Proverbs 31

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 30 Jump to:

1คำพูดของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำพยากรณ์ที่มารดาของท่านสอนไว้คือ

2“รู้ไหม ลูกแม่เอ๋ย รู้ไหม ลูกที่เกิดจากท้องของเรา รู้ไหม ลูกที่เกิดจากคำสัญญา

3อย่ามอบกำลังของเจ้าให้แก่เหล่าสตรี อย่ามอบวิถีทางของเจ้าแก่พวกทำลายบรรดากษัตริย์

4เหล้าองุ่นไม่ใช่เครื่องดื่มสำหรับกษัตริย์ โอ เลมูเอลเอ๋ย บรรดากษัตริย์ไม่ควรดื่มเหล้าองุ่น และไม่เหมาะสมที่ผู้นำจะดื่มสุรา

5เพราะเกรงว่าเมื่อดื่มแล้วจะลืมว่าได้สั่งอะไรออกไปบ้าง และละเมิดสิทธิของบรรดาผู้มีความทุกข์

6จงให้สุราแก่คนที่กำลังจะตาย และเหล้าองุ่นแก่พวกที่มีจิตใจบอบช้ำ

7ให้พวกเขาดื่มเพื่อลืมความทุกข์ยาก และจำความทุกข์ไม่ได้อีกเลย

8จงเปิดปากของเจ้าเพื่อปกป้องคนที่พูดปกป้องตัวเองไม่ได้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง

9จงเปิดปากของเจ้า จงตัดสินความด้วยความชอบธรรม จงรักษาสิทธิของคนมีความทุกข์และคนยากไร้ให้คงอยู่”

10ใครจะหาภรรยาผู้ประเสริฐได้ เธอมีค่าเกินกว่าเพชรพลอย

11สามีไว้ใจในตัวเธอเป็นที่สุด และเขาจะไม่ขาดประโยชน์เลย

12เธอปฏิบัติต่อเขาด้วยความดี ไม่มีภัยตลอดชั่วชีวิต

13เธอเสาะหาขนแกะและป่าน แล้วลงมือทำงานด้วยความยินดี

14เธอเปรียบได้กับเรือสินค้า นำของกินมาจากแดนไกล

15เธอตื่นนอนตั้งแต่ฟ้ายังมืด และจัดหาอาหารให้ครอบครัว อีกทั้งหางานให้พวกสาวใช้ทำ

16เธอเสาะหาที่ดินได้ก็ซื้อไว้ เธอปลูกสวนองุ่นได้ก็จากน้ำพักน้ำแรงของตนเอง

17เธอรวบรวมพลังให้พร้อม และแขนก็แข็งแรง

18เธอเข้าใจว่าการค้าของเธอได้ผลกำไรดี ตะเกียงของเธอไม่ดับในยามค่ำคืน

19เธอปั่นด้ายและทอผ้า ด้วยมือของเธอเอง

20เธอเผื่อแผ่แก่คนขัดสน และหยิบยื่นให้แก่ผู้ยากไร้

21เธอไม่ต้องห่วงคนในเรือนยามมีหิมะลง เพราะทุกคนนุ่งห่มด้วยด้ายทอขนแกะสีแดงสด

22เธอทำปลอกสำหรับฟูกของเธอเอง เครื่องนุ่งห่มทำด้วยผ้าป่านเนื้อดีสีม่วง

23สามีของเธอซึ่งเป็นที่รู้จักดีที่ประตูเมือง เขานั่งร่วมกับบรรดาผู้อยู่ในระดับปกครองของแผ่นดิน

24เธอตัดเย็บเสื้อผ้าป่านไว้สำหรับขาย และจำหน่ายผ้าสไบแก่พวกพ่อค้า

25พละกำลังและความนับหน้าถือตาเป็นอาภรณ์ของเธอ และเธอยิ้มรับวันข้างหน้า

26เธอเปิดปากอันพรั่งพร้อมด้วยสติปัญญา และคำสั่งสอนเรื่องความกรุณาอยู่ที่ลิ้นของเธอ

27เธอดูแลครัวเรือนของตนเป็นอย่างดี และไม่ใช้ชีวิตอย่างคนเกียจคร้าน

28ลูกๆ ของเธอลุกขึ้นยืนและเรียกเธอว่า ผู้ได้รับพระพร สามีของเธอก็เช่นกัน เขายกย่องเธอว่า

29“ลูกสาวเป็นจำนวนมากได้ปฏิบัติตนอย่างประเสริฐ แต่เธอทำได้เลิศยิ่งกว่าพวกเขาทั้งหมด”

30เสน่ห์เป็นสิ่งลวงหลอก และความงามก็ไม่ยั่งยืน แต่ผู้หญิงที่เกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า จะได้รับการยกย่อง

31ขอให้เธอได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของเธอ และให้ผลงานของเธอเป็นที่ยกย่อง ณ ประตูเมืองเถิด

← Chapter 30 Jump to: