Proverbs 14

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1หญิงที่มีสติปัญญาสร้างบ้านของเธอ แต่หญิงไร้ปัญญาพังทลายบ้านลงด้วยมือของเธอเอง

2คนที่ดำเนินชีวิตด้วยความชอบธรรมเป็นผู้เกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า แต่คนยอกย้อนในวิถีทางเป็นผู้ดูหมิ่นพระองค์

3วาจาของคนโง่ทำให้ไม้เรียวหวดหลังตัวเอง แต่ปากของบรรดาผู้มีสติปัญญาช่วยให้เขาปลอดภัย

4ที่ใดไม่มีโคกระบือ รางหญ้าก็สะอาดเกลี้ยงเกลา แต่กำลังงานจากโคกระบือช่วยให้เกิดผลผลิตที่จะเก็บเกี่ยวได้มาก

5พยานที่รักษาความจริงจะไม่พูดปด แต่พยานเท็จหายใจออกมาเป็นคำเท็จ

6คนเย้ยหยันจะแสวงหาสติปัญญา แต่ก็จะไม่มีวันหาได้พบ ส่วนผู้หยั่งรู้จะได้ความรู้มาโดยง่าย

7จงไปให้ไกลจากคนโง่ มิฉะนั้นเจ้าจะไม่มีวันทราบถ้อยคำแห่งความรู้

8สติปัญญาของคนฉลาดรอบคอบช่วยเขาให้หยั่งรู้หนทาง แต่ความโง่ของคนโง่หลอกลวงตัวเขาเอง

9คนไร้ปัญญาหัวเราะเยาะเรื่องของถวายเพื่อไถ่โทษ แต่สำหรับบรรดาผู้มีความชอบธรรมกลับยินดี

10ใจเท่านั้นที่รู้ถึงความขมขื่นของตน และจะให้ใครอื่นร่วมยินดีด้วยก็ไม่ได้เช่นกัน

11บ้านของคนชั่วร้ายจะถูกทำลาย แต่กระโจมของผู้มีความชอบธรรมจะเจริญรุ่งเรือง

12มีหนทางที่ดูเหมือนว่าเป็นทางที่ถูกต้องในสายตาของตนเอง แต่จุดจบคือหนทางแห่งความตาย

13แม้คนที่กำลังหัวเราะอยู่ก็อาจจะมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่ในใจ และท้ายสุดของความยินดีอาจจะเป็นความโศกเศร้า

14ผู้ที่หันเหไปจากทางของพระเจ้าจะได้รับคืนตามวิถีทางของเขา และคนดีก็จะได้รับผลดีจากการกระทำของเขา

15คนเขลาเชื่อทุกสิ่ง ในขณะที่คนฉลาดรอบคอบจะตรึกตรองก่อนในทุกเรื่อง

16ผู้มีสติปัญญาระวังระไว และหันไปเสียจากความชั่ว แต่คนโง่มักจะเป็นคนหุนหันพลันแล่นและประมาท

17คนเจ้าโทสะประพฤติอย่างคนไร้ปัญญา และคนเจ้าเล่ห์เพทุบายถูกผู้คนเกลียดชัง

18สิ่งที่คนเขลาครอบครองคือความโง่ ในขณะที่คนฉลาดรอบคอบจะได้ความรู้เป็นเสมือนมงกุฎ

19บรรดาคนเลวก้มคารวะต่อบรรดาคนดี และพวกคนชั่วร้ายก็คารวะอยู่ที่ประตูของบรรดาผู้มีความชอบธรรม

20คนยากจนคือผู้ที่แม้แต่เพื่อนบ้านของเขาเองก็รังเกียจ ส่วนคนมั่งมีเป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งหลาย

21คนที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านของตนเป็นผู้กระทำบาป แต่คนที่มีความกรุณาต่อคนยากไร้ก็เป็นสุข

22คนที่วางแผนการชั่วร้ายจะไม่หลงผิดหรือ แต่ความรักอันมั่นคงและความสัตย์จริงจะเป็นของคนที่วางแผนการในสิ่งที่ดีงาม

23การลงแรงตรากตรำทุกชนิดทำให้เกิดผลกำไร แต่การใช้เพียงคำพูดนำมาซึ่งความยากไร้

24มงกุฎของผู้มีสติปัญญาคือความมั่งมีของเขา แต่สิ่งที่คนโง่สวมคือความโง่

25พยานที่รักษาความจริงจะช่วยชีวิต แต่คนที่พูดปดเป็นคนหลอกลวง

26ผู้ที่เกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า ย่อมมีความมั่นคงทางใจอันยอดยิ่ง และลูกๆ ของเขาจะมีที่พึ่งพิง

27ความเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า คือน้ำพุแห่งชีวิต เพื่อให้คนหลีกลี้ไปจากกับดักแห่งความตาย

28การมีพลเมืองเป็นจำนวนมากนับว่าเป็นเกียรติของกษัตริย์ แต่ถ้าไร้ราษฎรเสียแล้วย่อมเป็นความเสียหายของเจ้าชาย

29คนที่โกรธยากย่อมมีความหยั่งรู้มาก แต่คนโกรธง่ายทำให้ความโง่ของตนเด่นชัดขึ้น

30ใจสงบย่อมเสริมชีวิตให้แก่ร่างกาย แต่ใจริษยาย่อมกัดกร่อนกระดูก

31บรรดาผู้ที่บีบบังคับผู้ยากไร้คือผู้สบประมาทองค์ผู้สร้างพวกเขา แต่คนที่มีความกรุณาต่อคนยากไร้คือผู้ให้เกียรติพระองค์

32คนเลวจะถูกทำลายด้วยความประพฤติชั่วของตน แต่ผู้มีความชอบธรรมมีที่พึ่งในความซื่อตรง

33สติปัญญาฝังอยู่ในใจของผู้มีความหยั่งรู้ แต่ส่วนลึกของคนโง่หาเป็นเช่นนั้นไม่

34ความชอบธรรมเชิดชูประชาชาติให้สูงขึ้น แต่บาปเป็นที่น่าอัปยศอดสูแก่บรรดาชนชาติ

35กษัตริย์โปรดปรานข้ารับใช้ที่ประพฤติโดยใช้สติปัญญา แต่ความโกรธกริ้วของกษัตริย์จะมีต่อคนที่ประพฤติอย่างน่าอับอาย

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →