Proverbs 12

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1คนรักวินัยรักความรู้ แต่คนเกลียดชังการตักเตือนสิโง่เง่า

2คนดีได้รับความเห็นชอบจาก พระผู้เป็นเจ้า ส่วนคนที่วางแผนชั่วจะถูกกล่าวโทษโดยพระองค์

3ไม่มีใครได้รับความมั่นคงจากความชั่ว แต่รากฐานของคนมีความชอบธรรมจะไม่ถูกถอดถอน

4ภรรยาผู้ประเสริฐเป็นเสมือนมงกุฎของสามีตน แต่ภรรยาคนใดนำความอับอายมาสู่สามีเป็นเสมือนความผุกร่อนในกระดูกของเขา

5ความคิดของผู้มีความชอบธรรมยุติธรรม แต่คำแนะนำจากปากของคนชั่วร้ายนั้นหลอกลวง

6คำพูดของผู้ชั่วร้ายเป็นเสมือนการดักซุ่มรอทำร้ายให้เลือดตก แต่ปากของผู้มีความชอบธรรมจะช่วยให้รอดได้

7พวกคนชั่วร้ายถูกกำจัดและจะหมดสิ้นไป แต่ครัวเรือนของบรรดาผู้มีความชอบธรรมจะยืนหยัดอยู่ได้

8ผู้ที่จะได้รับการสรรเสริญย่อมขึ้นอยู่กับความฉลาดรอบรู้ของเขา แต่คนใจคดจะถูกดูหมิ่น

9ผู้ที่ได้รับการยกย่องเพียงเล็กน้อยแต่มีบ่าวรับใช้ ก็ยังดีกว่าคนที่ ทำทีว่าตนสำคัญนัก แต่ไม่มีอะไรจะพอยาไส้

10ผู้มีความชอบธรรมรู้ว่าอะไรเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสัตว์เลี้ยงของตน แต่ความเมตตาของคนชั่วก็ยังโหดร้ายอยู่ดี

11ผู้ที่ออกแรงรดน้ำพรวนดินของตนจะมีอาหารอุดมสมบูรณ์ แต่ผู้ที่มุ่งหาสิ่งที่ไร้ประโยชน์ หามีความคิดอ่านไม่

12คนชั่วร้ายอยากได้สิ่งที่บรรดาคนเลวปล้นมา แต่รากของบรรดาผู้มีความชอบธรรมให้ผลงดงาม

13คนชั่วร้ายตกในกับดักเพราะปากเสีย แต่ผู้มีความชอบธรรมรอดจากความลำบากได้

14คนจะอิ่มหนำด้วยสิ่งดีๆ ได้ก็จากผลที่มาจากวาจาของเขา และงานจากน้ำพักน้ำแรงของเขาจะให้ดอกออกผล

15หนทางของคนไร้ปัญญาดูเหมือนว่าถูกต้องในสายตาของเขา แต่ผู้มีสติปัญญาย่อมฟังคำปรึกษา

16คนโง่แสดงความไม่พอใจทันทีทันใด ขณะคนที่ฉลาดรอบคอบจะไม่แสดงท่าทีอย่างใดเมื่อถูกสบประมาท

17คนมีสัจจะพูดตามความถูกต้อง แต่พยานเท็จกล่าวคำหลอกลวง

18มีคนปากกล้าลั่นวาจาดั่งดาบทิ่มแทง แต่ลิ้นของบรรดาผู้มีสติปัญญานำมาซึ่งการบำบัดรักษา

19ปากที่พูดความจริงจะยืนหยัดตลอดกาล แต่ลิ้นที่พูดโกหกจะทนอยู่ได้เพียงชั่วขณะ

20ความหลอกลวงอยู่ในจิตใจของบรรดาผู้วางแผนการเลวร้าย แต่บรรดาผู้สนับสนุนสันติย่อมมีความร่าเริงใจ

21ไม่มีอันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับผู้มีความชอบธรรม แต่บรรดาคนชั่วร้ายมีความทุกข์มากมาย

22ปากมุสาเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า แต่บรรดาผู้ที่ลงมือปฏิบัติด้วยความซื่อสัตย์เป็นที่ชื่นชมของพระองค์

23คนฉลาดรอบคอบไม่อวดความรู้ของตน แต่ใจของคนโง่ป่าวประกาศความโง่

24มือของคนขยันจะเป็นฝ่ายปกครอง แต่ความเกียจคร้านจะทำให้เป็นข้ารับใช้

25ความกังวลในใจของคนทำให้เขารู้สึกหดหู่ แต่คำพูดที่ดีทำให้เขาสบายใจขึ้นได้

26ผู้ที่มีความชอบธรรมชี้ทางให้แก่เพื่อนของเขา แต่ทางของบรรดาคนชั่วร้ายทำให้คนหลงหาย

27คนเกียจคร้านจะไม่ล่าสัตว์มาเป็นอาหารของตน แต่คนขยันจะได้มาซึ่งสิ่งอันมีค่า

28ทางแห่งความชอบธรรมคือชีวิต และวิถีทางที่ดำเนินไปนั้นไม่พบกับความตาย

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →