bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
/
Proverbs 21
Proverbs 21
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 22 →
1
หัวใจของกษัตริย์คือธารน้ำที่อยู่ในอานุภาพของ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์บังคับทิศทางหัวใจของกษัตริย์ตามความประสงค์ของพระองค์
2
วิถีทางของคนมักจะถูกต้องในสายตาของตนเอง แต่ พระผู้เป็นเจ้า หยั่งดูที่ใจของเขา
3
การกระทำอันชอบธรรมและยุติธรรม เป็นที่ยอมรับของ พระผู้เป็นเจ้า มากกว่าเครื่องบูชา
4
สายตาที่หยิ่งจองหองกับใจที่หยิ่งยโส และตะเกียงของบรรดาผู้ชั่วร้ายล้วนเป็นบาปทั้งสิ้น
5
แผนการของคนขยันมีแต่จะนำมาซึ่งผลประโยชน์ แต่ทุกคนที่หุนหันพลันแล่นมีแต่จะยากจนลง
6
ความมั่งคั่งที่ได้มาจากลิ้นที่หลอกลวง เป็นเสมือนไอน้ำที่จางหายไป และเหมือนบ่วงแร้วแห่งความตาย
7
ความรุนแรงของคนชั่วร้ายจะกวาดล้างพวกเขาเอง ด้วยว่า เขาไม่ยอมทำสิ่งที่ถูกต้อง
8
หนทางของคนทำผิดช่างคดเคี้ยว แต่การกระทำของผู้บริสุทธิ์นั้นเที่ยงตรง
9
อาศัยอยู่ที่มุมหนึ่งบนดาดฟ้า ก็ยังดีกว่าอยู่ในบ้านร่วมกับภรรยาช่างทะเลาะเบาะแว้ง
10
เจตนาของคนชั่วร้ายมุ่งมั่นในความเลวร้าย เพื่อนบ้านจะหาความเมตตาจากเขาไม่ได้เลย
11
คนเขลาเรียนรู้ได้ก็ต่อเมื่อเห็นคนเย้ยหยันถูกลงโทษ คนที่มีสติปัญญาจะเรียนรู้เมื่อเขาได้รับการสั่งสอน
12
องค์ผู้มีความชอบธรรมสนใจในครัวเรือนของคนชั่ว และพระองค์จะเหวี่ยงเขาสู่ความพินาศ
13
ถ้าผู้ใดไม่ยอมรับฟังผู้ยากไร้เมื่อเขาร้องขอความช่วยเหลือ ตัวเขาเองก็เช่นกัน ดังนั้นเมื่อร้องขอ แล้วจะไม่ได้รับคำตอบ
14
ของกำนัลที่แอบให้สามารถสลายความโกรธให้หายไป และสินบนที่แอบรับไว้ช่วยบรรเทาความฉุนเฉียว
15
ความเที่ยงธรรมนำความยินดีมาสู่ผู้มีความชอบธรรม แต่นำความกลัวมาสู่ผู้กระทำความชั่ว
16
มนุษย์ผู้ใดที่หันเหไปจากหนทางแห่งการหยั่งรู้ ก็จะพักอยู่ร่วมกับหมู่คนตาย
17
คนรักความสนุกสนานจะเป็นคนยากไร้ คนรักเหล้าองุ่นและน้ำมันหอมจะไม่เป็นคนมั่งมี
18
คนชั่วร้ายเป็นค่าไถ่สำหรับผู้มีความชอบธรรม และคนใจหินเป็นค่าไถ่สำหรับผู้มีความเที่ยงธรรม
19
อาศัยอยู่ในดินแดนอันแร้นแค้น ก็ยังดีกว่าอยู่กับหญิงช่างทะเลาะและอารมณ์ร้าย
20
ทรัพย์สิ่งของและน้ำมันอันมีค่าคงอยู่ในบ้านของคนมีสติปัญญา แต่คนโง่ผลาญทุกสิ่งจนหมดสิ้น
21
ผู้มุ่งมั่นในความชอบธรรมและความรัก จะพบกับชีวิต ความชอบธรรม และเกียรติยศ
22
ผู้มีสติปัญญาขึ้นไปโจมตีเมืองที่มั่นคงแข็งแรง และทำลายป้อมซึ่งข้าศึกมั่นใจให้ราบคาบได้
23
ผู้ระวังปากและลิ้น เป็นผู้รักษาตัวให้พ้นจากปัญหาได้
24
คนหยิ่งยโสและผยองมีสมญาว่า “ผู้เย้ยหยัน” เขาประพฤติตัวอย่างหยิ่งยโสและปราศจากความเกรงขาม
25
ความอยากได้ของคนเกียจคร้านเป็นฝ่ายฆ่าตัวเขาเอง เพราะว่ามือของเขาไม่ยอมขยับทำงาน
26
เขาอยากได้มากขึ้นตลอดวันเวลา ส่วนผู้มีความชอบธรรมมักให้และไม่ขยักเก็บไว้
27
เครื่องสักการะของคนชั่วร้ายเป็นที่น่ารังเกียจ และจะยิ่งกว่านั้นสักเพียงไรเมื่อเขาให้ด้วยแรงจูงใจอันต่ำช้า
28
พยานเท็จจะพินาศ แต่ผู้ฟังที่ดีจะเป็นฝ่ายให้คำพยานจนถึงความสำเร็จ
29
คนชั่วแสดงท่าขึงขังให้เห็น แต่ผู้มีความชอบธรรมไตร่ตรองวิถีทางของเขา
30
ไม่มีสติปัญญา การหยั่งรู้ หรือแผนการใดๆ ที่สามารถต่อต้าน พระผู้เป็นเจ้า ได้สำเร็จ
31
ม้าจะถูกเตรียมไว้พร้อมแล้วสำหรับรบในการสงคราม แต่ชัยชนะนั้นขึ้นอยู่กับ พระผู้เป็นเจ้า
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31