Proverbs 17

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1เศษขนมปังแห้งกับความสงบเงียบ ก็ยังดีกว่าบ้านที่มีงานเลี้ยงมากมายซึ่งมีแต่การทะเลาะวิวาทกัน

2ผู้รับใช้ที่ชาญฉลาดจะเป็นผู้ควบคุมลูกเจ้านายที่ประพฤติตัวอย่างน่าอับอาย และจะได้รับส่วนแบ่งจากมรดกร่วมกับลูกๆ

3เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน และเตาหลอมสำหรับทองคำ แต่ พระผู้เป็นเจ้า ทดสอบที่จิตใจ

4คนชั่วเอาใจใส่กับคำพูดเลวๆ คนพูดปดฟังลิ้นที่นำความพินาศ

5คนที่ล้อเลียนผู้ยากไร้ก็ดูหมิ่นองค์ผู้สร้างของเขา คนที่ยินดีกับความวิบัติจะถูกลงโทษ

6หลานๆ ที่เกิดจากบุตรเป็นดุจมงกุฎของผู้สูงอายุ และความภูมิใจของลูกๆ ก็คือบิดาของเขา

7คำพูดที่ดีงามไม่เหมาะกับคนโง่ ปากที่พูดโกหกยิ่งไม่เหมาะสำหรับคนมีเกียรติ

8สินบนเป็นดั่งแก้ววิเศษในสายตาของผู้ให้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็สำเร็จ

9ผู้ที่ให้อภัยการกระทำผิดเป็นผู้แสวงหาความรัก แต่ผู้ที่ย้ำเรื่องเดิมซ้ำซากก็เป็นผู้แยกเพื่อนรักให้จากกัน

10การตักเตือนว่ากล่าวครั้งเดียวฝังลึกในคนที่มีความหยั่งรู้ มากกว่าการเฆี่ยนตีคนโง่เขลาหนึ่งร้อยครั้ง

11คนชั่วร้ายจะแสวงหาแต่ความเลว ดังนั้นคนเหี้ยมโหดจะถูกส่งมาเพื่อต่อต้านเขา

12ให้คนปะทะกับหมีแม่ลูกอ่อนที่ถูกขโมยลูก ก็ยังดีกว่าพบคนโง่พร้อมกับความโง่ของเขา

13ความเลวร้ายจะไม่หายไปจากบ้าน ของคนที่ตอบสนองความดีด้วยความชั่ว

14การเริ่มทะเลาะวิวาทเปรียบเสมือนการปล่อยให้น้ำในเขื่อนไหลทะลักออกมา ดังนั้น จงหยุดการโต้แย้งก่อนที่จะเกิดการทะเลาะวิวาท

15การช่วยคนที่มีความผิดให้พ้นข้อหา และกล่าวโทษผู้มีความชอบธรรม สองสิ่งนี้เป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า

16คนโง่จะมีเงินไว้ซื้อสติปัญญาเพื่อจุดประสงค์อะไร ในเมื่อเขาขาดความคิด

17เพื่อนมีความรักให้เสมอ และพี่น้องเกิดมาเพื่อช่วยกันในยามคับขัน

18คนที่ขาดความยั้งคิดให้คำสาบาน และรับประกันเพื่อนบ้านของเขา

19คนที่รักการกระทำผิดจะรักการทะเลาะวิวาท คนที่สร้างประตูของตนให้สูงขึ้นนับว่าแสวงหาความพินาศ

20ผู้มีใจลวงหลอกจะไม่มีความสำเร็จในชีวิต และลิ้นบิดเบือนก็ตกอยู่ในความวิบัติ

21บุตรที่โง่เขลาเป็นที่เศร้าใจของบิดา และบิดาของคนโง่หามีความยินดีไม่

22ใจที่เปี่ยมด้วยความยินดีเป็นเสมือนยารักษาที่ดี แต่วิญญาณอันบอบช้ำทำให้รู้สึกเหี่ยวแห้งถึงกระดูก

23คนชั่วร้ายแอบรับสินบน เพื่อบิดเบือนวิถีทางแห่งความเที่ยงธรรม

24สติปัญญาอยู่ไม่ไกลจากสายตาของผู้หยั่งรู้ แต่ตาของคนโง่อยู่ที่สุดขอบโลก

25บุตรที่โง่เขลาเป็นความทุกข์โศกของบิดา และเป็นความขมขื่นของนางผู้ให้กำเนิดแก่เขา

26การลงโทษผู้มีความชอบธรรม หรือเฆี่ยนตีผู้นำที่มีสัจจะเป็นการกระทำที่ไม่ดี

27ผู้ที่ยับยั้งคำพูดของตนได้เป็นผู้มีความรู้ และผู้รู้จักควบคุมตัวเองเป็นผู้หยั่งรู้

28แม้แต่คนโง่เวลานิ่งเงียบ คนก็ยังคิดว่าเขามีสติปัญญา และเวลาเขาปิดปากก็จะดูเหมือนเป็นคนฉลาด

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →