bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
/
Proverbs 10
Proverbs 10
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 11 →
1
สุภาษิตของซาโลมอน ลูกที่มีสติปัญญาทำให้บิดายินดี แต่ลูกที่โง่เง่าทำให้มารดาเป็นทุกข์
2
สมบัติที่ได้มาจากความชั่วร้ายไม่มีประโยชน์อันใด แต่ความชอบธรรมช่วยให้พ้นจากความตาย
3
พระผู้เป็นเจ้า จะไม่ปล่อยให้คนมีความชอบธรรมหิวโหย แต่ทำให้คนชั่วร้ายผิดหวังเมื่อเกิดความอยาก
4
มือของคนเกียจคร้านนำมาซึ่งความยากจน แต่มือของคนขยันนำความมั่งมีมาสู่ตน
5
คนที่เก็บสะสมในฤดูร้อนเป็นลูกที่ชาญฉลาด แต่คนที่นอนหลับในฤดูเก็บเกี่ยวเป็นลูกที่น่าอับอาย
6
พระพรเป็นดั่งมงกุฎบนศีรษะของผู้มีความชอบธรรม แต่ปากของคนชั่วร้ายปกปิดความโหดร้าย
7
ผู้มีความชอบธรรมเป็นพระพรซึ่งอยู่ในความทรงจำของเรา แต่ชื่อของผู้ชั่วร้ายจะไม่ยั่งยืน
8
จิตใจของผู้มีสติปัญญายอมรับคำบัญญัติ แต่คนโง่ปากพล่อยย่อมประสบกับความพินาศ
9
คนดำเนินชีวิตด้วยสัจจะย่อมมีชีวิตที่ดำเนินไปด้วยความปลอดภัย แต่คนที่คดโกงจะถูกจับได้
10
คนหลิ่วตาก่อปัญหา และคนโง่ปากพล่อยย่อมประสบกับความพินาศ
11
ปากของผู้มีความชอบธรรมเป็นเสมือนน้ำพุแห่งชีวิต แต่ปากของคนชั่วร้ายปกปิดความโหดร้าย
12
ความเกลียดชังก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท แต่ความรักให้อภัยการกระทำผิดทุกอย่าง
13
จะพบสติปัญญาได้ที่ริมฝีปากของผู้หยั่งรู้ แต่ไม้เรียวมีไว้สำหรับหลังของผู้ขาดความเข้าใจ
14
คนมีสติปัญญาสะสมความรู้ไว้ แต่ปากของคนโง่นำความเสียหายมาสู่ตนเอง
15
ความมั่งมีของคนรวยเป็นเสมือนเมืองที่มีการคุ้มกันอย่างแข็งแกร่ง แต่ความยากไร้เป็นความเสียหายของคนจน
16
ค่าแรงของผู้มีความชอบธรรมคือการได้มาซึ่งชีวิต สิ่งที่คนชั่วร้ายได้รับคือการลงโทษ
17
หนทางที่นำไปสู่ชีวิตเป็นของคนที่เอาใจใส่ในคำสั่งสอน แต่คนที่ปฏิเสธคำตักเตือนจะหลงผิดไป
18
คนที่ปกปิดความเกลียดชังของตนเป็นคนโกหก และคนที่พูดว่าร้ายเป็นคนเบาปัญญา
19
การใช้คำพูดหลายคำย่อมเปิดโอกาสให้ทำผิดได้ แต่คนที่ยับยั้งปากไว้ได้เป็นคนฉลาดรอบคอบ
20
ลิ้นของผู้มีความชอบธรรมเป็นเสมือนแร่เงินอันบริสุทธิ์ ใจของคนชั่วร้ายมีค่าเพียงน้อยนิด
21
คำพูดจากปากของผู้มีความชอบธรรมเป็นคำสอนที่ดีสำหรับคนเป็นจำนวนมาก แต่คนโง่ตายเพราะไร้ความคิด
22
พระพรของ พระผู้เป็นเจ้า ทำให้คนมั่งมี และพระองค์ไม่เพิ่มเติมความทุกข์ลงไปในความมั่งมีนั้น
23
คนโง่เพลิดเพลินกับการกระทำที่เลวร้าย แต่คนหยั่งรู้ชื่นชอบในสติปัญญา
24
สิ่งที่คนชั่วร้ายหวาดกลัวจะมาถึงตัวเขา และบรรดาผู้มีความชอบธรรมจะได้รับสิ่งที่เขาพึงปรารถนา
25
เมื่อลมพายุผ่านพ้นไป คนชั่วร้ายจะสูญหายไปหมด แต่ผู้มีความชอบธรรมมั่นคงไปชั่วนิรันดร์
26
น้ำส้มสายชูสัมผัสฟัน และควันสัมผัสตาเป็นเช่นไร คนเกียจคร้านก็เป็นเช่นนั้นต่อนายของเขา
27
ความเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า ทำให้มีชีวิตยั่งยืนนาน ในขณะที่จำนวนปีของผู้ชั่วร้ายจะสั้นลง
28
ความหวังของบรรดาผู้มีความชอบธรรมก่อให้เกิดความยินดี แต่การคาดหมายของคนชั่วร้ายเป็นการสูญเปล่า
29
หนทางของ พระผู้เป็นเจ้า เป็นที่พึ่งของผู้มีสัจจะ แต่หายนะเป็นของผู้กระทำความชั่ว
30
ผู้มีความชอบธรรมไม่มีวันที่จะหวั่นไหว แต่คนชั่วร้ายจะไม่มีหลักแหล่งอยู่บนแผ่นดินโลก
31
ปากของผู้มีความชอบธรรมหลั่งคำพูดซึ่งแสดงถึงสติปัญญา แต่ลิ้นที่บิดเบือนจะถูกตัดออก
32
ริมฝีปากของผู้มีความชอบธรรมย่อมรู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่เหมาะสม แต่ปากของคนชั่วร้ายมีแต่ความบิดเบือน
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31