Proverbs 21

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1หัวใจของกษัตริย์คือธารน้ำที่อยู่ในอานุภาพของ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์บังคับทิศทางหัวใจของกษัตริย์ตามความประสงค์ของพระองค์

2วิถีทางของคนมักจะถูกต้องในสายตาของตนเอง แต่ พระผู้เป็นเจ้า หยั่งดูที่ใจของเขา

3การกระทำอันชอบธรรมและยุติธรรม เป็นที่ยอมรับของ พระผู้เป็นเจ้า มากกว่าเครื่องบูชา

4สายตาที่หยิ่งจองหองกับใจที่หยิ่งยโส และตะเกียงของบรรดาผู้ชั่วร้ายล้วนเป็นบาปทั้งสิ้น

5แผนการของคนขยันมีแต่จะนำมาซึ่งผลประโยชน์ แต่ทุกคนที่หุนหันพลันแล่นมีแต่จะยากจนลง

6ความมั่งคั่งที่ได้มาจากลิ้นที่หลอกลวง เป็นเสมือนไอน้ำที่จางหายไป และเหมือนบ่วงแร้วแห่งความตาย

7ความรุนแรงของคนชั่วร้ายจะกวาดล้างพวกเขาเอง ด้วยว่า เขาไม่ยอมทำสิ่งที่ถูกต้อง

8หนทางของคนทำผิดช่างคดเคี้ยว แต่การกระทำของผู้บริสุทธิ์นั้นเที่ยงตรง

9อาศัยอยู่ที่มุมหนึ่งบนดาดฟ้า ก็ยังดีกว่าอยู่ในบ้านร่วมกับภรรยาช่างทะเลาะเบาะแว้ง

10เจตนาของคนชั่วร้ายมุ่งมั่นในความเลวร้าย เพื่อนบ้านจะหาความเมตตาจากเขาไม่ได้เลย

11คนเขลาเรียนรู้ได้ก็ต่อเมื่อเห็นคนเย้ยหยันถูกลงโทษ คนที่มีสติปัญญาจะเรียนรู้เมื่อเขาได้รับการสั่งสอน

12องค์ผู้มีความชอบธรรมสนใจในครัวเรือนของคนชั่ว และพระองค์จะเหวี่ยงเขาสู่ความพินาศ

13ถ้าผู้ใดไม่ยอมรับฟังผู้ยากไร้เมื่อเขาร้องขอความช่วยเหลือ ตัวเขาเองก็เช่นกัน ดังนั้นเมื่อร้องขอ แล้วจะไม่ได้รับคำตอบ

14ของกำนัลที่แอบให้สามารถสลายความโกรธให้หายไป และสินบนที่แอบรับไว้ช่วยบรรเทาความฉุนเฉียว

15ความเที่ยงธรรมนำความยินดีมาสู่ผู้มีความชอบธรรม แต่นำความกลัวมาสู่ผู้กระทำความชั่ว

16มนุษย์ผู้ใดที่หันเหไปจากหนทางแห่งการหยั่งรู้ ก็จะพักอยู่ร่วมกับหมู่คนตาย

17คนรักความสนุกสนานจะเป็นคนยากไร้ คนรักเหล้าองุ่นและน้ำมันหอมจะไม่เป็นคนมั่งมี

18คนชั่วร้ายเป็นค่าไถ่สำหรับผู้มีความชอบธรรม และคนใจหินเป็นค่าไถ่สำหรับผู้มีความเที่ยงธรรม

19อาศัยอยู่ในดินแดนอันแร้นแค้น ก็ยังดีกว่าอยู่กับหญิงช่างทะเลาะและอารมณ์ร้าย

20ทรัพย์สิ่งของและน้ำมันอันมีค่าคงอยู่ในบ้านของคนมีสติปัญญา แต่คนโง่ผลาญทุกสิ่งจนหมดสิ้น

21ผู้มุ่งมั่นในความชอบธรรมและความรัก จะพบกับชีวิต ความชอบธรรม และเกียรติยศ

22ผู้มีสติปัญญาขึ้นไปโจมตีเมืองที่มั่นคงแข็งแรง และทำลายป้อมซึ่งข้าศึกมั่นใจให้ราบคาบได้

23ผู้ระวังปากและลิ้น เป็นผู้รักษาตัวให้พ้นจากปัญหาได้

24คนหยิ่งยโสและผยองมีสมญาว่า “ผู้เย้ยหยัน” เขาประพฤติตัวอย่างหยิ่งยโสและปราศจากความเกรงขาม

25ความอยากได้ของคนเกียจคร้านเป็นฝ่ายฆ่าตัวเขาเอง เพราะว่ามือของเขาไม่ยอมขยับทำงาน

26เขาอยากได้มากขึ้นตลอดวันเวลา ส่วนผู้มีความชอบธรรมมักให้และไม่ขยักเก็บไว้

27เครื่องสักการะของคนชั่วร้ายเป็นที่น่ารังเกียจ และจะยิ่งกว่านั้นสักเพียงไรเมื่อเขาให้ด้วยแรงจูงใจอันต่ำช้า

28พยานเท็จจะพินาศ แต่ผู้ฟังที่ดีจะเป็นฝ่ายให้คำพยานจนถึงความสำเร็จ

29คนชั่วแสดงท่าขึงขังให้เห็น แต่ผู้มีความชอบธรรมไตร่ตรองวิถีทางของเขา

30ไม่มีสติปัญญา การหยั่งรู้ หรือแผนการใดๆ ที่สามารถต่อต้าน พระผู้เป็นเจ้า ได้สำเร็จ

31ม้าจะถูกเตรียมไว้พร้อมแล้วสำหรับรบในการสงคราม แต่ชัยชนะนั้นขึ้นอยู่กับ พระผู้เป็นเจ้า

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →