Proverbs 6

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าค้ำประกันเพื่อนบ้านของเจ้า ให้คำมั่นสัญญากับคนแปลกหน้า

2ถ้าเจ้าติดกับดักเพราะสิ่งที่เจ้าพูดจากริมฝีปาก ติดบ่วงแร้วเพราะคำพูดจากปากเจ้า

3ลูกเอ๋ย จงปฏิบัติตามนี้เถิด และพาตัวเองไปให้รอด ในเมื่อเจ้าย่างเข้ามาอยู่ในเงื้อมมือของเพื่อนบ้านเจ้า จงไปและถ่อมตัวลงเพื่อขอความกรุณาจากเขา

4อย่าปล่อยให้ตาของเจ้าหลับใหล หรือเปลือกตาปิดแม้แต่งีบเดียว

5ช่วยตัวเจ้าเองให้รอดดั่งละองละมั่งที่รอดจากเงื้อมมือของนายพราน และเป็นดั่งนกที่รอดจากมือของนักล่านก

6จงไปหามดเถิด คนเกียจคร้านเอ๋ย จงสังเกตดูวิถีทางของมด เจ้าจะได้เป็นคนมีสติปัญญา

7มดไม่มีหัวหน้า ผู้ดูแล หรือผู้ปกครอง

8มันสะสมอาหารในฤดูร้อน และรวบรวมเสบียงกรังในฤดูเก็บเกี่ยว

9เจ้าคนเกียจคร้านเอ๋ย เจ้าจะนอนนานแค่ไหน เมื่อใดเจ้าจึงจะตื่นจากการหลับใหล

10นอนสักนิด หลับสักหน่อย วางมือพักสักประเดี๋ยว

11แล้วความจนก็จะมาถึงตัวเจ้าประหนึ่งโจรมา และเจ้าจะขาดแคลนประหนึ่งคนถืออาวุธมาปล้น

12คนไร้ค่าและคนชั่วเป็นคนที่ ย่างก้าวไปกับการพูดเท็จ

13ตาของเขาขยิบ เท้าก็ขยับ และนิ้วก็ชี้กำกับ

14เขาวางแผนอันเลวร้ายด้วยใจที่บิดเบือน ก่อกวนให้เกิดการวิวาทร่ำไป

15ฉะนั้น เขาจึงพบภัยพิบัติอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เขาจะถูกทำลายในพริบตาเดียวอย่างไม่มีทางแก้ไขได้

16มีหกสิ่งซึ่ง พระผู้เป็นเจ้า เกลียดชัง เจ็ดสิ่งซึ่งเป็นที่น่ารังเกียจต่อพระองค์

17สายตาหยิ่งจองหอง ลิ้นโป้ปด และมือประหัตประหารผู้บริสุทธิ์

18ใจที่วางแผนอันเลวร้าย เท้าที่วิ่งตะบึงหาความชั่ว

19พยานเท็จที่เปล่งคำมุสา และผู้ก่อเหตุวิวาทในหมู่พี่น้อง

20ลูกเอ๋ย จงรักษาคำบัญญัติของบิดาของเจ้า และอย่าละเลยคำสอนของมารดาของเจ้า

21จงผนึกมันไว้กับใจของเจ้าเสมอไป และจงผูกติดไว้ที่คอของเจ้า

22เวลาเจ้าเดินไป มันจะเป็นผู้นำทางเจ้า เวลาเจ้านอน มันจะเฝ้าดูแลเจ้า และเวลาเจ้าตื่นขึ้น มันจะพูดกับเจ้า

23ด้วยว่า คำบัญญัติเป็นดั่งตะเกียง และการสอนเป็นดั่งแสงสว่าง และการว่ากล่าวตักเตือนเพื่อให้มีวินัย เป็นวิถีทางแห่งชีวิต

24เพื่อให้เจ้าพ้นจากหญิงที่ไร้ศีลธรรม จากเล่ห์ลิ้นอันระรื่นของหญิงโสเภณี

25อย่าให้กิเลสเกิดในใจของเจ้าเพราะความงามของนาง อย่าให้นางจับเจ้าได้ด้วยเปลือกตาของนาง

26ด้วยว่าหญิงแพศยาทำให้เจ้าถูกลดค่าลงเท่ากับขนมปังก้อนหนึ่ง และหญิงที่ล่วงประเวณีตามล่าชีวิตของเจ้า

27ชายใดจะสุมไฟในหัวอกของตน แล้วเสื้อจะไม่ไหม้

28หรือชายใดจะเดินบนถ่านลุกแดง แล้วเท้าจะไม่ไหม้พองหรือ

29คนที่ยุ่งเกี่ยวกับภรรยาของเพื่อนบ้านของเขาก็จะเป็นเช่นนั้น ไม่มีใครที่แตะต้องตัวนาง แล้วจะไม่ถูกลงโทษ

30ไม่มีใครดูหมิ่นคนขโมย หากว่าเขา ขโมยเพราะความอดอยาก

31แต่ถ้าถูกจับได้ เขาต้องจ่ายกลับคืนเป็นเจ็ดเท่า เขาต้องยกทรัพย์สมบัติที่บ้านทั้งหมดให้ไป

32คนที่ล่วงประเวณีกับผู้หญิงก็คือคนสิ้นคิด คนที่จะทำลายตนเองนั่นแหละจึงกระทำเช่นนั้น

33เขาจะบาดเจ็บและประสบกับการลบหลู่ และความอับอายจะไม่มีวันลบเลือนหายไป

34เพราะความหึงหวงทำให้สามีโกรธมหันต์ และจะไม่เหลือความปรานีใดๆ เมื่อถึงวันแก้แค้น

35เขาจะไม่รับค่าทดแทน เขาจะปฏิเสธแม้เจ้าจะให้ของกำนัลแก่เขามากมาย

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →