Proverbs 19

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1คนยากไร้ที่ดำเนินชีวิตด้วยสัจจะ ดีกว่าคนโง่ที่ชอบบิดเบือนคำพูด

2ความปรารถนาอันแรงกล้าที่ปราศจากความรู้เป็นสิ่งไม่ดี และคนที่ก้าวไปด้วยความรีบร้อนก็ย่อมผิดพลาดได้

3ความโง่ของมนุษย์ทำลายวิถีทางของตนเอง และใจของเขาเกรี้ยวกราดต่อ พระผู้เป็นเจ้า

4ความร่ำรวยทำให้มีเพื่อนฝูงมากขึ้น แต่คนยากไร้ถูกเพื่อนทอดทิ้ง

5พยานเท็จจะต้องได้รับโทษ และคนขี้ปดจะหนีไปไม่พ้น

6มีคนมากมายที่ชอบประจบสอพลอผู้มียศศักดิ์ และทุกคนเป็นเพื่อนของคนที่ให้ของกำนัล

7คนยากจนมีพี่น้องที่รังเกียจเขา แล้วเพื่อนฝูงจะไม่อยู่ห่างจากเขายิ่งกว่านั้นหรือ แม้จะพยายามตามไปพูดกับพวกเขา แต่ทุกคนต่างก็หายหน้ากันไปหมด

8ผู้ที่ได้สติปัญญามา เป็นผู้รักจิตวิญญาณของตน ผู้ที่รักษาความหยั่งรู้ไว้จะประสบกับสิ่งดีงาม

9พยานเท็จจะต้องได้รับโทษ และคนขี้ปดจะพินาศ

10ความหรูหราไม่เหมาะสมกับคนไร้ปัญญา ทาสผู้รับใช้ก็ยิ่งไม่เหมาะสมที่จะปกครองบรรดาเจ้าชาย

11ความเข้าใจดีของมนุษย์ทำให้เขาโกรธยาก เมื่อเขาให้อภัยการกระทำผิด นั่นเป็นความดีเด่นของเขา

12ความเกรี้ยวกราดของกษัตริย์เป็นเหมือนเสียงคำรามของสิงโต แต่ความโปรดปรานของกษัตริย์เป็นเหมือนน้ำค้างบนใบหญ้า

13ลูกที่โง่เขลาเป็นความพินาศของบิดา และภรรยาช่างทะเลาะเบาะแว้งเป็นเสมือนฝนตกพรำๆ อย่างไม่หยุดยั้ง

14บ้านและความมั่งมีเป็นมรดกที่ตกทอดจากบิดา แต่ภรรยาที่ชาญฉลาดมาจาก พระผู้เป็นเจ้า

15ความเกียจคร้านฝังอยู่ในคนที่หลับสนิท และคนเกียจคร้านต้องทนทุกข์จากความหิว

16ผู้ที่รักษาคำสั่งสอนรักษาจิตวิญญาณของตน แต่ผู้ที่ปราศจากความระมัดระวังในวิถีทางของตนจะวอดวาย

17ผู้ที่มีความกรุณาต่อผู้ยากไร้นับว่าให้ พระผู้เป็นเจ้า ขอยืม และพระองค์จะให้รางวัลเพื่อตอบแทนสิ่งที่เขากระทำ

18จงสอนให้ลูกของเจ้ามีระเบียบวินัย ขณะที่ยังมีความหวัง แต่อย่าถึงกับให้เขาต้องเสียชีวิต

19คนอารมณ์ร้ายจะต้องได้รับการสนองตอบ หากว่าเจ้าช่วยเขาให้รอดตัวจากความผิด เจ้าก็จะต้องช่วยเขาร่ำไป

20จงฟังคำแนะนำและยอมรับคำสั่งสอน และในที่สุดเจ้าจะได้มาซึ่งสติปัญญา

21คนมักมีแผนการมากมายไว้ในใจ แต่แผนจะลุล่วงได้หรือไม่ก็แล้วแต่ความประสงค์ของ พระผู้เป็นเจ้า

22สิ่งที่มนุษย์ปรารถนาคือความสัตย์จริง และการเป็นคนยากไร้ก็ยังดีกว่าเป็นคนมดเท็จ

23ความเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า นำไปสู่ชีวิต เขาจะนอนหลับด้วยความสบายใจ ไม่มีภัยใดๆ มารบกวน

24คนขี้เกียจแช่มือไว้ในจานของตน แม้แต่จะยกมือป้อนตัวเองยังไม่ยอมทำ

25จงเฆี่ยนตีคนช่างเย้ยหยัน เพื่อคนเขลาจะเรียนรู้ให้ฉลาดขึ้นได้ ตักเตือนว่ากล่าวคนหยั่งรู้ และเขาจะได้มาซึ่งความรู้

26ผู้แสดงความก้าวร้าวต่อบิดา และขับไล่มารดาของตน เป็นลูกที่ก่อให้เกิดความอับอาย และนำมาซึ่งความอัปยศอดสู

27ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าเลิกฟังคำสั่งสอน เจ้าก็จะหลงหายไปจากคำกล่าวอันกอปรด้วยความรู้

28พยานผู้ไร้ค่าเย้ยหยันความเป็นธรรม และปากของบรรดาคนชั่วร้ายรับแต่สิ่งเลวร้าย

29การกล่าวโทษมีไว้พร้อมแล้วสำหรับบรรดาผู้เย้ยหยัน และการเฆี่ยนตีมีไว้สำหรับหลังของคนโง่

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →