Matthew 10 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1พระเยซูเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มาและมอบสิทธิอำนาจแก่พวกเขา เพื่อขับไล่พวกวิญญาณโสโครก และรักษาโรคกับความเจ็บป่วยทุกชนิด

2นี่คือรายชื่ออัครทูตสิบสองคน คนแรกคือซีโมน (มีอีกชื่อว่า เปโตร) กับอันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบลูกชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา

3ฟีลิปและบารโธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบลูกชายอัลเฟอัส และธัดเดอัส

4ซีโมนพรรคชาตินิยมและยูดาสอิสคาริโอทผู้ทรยศพระองค์

5พระเยซูส่งสิบสองคนนี้ออกไปพร้อมกับกำชับว่า “อย่าไปในหมู่คนที่ไม่ใช่ยิวหรือเข้าไปในเมืองใดของชาวสะมาเรีย

6แต่จงไปหาแกะหลงหายของอิสราเอล

7ขณะที่ไป จงประกาศข่าวสารนี้ว่า ‘อาณาจักรสวรรค์มาใกล้แล้ว’

8จงรักษาคนเจ็บป่วย ให้คนตายฟื้นขึ้น รักษาคนโรคเรื้อน ให้หาย และขับผีออก พวกเจ้าได้เปล่าๆ ก็จงให้เปล่าๆ

9ไม่ต้องพกเงิน ทอง หรือทองแดงไว้ในเข็มขัด

10ไม่ต้องเอาย่ามติดตัวไปตอนเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อสำรอง หรือรองเท้า ไม้เท้า เพราะคนงานสมควรได้รับการเลี้ยงดู”

11“ไม่ว่าพวกเจ้าเข้าไปเมืองใดหมู่บ้านใด จงหาคนที่เหมาะสมที่นั่นและพักที่บ้านของเขาจนกว่าจะจากไป

12เมื่อเข้าไปในบ้านใด จงกล่าวคำทักทาย

13หากบ้านนั้นสมควรได้รับ ก็ให้สันติสุขของเจ้าอยู่กับบ้านนั้น ถ้าไม่เช่นนั้น ก็ให้สันติสุขนั้นกลับคืนมาหาเจ้า

14ถ้าใครไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังคำของพวกเจ้า จงออกจากบ้านหรือเมืองนั้น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้า

15เราบอกความจริงว่า ในวันพิพากษา โทษของเมืองโสโดมและโกโมราห์ก็ยังเบากว่าโทษของเมืองนั้น

16เราส่งพวกเจ้าออกไปเหมือนแกะท่ามกลางฝูงหมาป่า ดังนั้นจงฉลาดเหมือนงู และไม่มีพิษภัยเหมือนนกพิราบ

17จงระวังตัวให้ดี พวกเจ้าจะถูกส่งตัวขึ้นศาลและถูกเฆี่ยนในธรรมศาลา

18เราเป็นเหตุให้เจ้าถูกนำตัวไปพบผู้ว่าราชการและกษัตริย์ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขาและแก่คนที่ไม่ใช่ยิว

19แต่เมื่อถูกจับ อย่ากังวลว่าจะพูดว่าอย่างไร ถึงเวลานั้นเจ้าจะได้รับถ้อยคำที่ต้องพูด

20เพราะคนที่พูดไม่ใช่ตัวเจ้าเอง แต่พระวิญญาณของพระบิดากำลังพูดผ่านเจ้า

21พี่น้องจะทรยศกันเองถึงตาย พ่อจะทรยศลูก ลูกจะกบฏต่อพ่อแม่ และเป็นเหตุให้พวกเขาถึงตาย

22ทุกคนจะเกลียดเจ้าเพราะเรา แต่คนที่ยืนหยัดจนถึงที่สุดจะรอด

23เมื่อพวกเจ้าถูกข่มเหงในที่หนึ่ง จงหนีไปอีกที่หนึ่ง เราบอกความจริงว่า เจ้าจะไปไม่ครบทุกเมืองในอิสราเอลก่อนบุตรมนุษย์มา

24ศิษย์ไม่อยู่เหนือครู คนรับใช้ไม่อยู่เหนือนาย

25การที่ศิษย์เป็นเหมือนครูและคนรับใช้เป็นเหมือนนายก็พอแล้ว ถ้าเจ้าบ้านถูกเรียกว่าเบเอลเซบูล คนในบ้านของเขาจะถูกเรียกยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด

26ดังนั้นอย่ากลัวเขา เพราะทุกสิ่งที่ปิดบังไว้จะถูกเปิดเผย หรือที่ซ่อนไว้ก็จะมีคนรู้เห็น

27สิ่งที่เราบอกพวกเจ้าในที่มืด จงกล่าวในที่แจ้ง เสียงกระซิบที่หู จงประกาศจากดาดฟ้าหลังคาบ้าน

28อย่ากลัวคนที่ฆ่าได้แต่กาย แต่ฆ่าจิตวิญญาณไม่ได้ จงเกรงกลัวพระองค์ผู้ที่ทำลายได้ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายในนรก

29นกกระจาบสองตัวขายกันบาทเดียวไม่ใช่หรือ แต่จะไม่มีนกเหล่านั้นสักตัวตกถึงพื้น โดยที่พระบิดาของพวกเจ้าไม่ใส่ใจ

30แม้แต่ผมทุกเส้นบนศีรษะเจ้าก็นับไว้แล้ว

31ดังนั้นอย่ากลัวเลย เจ้ามีค่ากว่านกกระจาบหลายตัว

32ใครที่ยอมรับเราต่อหน้าคนอื่น เราก็จะยอมรับเขาต่อหน้าพระบิดาในสวรรค์

33แต่ใครที่ตัดขาดเราต่อหน้าคนอื่น เราก็จะตัดขาดคนนั้นต่อหน้าพระบิดาของเราในสวรรค์

34อย่าคิดเองว่าเรามาเพื่อทำให้โลกมีสันติภาพ เราไม่ได้นำสันติภาพ แต่นำดาบมา

35เรามาเพื่อทำให้ ‘คนหนุ่มแตกแยกกับพ่อ ลูกสาวแตกแยกกับแม่ ลูกสะใภ้แตกแยกกับแม่สามี

36คนในบ้านจะเป็นศัตรูกันเอง’

37ใครที่รักพ่อแม่ยิ่งกว่าเรา ก็ไม่คู่ควรกับเรา ใครที่รักลูกชายลูกสาวยิ่งกว่าเรา ก็ไม่คู่ควรกับเรา

38ใครที่ไม่รับกางเขนของตนแบกตามเรามา ก็ไม่คู่ควรกับเรา

39ใครที่เสาะหาชีวิตจะเสียชีวิต ใครสละชีวิตของตนเพื่อเห็นแก่เราจะได้ชีวิต

40คนที่ต้อนรับพวกเจ้าก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเราก็ต้อนรับผู้ส่งเรามา

41ใครยอมรับผู้เผยพระวจนะเพราะเป็นผู้เผยพระวจนะ ย่อมได้รับรางวัลอย่างผู้เผยพระวจนะ และใครยอมรับคนชอบธรรมเพราะเป็นคนชอบธรรม ย่อมได้รับรางวัลอย่างคนชอบธรรม

42ถ้าใครเอาน้ำเย็นแก้วหนึ่งให้คนเล็กน้อยเหล่านี้ที่เป็นสาวกของเรา เราบอกความจริงว่า คนนั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของตนแน่นอน”