Proverbs 16

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1เป็นปกติที่มนุษย์จะคิดเตรียมแผนการต่างๆ แต่ในที่สุดคำตอบก็มาจาก พระผู้เป็นเจ้า

2ทุกวิถีทางของคนมักบริสุทธิ์ในสายตาของตนเอง แต่ พระผู้เป็นเจ้า ดูที่จิตวิญญาณ

3จงมอบสิ่งที่เจ้ากระทำไว้กับ พระผู้เป็นเจ้า และแผนการของเจ้าจะสำเร็จ

4พระผู้เป็นเจ้า ได้สร้างทุกสิ่งขึ้นโดยมีจุดประสงค์ รวมถึงคนชั่วร้ายสำหรับวันแห่งความพินาศด้วย

5ทุกคนที่มีใจหยิ่งยโสเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า และแน่ใจได้เลยว่า เขาจะไม่อาจหลุดพ้นจากการลงโทษอย่างแน่นอน

6เป็นเพราะความรักอันมั่นคงและความสัตย์จริง บาปจึงได้รับการยกโทษ และเป็นเพราะความเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า คนจึงหลีกเลี่ยงการทำความชั่ว

7เมื่อวิถีทางของผู้ใดเป็นที่พอใจของ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทำให้แม้แต่ศัตรูของเขาเองมีสันติกับเขา

8การมีอยู่เพียงน้อยนิดแต่มีความชอบธรรมย่อมดีกว่า การมีรายได้มากมาย แต่ขาดความเที่ยงธรรม

9มนุษย์จะคิดเตรียมแผนการต่างๆ ตามวิถีทางของตน แต่ พระผู้เป็นเจ้า เป็นผู้ชี้ทางให้เขาเดิน

10คำพูดของกษัตริย์เป็นไปตามอำนาจที่ได้ตัดสินใจไว้ และสิ่งที่กล่าวก็ไม่ควรผิดไปจากความเป็นธรรม

11เครื่องวัดน้ำหนักและตราชูที่เที่ยงตรงเป็นของ พระผู้เป็นเจ้า ตุ้มน้ำหนักที่ใช้ถ่วงเป็นไปตามมาตรฐานของพระองค์

12การกระทำสิ่งชั่วช้าเป็นที่น่ารังเกียจต่อบรรดากษัตริย์ เพราะว่าบัลลังก์สร้างขึ้นได้ด้วยความชอบธรรม

13กษัตริย์โปรดปรานคำพูดที่มีความชอบธรรม และรักคนที่พูดในสิ่งที่ถูกต้อง

14ความโกรธกริ้วของกษัตริย์เป็นดั่งผู้นำสาสน์แห่งความตาย แต่ผู้มีสติปัญญาจะช่วยผ่อนหนักเป็นเบาได้

15ใบหน้าอิ่มเอิบของกษัตริย์หมายถึงชีวิต และความโปรดปรานของกษัตริย์เปรียบเสมือนเมฆฝนในฤดูใบไม้ผลิ

16การได้มาซึ่งสติปัญญาดีกว่าได้ทองคำ และจะเลือกการหยั่งรู้ย่อมดีกว่าเลือกเงินทอง

17วิถีชีวิตของผู้มีความชอบธรรม คือการหลีกเลี่ยงความเลว คนที่ระวังวิถีทางของเขาที่ก้าวไปจะรักษาจิตวิญญาณของเขาได้

18สิ่งที่ตามความเย่อหยิ่งจองหองมาคือความพินาศ และวิญญาณที่ยโสต้องเผชิญกับความล้มเหลว

19การเจียมตัวฝ่ายวิญญาณและอยู่กับบรรดาคนยากไร้ยังจะดีกว่า การรับแบ่งปันจากคนหยิ่งจองหองที่ริบของคนอื่นมา

20คนที่เอาใจใส่ต่อคำสอนจะประสบกับสิ่งดีงาม และคนที่ไว้วางใจใน พระผู้เป็นเจ้า จะเป็นสุข

21ผู้มีสติปัญญาเป็นที่ตั้ง เรียกได้ว่า เป็นผู้หยั่งรู้ และคำพูดที่ไพเราะโน้มน้าวจิตใจได้มากขึ้น

22คนที่มีความเข้าใจเปรียบได้กับการมีน้ำพุแห่งชีวิต แต่ความโง่จะลงโทษคนโง่เอง

23ใจของผู้มีสติปัญญาแสดงผ่านทางคำพูด และริมฝีปากของเขาโน้มน้าวจิตใจได้มากขึ้น

24คำพูดที่น่าฟังเป็นเสมือนรวงผึ้ง ที่ให้ความหวานต่อจิตวิญญาณและซึมซาบเข้าบำบัดรักษาลึกถึงกระดูก

25มีหนทางที่ดูเหมือนว่าเป็นทางที่ถูกต้องในสายตาของตนเอง แต่จุดจบคือหนทางแห่งความตาย

26ความอยากอาหารของคนทำงานเป็นตัวกระตุ้นให้เขาต้องปฏิบัติงาน เพราะมันทำให้เขาได้บำบัดความหิว

27คนไร้ค่าจะขุดคุ้ยความเลว และคำพูดของเขาเป็นดั่งไฟที่ลุกโพลง

28ผู้พูดบิดเบือนจะก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท และคนนินทาว่าร้ายจะแยกเพื่อนรักให้จากกัน

29คนที่ก้าวร้าวหลอกล่อเพื่อนบ้านของเขา และนำเขาไปในทางที่ไม่ดี

30คนขยิบตาวางแผนกระทำสิ่งที่บิดเบือน คนปิดปากเฉยก่อความชั่วให้เกิดขึ้น

31ผมหงอกบนศีรษะคือมงกุฎแห่งสง่าราศี และพบได้ในทางแห่งความชอบธรรม

32คนโกรธยากดีกว่าคนมีกำลังมาก และคนที่บังคับอารมณ์ได้ก็ดีกว่าคนที่ตีเมืองได้

33ฉลากที่จับได้ตกอยู่ในมือ แต่ทุกสิ่งก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของ พระผู้เป็นเจ้า

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →