนิตย์แลเป็นนิตย์.

8นี่แน่ะ, เจ้าทั้งหลายได้ไว้ใจในถ้อยคำมุสา, ซึ่งจะเป็นประโยชน์อะไรมิได้.

9พวกเจ้าจะขะโมย, แลฆ่าคน, แลผิดประเวณีผัวเมียเขา, แลสบถสาบานเป็นความเท็จ, แลบูชาเครื่องหอมถวายแก่บาละ, แลดำเนินตามทางของพวกพระทั้งหลายอื่นที่พวกเจ้าไม่ได้รู้จัก, แลมายืนตรงหน้าเราในวิหารนี้,

10ซึ่งได้เรียกโดยชื่อของเรา, แลแก้ตัวว่า, พวกเราได้ที่อนุญาตให้กระทำบรรดาการชั่วเหล่านี้, (จะกระทำดังว่ามานี้) ได้หรือ.

11ในตาของพวกเจ้าวิหารนี้ที่ได้ต้องเรียกโดยชื่อของเรา, กลับเป็นโพลงสำหรับพวกโจรอาศัยหรือ. นี่แน่ะ, เราเองได้เห็นการนั้น, พระยะโฮวาได้ตรัส.

12แต่บัดนี้เจ้าทั้งหลายจงไปที่ของเราซึ่งอยู่ที่เมืองซีโล, ซึ่งเราได้ตั้งชื่อของเราแต่เดิมนั้น, แลให้ดูซึ่งเราได้กระทำแก่ตำบลนั้นเพราะความบาปของไพร่พลยิศราเอลของเราเถิด.

13แลบัดนี้พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, เพราะพวกเจ้าได้กระทำบรรดาการเหล่านี้, แลเราได้ว่าแก่พวกเจ้า, ได้ตื่นขึ้นแต่เช้ามืดแลได้ว่ากล่าวสั่งสอน, แต่เจ้าทั้งหลายหาได้ฟังไม่, แลเราได้เรียนพวกเจ้า, แต่พวกเจ้าไม่ได้ตอบ.

14เหตุฉะนี้เราจะกระทำแก่วิหารนี้, ซึ่งได้ต้องเรียกชื่อของเรา, ที่พวกเจ้าได้ไว้ใจนั้น, แลจะทำแก่ที่ซึ่งเราได้ยกให้แก่เจ้าแลแก่บิดาทั้งหลายของพวกเจ้า, เหมือนเราได้กระทำแก่เมืองซีโล.

15แลเราจะทิ้งพวกเจ้าออกจากที่ตาเราเห็น, เหมือนอย่างเราได้ทิ้งบรรดาพวกพี่น้องของพวกเจ้า, คือบรรดาเชื้อสายของเอฟรายิมทั้งหมดนั้น.

16เหตุฉะนี้เจ้าอย่าอ้อนวอนเพื่อไพร่พลเหล่านี้, แลอย่าร้องขึ้นขอเพื่อเขา, แลอย่าขอโทษเขาต่อเรา, เพราะเราจะไม่ได้ยินเจ้า.

17เจ้าไม่ได้เห็นซึ่งเขาทั้งปวงได้กระทำในเมืองทั้งหลายของยะฮูดา, แลในถนนทั้งหลายของยะรูซาเลมนั้นหรือ.

18กุมารทั้งปวงนั้นเก็บฟืน, แลบิดาทั้งหลายได้จุดไฟขึ้น, แลพวกผู้หญิงขย้ำขนมดิบเพื่อจะกระทำก้อนขนมหวานถวายแก่เจ้าหญิงแห่งท้องฟ้า, แลเพื่อจะรินน้ำถวายแก่พระอื่นทั้งหลาย, เขาทั้งปวงทำดังนี้, เพื่อประสงค์ยุให้เราโกรธ.

19เขาได้ยุเราให้โกรธหรือ, พระยะโฮวาได้ตรัส, เขาทั้งปวงได้ยุตัวของเขาเองถึงที่ฝากของเจ้าวุ่นวายอยู่มิใช่หรือ.

20เหตุฉะนี้พระยะโฮวาพระเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า, ดูเถิดความโกรธของเราแลความพิโรธอันฉุนเฉียวของเราจะเทออกเหนือตำบลนี้, แลเหนือมนุษย์, แลเหนือตัวสัตว์โดยรัจ ฉาน, แลเหนือต้นไม้ทั้งปวงแห่งทุ่งนา, แลเหนือผลของดิน, แลความพิโรธของเราจะเผาเอา, แลจะไม่ดับเลย.

21พระยะโฮวาเจ้าพลโยธาทั้งหลาย, เป็นพระเจ้าของพวกยิศราเอล, ได้ตรัสดังนี้ว่า, จงเอาเครื่องบูชายัญของพวกเจ้าใส่ไว้ด้วยเครื่องบูชาทั้งหลายอื่นของเจ้า, แลได้กินเนื้อ (นั้น) เถิด.

22เพราะเราหาได้บอกบิดาทั้งหลายของพวกเจ้า, แลหาได้สั่งเขาในวันที่เราได้นำเขาออกจากแผ่นดินอายฆุบโต,

23ถึงเครื่องบูชายัญหรือของบูชาอื่นไม่, แต่ความนี้เราได้สั่งเขา, คือว่าให้ประพฤติตามเสียงของเราเถิด, แลเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า, แลเจ้าทั้งปวงจะเป็นไพร่พลของเรา, แลเจ้าจงดำเนินในทางทั้งหลายที่เราได้สั่งแก่พวกเจ้า, เพื่อจะได้เป็นความดีแก่พวกเจ้าได้.

24แต่เขาทั้งหลายหาได้ฟังไม่, แลเขาไม่ได้เงี่ยหูของเขาเลย, แต่ได้ดำเนินในความปรึกษาแลในความคิดแห่งใจร้ายของเขา, แลเขาได้เดินถอยหลัง, หาได้เดินไปข้างหน้าไม่.

25ตั้งแต่วันที่บิดาทั้งหลายของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินบายฆุบโตจนถึงทุกวันนี้, เราได้ใช้แต่บรรดาคนใช้คือผู้ทำนายทั้งปวงของเราให้ไปถึงพวกเจ้า, ได้ตื่นขึ้นแต่เช้ามืดทุกวัน,

26แลบังคับให้เขาไป, ถึงกระนั้นเขาทั้งปวงไม่ได้ฟังแก่เรา, แลไม่ได้เงี่ยหูของเขา, แต่ได้กระทำให้คอของเขาแข็งต่อเรา, เขาทำชั่วกว่าบิดาทั้งหลายของพวกเขาอีก.

27แลเจ้าจงบอกบรรดาคำเหล่านี้แก่เขาทั้งหลาย, แต่เขาจะไม่ฟังเจ้า, เจ้าจะร้องเรียกถึงเขาด้วย, แต่เขาจะไม่ขานตอบแก่เจ้า,

28แลเจ้าจงว่าแก่เขาทั้งปวงว่า, เมืองนี้เป็นเมืองที่หาได้ประพฤติตามเสียงพระยะโฮวาพระเจ้าของเขาไม่, แลไม่ได้รับคำสั่งสอน, ความสัตย์ได้ศูนย์หาย, แลได้ตัดขาดจากปากเขาแล้ว.

29โอ้เมืองยะรูซาเลม, จงตัดผมของเจ้าออกแลทิ้งเสีย, แลจับทำการร้องไห้ที่ตำบลสูงทั้งหลายเถิด,

30เพราะลูกหลานของตระกูลยะฮูดาได้ทำการชั่วร้ายในคลองตาเราเห็น, พระโฮวาได้ตรัส, เขาทั้งปวงได้ตั้งของอันน่าเกลียดทั้งปวงของเขาในวิหารที่ได้ต้องเรียกโดยชื่อของเรา, เพื่อจะให้วิหารนั้นชั่วลามกไป.

31แลเขาได้สร้างที่สูงทั้งหลายของโธเฟธ, ที่มีในหุบเขาของบุตรผู้ชายฮิโนม, เพื่อจะได้เผาบุตรชายแลบุตรหญิงทั้งปวงของเขาในไฟ, ซึ่งเราไม่ได้สั่งให้เขาทำ, แลการนั้นหาได้เข้าในใจของเราไม่.

32เหตุฉะนี้พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, ดูเถิดวันเดือนคงจะมาที่ตำบลนั้นไม่ต้องเรียกว่าโธเฟธ, แลจะไม่ต้องเรียกว่าหุบเขาแห่งบุตรชายฮิโนม, แต่จะต้องว่าหุบเขาแห่งฆ่าฟันกัน, เพราะเขาทั้งปวงจะฝังศพในที่โธเฟธ, กว่าจะไม่มีที่จะฝังได้.

33แลซากศพของไพร่พลเหล่านี้, จะเป็นอาหารสำหรับฝูงนกในอากาศฟ้า, แลสำหรับสัตว์บก, แลจะไม่มีผู้ใดที่จะไล่สัตว์นั้นไปเสียได้.

34ในขณะนั้นเราจะกระทำให้ความเสียงร้องชื่นใจแลเสียงร้องยินดี, แลเสียงพูดของเจ้าบ่าวแลเสียงพูดของเจ้าสาว, ให้หยุดเสียแต่ในบ้านเมืองของตระกูลยะฮูดา, แลแต่ในถนนทั้งปวงแห่งเมืองยะรูซาเลม, เพราะแผ่นดินประเทศนี้จะต้องร้างเสีย

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Jeremiah → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →