Proverbs 27

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1อย่าโอ้อวดถึงเรื่องของวันพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

2ปล่อยให้ผู้อื่นเป็นผู้เยินยอเจ้าเถิด อย่าให้มาจากปากของเจ้าเอง แต่ให้มาจากคนที่เจ้าไม่รู้จัก แทนที่จะมาจากริมฝีปากของเจ้าเอง

3ก้อนหินหนัก ทรายก็มีน้ำหนัก แต่การก่อกวนของคนโง่หนักเสียยิ่งกว่าสองสิ่งนี้

4ความโกรธนั้นโหดเหี้ยม ความฉุนเฉียวก็เหลือทน แต่ใครจะต้านฤทธิ์ของความริษยาได้

5การว่ากล่าวตักเตือนที่ทำอย่างเปิดเผยนั้น ดีกว่าความรักที่ถูกซ่อนเอาไว้

6บาดแผลจากเพื่อนยังพอไว้ใจได้ แต่จูบของศัตรูนั้นหลอกลวง

7คนที่อิ่มหนำแล้วแม้น้ำผึ้งเขาก็ยังรังเกียจ แต่สำหรับคนหิวโหยแม้สิ่งที่มีรสขมก็ยังรู้สึกว่ามีรสหวาน

8คนที่พลัดพรากจากบ้านเกิดของตน เป็นเสมือนนกที่พลัดพรากจากรังของมัน

9น้ำมันและน้ำหอมนำความชื่นใจมาให้ และคำแนะนำที่ดีจากเพื่อนก็ทำให้ใจยินดี

10อย่าละทิ้งเพื่อนของเจ้าหรือเพื่อนของพ่อเจ้า และอย่าไปหาพี่น้องของเจ้าในยามที่เจ้าทุกข์ยาก เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เจ้า ดีกว่าพี่น้องที่อยู่ห่างไกล

11ลูกเอ๋ย จงเป็นคนมีสติปัญญาและทำให้เราชื่นใจเถิด เราจะได้มีคำตอบให้กับคนที่ติเตียนเรา

12คนฉลาดรอบคอบเห็นภัยอันตรายก็จะหลบซ่อนตัว แต่คนเขลาก้าวต่อไปแล้วเผชิญกับความทุกข์

13จงยึดเสื้อผ้าของคนที่ไว้ใจคนแปลกหน้าเอาไว้เถิด และจงทำสัญญาเป็นหลักประกันถ้าเขาไว้ใจคนที่เขาไม่รู้จัก

14ถ้าใครอวยพรเพื่อนของตนด้วยเสียงอันดังในเวลาเช้าตรู่ ก็ถือว่าเป็นการสาปแช่ง

15ฝนตกพรำๆ ตลอดทั้งวัน เป็นเสมือนภรรยาช่างทะเลาะเบาะแว้ง

16จะยับยั้งหล่อนไว้ก็เหมือนยับยั้งลมไม่ให้พัด หรือเหมือนกำน้ำมันไว้ในมือขวา

17เอาเหล็กลับเหล็กยังทำได้ ชายคนหนึ่งก็จะขัดเกลาชายอีกคนได้ด้วยเช่นกัน

18ผู้ใดดูแลต้นมะเดื่อ ผู้นั้นจะได้กินผลของมัน และผู้ที่เฝ้าดูนายของตนจะได้รับเกียรติ

19เงาในน้ำสะท้อนให้เห็นใบหน้าเช่นไร ใจมนุษย์ก็สะท้อนถึงตัวตนของเขาเช่นนั้น

20แดนคนตายและความวิบัติไม่มีวันพึงพอใจ และสายตามนุษย์ก็ไม่มีความพึงพอใจเช่นกัน

21เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน และเตาหลอมสำหรับทองคำ ส่วนมนุษย์ถูกวัดได้จากคำยกย่องที่เขาได้รับ

22แม้เจ้าจะเอาเมล็ดพืช โขลกปนกับคนโง่ในครกแล้ว ความโง่ของเขาก็ไม่อาจหลุดจากตัวเขาได้

23จงแน่ใจว่าเจ้ารู้ทุกข์สุขของฝูงแกะของเจ้า จงเอาใจใส่ฝูงสัตว์ของเจ้าให้ดี

24ด้วยว่า ความมั่งมีไม่ยั่งยืนตลอดไป และมงกุฎไม่คงอยู่อย่างปลอดภัยในทุกชั่วอายุคน

25เวลาถางหญ้าแล้ว ใบอ่อนก็งอกใหม่ และหญ้าบนภูเขาก็ถูกเก็บเกี่ยว

26ลูกแกะจะมีขนให้เจ้าใช้ทอเสื้อ และแพะจะให้รายได้เพื่อซื้อทุ่งนา

27เจ้าจะมีนมแพะอย่างบริบูรณ์ไว้เป็นอาหารของเจ้าและครอบครัว และยังมีพอเลี้ยงดูบรรดาสาวใช้ของเจ้าอีกด้วย

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →