Proverbs 15

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1คำตอบที่สุภาพอ่อนโยนช่วยให้พ้นจากความขุ่นเคือง ในขณะที่คำโต้แย้งแข็งกร้าวจะทำให้เกิดความโกรธ

2สิ่งที่บรรดาผู้มีสติปัญญาพูดเป็นความรู้ แต่ปากของคนโง่ส่งให้ความโง่พวยพุ่งออกมา

3ตาของ พระผู้เป็นเจ้า มองเห็นทุกหนทุกแห่ง พระองค์เฝ้าดูทั้งบรรดาคนชั่วและคนดี

4ลิ้นที่ทำการบำบัดคือต้นไม้แห่งชีวิต แต่ลิ้นที่ลวงหลอกทำให้วิญญาณปวดร้าว

5คนโง่ไม่ยอมรับระเบียบวินัยจากบิดา แต่ผู้ที่รับคำตักเตือนเป็นคนฉลาดรอบคอบ

6ผู้มีความชอบธรรมมีทรัพย์สมบัติมากมายอยู่ในบ้าน แต่สิ่งที่คนชั่วร้ายได้รับคือความลำบาก

7ปากของผู้มีสติปัญญาป่าวประกาศความรู้ แต่ใจของคนโง่ไม่เป็นเช่นนั้น

8เครื่องสักการะของคนชั่วร้ายเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า แต่คำอธิษฐานจากบรรดาผู้มีความชอบธรรมเป็นที่โปรดปรานของพระองค์

9วิถีทางของคนชั่วเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์รักคนที่มุ่งมั่นในความชอบธรรม

10โทษมหันต์มีไว้สำหรับคนที่หันเหไปจากวิถีทางที่ถูกต้อง คนที่เกลียดชังการตักเตือนจะวอดวาย

11แดนคนตายและความวิบัติเปิดชัดแจ้ง ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า แล้วใจของมนุษย์เล่า จะเปิดชัดยิ่งกว่าเพียงไร

12คนช่างเย้ยหยันไม่ชอบคนที่ตักเตือนเขา เขาจะไม่ไปมาหาสู่กับคนที่มีสติปัญญา

13ใจที่มีความยินดีส่งผลให้ใบหน้าแจ่มใส แต่เมื่อใจมีความเศร้า วิญญาณจะมีแต่ความบอบช้ำ

14ใจของผู้หยั่งรู้แสวงหาความรู้ แต่ปากของคนโง่กินได้แต่ความไร้ปัญญา

15วันเวลาของผู้มีความทุกข์ย่ำแย่อยู่เสมอ ในขณะที่ใจร่าเริงก็เสมือนได้อยู่ร่วมในงานเลี้ยงฉลองเรื่อยไป

16การมีอยู่เพียงน้อยนิดและรู้จักเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า ยังจะดีกว่า การมีทรัพย์สมบัติมหาศาลแต่อยู่ในความวุ่นวายสับสน

17อยู่ในที่มีผักรับประทานและมีความรักอยู่ด้วย ยังดีกว่ามีเนื้อนุ่มๆ รับประทานในที่มีความเกลียดชัง

18คนอารมณ์ร้ายมักก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท แต่คนโกรธยากช่วยให้การโต้เถียงผ่อนหนักเป็นเบา

19ทางของคนเกียจคร้านเหมือนมีรั้วหนามขวางกั้น แต่ทางของผู้มีความชอบธรรมกลับราบเรียบ

20ลูกที่มีสติปัญญาทำให้บิดายินดี แต่คนโง่เง่าดูหมิ่นมารดาของเขา

21คนสิ้นคิดยินดีกับความโง่ของตน ส่วนคนที่หยั่งรู้เดินตรงไปข้างหน้า

22แผนการจะผิดพลาดเมื่อปราศจากคำปรึกษา เมื่อได้คำปรึกษามากมายแผนการก็สำเร็จลุล่วง

23คำตอบที่เหมาะสมนำมาซึ่งความยินดี และคำพูดที่เหมาะตามกาลเทศะก็ช่างวิเศษนัก

24ผู้มีสติปัญญาย่อมมีวิถีทางแห่งชีวิตที่นำไปสู่เบื้องบน นำให้เขาพ้นจากแดนคนตายที่เบื้องล่าง

25พระผู้เป็นเจ้า จะพังบ้านของผู้หยิ่งยโสให้ทลายลง แต่พระองค์จะก่อตั้งเขตแดนของหญิงม่ายไว้

26ความคิดชั่วร้ายเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า แต่คำพูดที่น่าฟังช่างบริสุทธิ์

27คนโลภที่ไม่เป็นธรรมนำความยุ่งยากมาสู่ครอบครัวของตน แต่คนที่รังเกียจสินบนจะมีชีวิตอยู่รอด

28ใจของผู้มีความชอบธรรมจะไตร่ตรองก่อนพูด แต่ปากของคนชั่วร้ายจะพรั่งพรูเรื่องพล่อยๆ ออกมา

29พระผู้เป็นเจ้า อยู่ห่างจากคนชั่ว แต่จะได้ยินคำอธิษฐานของบรรดาผู้มีความชอบธรรม

30ดวงตาเปี่ยมประกายส่งผลให้ผู้ที่สังเกตเห็นมีใจยินดี ข่าวดีก็ช่วยให้ร่างกายมีสุขภาพดี

31คนที่ฟังคำตักเตือนอันก่อให้เกิดชีวิต จะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้มีสติปัญญา

32คนที่ละเลยคำสั่งสอนคือผู้ที่ดูหมิ่นตัวเอง แต่คนที่ฟังคำตักเตือนจะได้มาซึ่งความเข้าใจ

33ความเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า เป็นรากฐานของสติปัญญา และการถ่อมตัวนำมาซึ่งการได้รับเกียรติ

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →