Proverbs 3

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ลูกเอ๋ย อย่าลืมคำสั่งสอนของเรา และให้ใจของเจ้ารักษาคำบัญญัติของเรา

2ด้วยว่าระยะเวลาของวันและปีในชีวิต และสันติสุขจะเพิ่มพูนแก่เจ้า

3อย่าให้ความรักอันมั่นคงและความสัตย์จริงผละจากเจ้าไป แต่จงคล้องไว้กับคอของเจ้า และจารึกมันไว้ในหัวใจของเจ้า

4แล้วเจ้าจะเป็นที่พอใจและได้รับการยกย่อง ในสายตาของพระเจ้าและมนุษย์

5จงไว้วางใจใน พระผู้เป็นเจ้า อย่างสุดจิตสุดใจ และอย่าพึ่งการหยั่งรู้ของตนเอง

6จงระลึกถึงพระองค์ในทุกเรื่อง และพระองค์จะทำทางของเจ้าให้ตรง

7อย่าหลงไปว่าตนเองฉลาด จงเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า และหลีกเลี่ยงการทำความชั่ว

8เพื่อให้ความสมบูรณ์แก่ร่างกายของเจ้า และความสดชื่นแก่กระดูกของเจ้า

9จงถวายเกียรติแด่ พระผู้เป็นเจ้า ด้วยทรัพย์สมบัติที่เจ้ามี และด้วยผลแรกของผลผลิตของเจ้า

10แล้วฉางของเจ้าจะเต็มแน่น และถังเหล้าองุ่นของเจ้าจะเปี่ยมล้นด้วยเหล้าองุ่นใหม่

11ลูกเอ๋ย อย่าดูหมิ่นวินัยของ พระผู้เป็นเจ้า และอย่าท้อถอยเพราะการว่ากล่าวตักเตือนของพระองค์

12เพราะ พระผู้เป็นเจ้า ฝึกคนที่พระองค์รักให้มีวินัย เหมือนบิดาที่ชื่นชมในตัวลูกของเขา

13คนที่พบสติปัญญา และได้รับการหยั่งรู้ ก็เป็นคนมีความสุข

14เพราะผลประโยชน์ที่ได้ดีกว่าผลประโยชน์ที่ได้จากเงิน และผลที่ได้รับดีกว่าทองเนื้อแท้

15สติปัญญามีคุณค่ามากกว่าเพชรนิลจินดา และไม่มีสิ่งอันน่าพึงปรารถนาใดๆ จะเปรียบเทียบกับเธอได้

16ชีวิตที่ยั่งยืนอยู่ในมือขวาของเธอ ความมั่งมีและเกียรติอยู่ในมือซ้าย

17หนทางของสติปัญญาเป็นหนทางที่สดใส และทุกทางของเธอมีสันติสุข

18สติปัญญาคือต้นไม้แห่งชีวิตสำหรับผู้ที่ยึดไว้เป็นหลัก และผู้ที่ยึดเธอไว้ให้มั่นจะเป็นผู้มีความสุข

19พระผู้เป็นเจ้า ได้วางฐานรากของแผ่นดินโลกด้วยสติปัญญา พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์ด้วยการหยั่งรู้

20ด้วยความรู้ของพระองค์น้ำส่วนลึกใต้โลกเปิดออก และท้องฟ้าโปรยหยาดน้ำค้าง

21ลูกเอ๋ย อย่าให้สิ่งเหล่านี้ห่างไปจากสายตาของเจ้า จงเก็บรักษาสติปัญญาอันบริบูรณ์และปฏิภาณไว้

22ทั้งสองสิ่งนี้จะเป็นชีวิตแก่จิตวิญญาณของเจ้า และเป็นเช่นอาภรณ์ประดับคอ

23แล้วเจ้าจะเดินไปตามทางของเจ้าได้อย่างปลอดภัย และเท้าของเจ้าจะไม่สะดุด

24เวลาเจ้าเอนกายลง เจ้าจะไม่มีความกลัว เวลานอนลง เจ้าก็จะหลับสบาย

25อย่าตระหนกกับสิ่งน่ากลัวที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน หรือภัยดั่งพายุที่เกิดกับคนชั่ว

26ด้วยว่า พระผู้เป็นเจ้า คือความเชื่อมั่นในใจของเจ้า และพระองค์จะคุ้มกันเท้าของเจ้าไม่ให้ติดกับดัก

27อย่าเหนี่ยวรั้งสิ่งดีไว้จากบรรดาผู้สมควรได้รับ เมื่ออำนาจอยู่ในมือของเจ้าเอง

28อย่าบอกเพื่อนบ้านของเจ้าว่า “ไปก่อนเถิด แล้วค่อยกลับมาใหม่พรุ่งนี้เราถึงจะให้เจ้า” ในเมื่อเจ้าก็มีของนั้นติดตัวอยู่

29อย่าเป็นผู้ก่อเหตุร้ายให้เกิดกับเพื่อนบ้านของเจ้า ทั้งๆ ที่เขาอาศัยอยู่ใกล้เจ้าด้วยความไว้วางใจ

30อย่าก่อเรื่องกับใครโดยไม่มีสาเหตุ ในเมื่อเขาไม่เคยทำร้ายเจ้าเลย

31อย่าอิจฉาคนโหดร้าย และอย่าเลือกทางของเขาเลย

32เพราะคนคดโกงเป็นที่น่ารังเกียจต่อ พระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์ให้คำปรึกษาเป็นส่วนตัวกับผู้มีความชอบธรรม

33พระผู้เป็นเจ้า สาปแช่งบ้านของคนชั่วร้าย และให้พรแก่ที่อาศัยของผู้มีความชอบธรรม

34พระองค์เย้ยหยันคนที่เย้ยหยัน แต่แสดงพระคุณแก่คนที่ถ่อมตน

35ผู้ที่มีสติปัญญาจะได้รับเกียรติ แต่คนโง่ส่อให้เห็นความอัปยศ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →