Matthew 19

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1เมื่อพระเยซูกล่าวถ้อยคำเหล่านี้จบ ก็ออกจากแคว้นกาลิลีเข้าไปในแคว้นยูเดีย และไปยังอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน

2ฝูงชนกลุ่มใหญ่ได้ติดตามมา และพระองค์รักษาพวกเขาที่นั่น

3ฟาริสีบางคนมาทดสอบพระองค์ โดยถามว่า “การที่ผู้ชายจะหย่ากับภรรยาเพราะสาเหตุใดๆ นั้น ผิดกฎบัญญัติไหม”

4พระองค์ตอบว่า “ท่านไม่ได้อ่านหรือว่า แต่แรกที่สร้างโลกนั้น พระเจ้า ‘สร้างพวกเขาเป็นผู้ชายและผู้หญิง’

5และกล่าวว่า ‘เพราะเหตุนี้ ผู้ชายจะละจากพ่อแม่ของตน ไปผูกพันเป็นหนึ่งเดียวกับภรรยา และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน’

6ดังนั้นจึงไม่เป็นสองอีกต่อไปแต่เป็นเนื้อเดียวกัน ด้วยเหตุนี้สิ่งที่พระเจ้าผูกพันไว้ด้วยกัน อย่าให้มนุษย์แยกออกจากกันเลย”

7พวกเขาถามว่า “แล้วทำไมโมเสสสั่งให้ผู้ชายเขียนหนังสือหย่าให้ภรรยาและส่งตัวเธอออกไปได้”

8พระเยซูตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้ท่านหย่าภรรยา เพราะใจของท่านแข็งกระด้าง แต่ไม่ได้เป็นอย่างนี้ตั้งแต่ต้น

9เราบอกว่า ใครหย่ากับภรรยาด้วยเหตุอื่นนอกจากการทำบาปทางเพศ แล้วไปแต่งงานกับหญิงอื่น เขาก็คบชู้”

10พวกสาวกพูดกับพระองค์ว่า “ถ้าสถานการณ์ระหว่างสามีและภรรยาเป็นอย่างนี้ ไม่แต่งงานก็ดีกว่า”

11พระเยซูตอบว่า “ไม่ใช่ทุกคนยอมรับคำกล่าวนี้ได้นอกจากคนที่พระเจ้าให้เท่านั้น

12เพราะบางคนเกิดมาเป็นขันที บางคนถูกมนุษย์ทำให้เป็นขันที และบางคนเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบขันทีเพื่อเห็นแก่อาณาจักรสวรรค์ ใครยอมรับเรื่องนี้ได้ก็ควรรับไว้”

13จากนั้นมีคนพาเด็กเล็กๆ มาให้พระเยซูวางมือและอธิษฐานเผื่อ แต่พวกสาวกห้ามพวกเขาไว้

14พระเยซูพูดว่า “ให้เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้”

15เมื่อพระองค์วางมือบนพวกเขา แล้วก็ไปจากที่นั่น

16ชายคนหนึ่งมาถามพระเยซูว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใดที่ประเสริฐ จึงจะได้ชีวิตนิรันดร์”

17พระเยซูตอบว่า “ทำไมจึงมาถามเราว่าสิ่งใดที่ประเสริฐ มีเพียงผู้เดียวที่ประเสริฐ ถ้าต้องการเข้าสู่ชีวิต จงถือรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า”

18เขาถามว่า “ข้อไหนหรือ” พระเยซูตอบว่า “ ‘อย่าฆ่าคน อย่าคบชู้ อย่าลักขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ

19จงให้เกียรติพ่อแม่ของเจ้า’ และ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ ”

20ชายหนุ่มคนนั้นพูดว่า “ทั้งหมดนี้ข้าพเจ้าถือปฏิบัติมาตลอด ยังขาดอะไรอีกหรือ”

21พระเยซูตอบว่า “ถ้าอยากเป็นคนดีพร้อม จงไปขายทุกสิ่งที่มีและแจกจ่ายให้คนยากจน แล้วเจ้าจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงตามเรามา”

22เมื่อชายหนุ่มได้ยินอย่างนั้นก็จากไปด้วยความเศร้าเพราะเขาร่ำรวยมาก

23พระเยซูจึงพูดกับพวกสาวกว่า “เราบอกความจริงว่า เป็นเรื่องยากที่คนรวยจะเข้าอาณาจักรสวรรค์

24เราบอกอีกว่า ให้อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าที่คนรวยจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”

25เมื่อพวกสาวกได้ยินอย่างนั้นก็ประหลาดใจถามว่า “ถ้าอย่างนั้นแล้วใครจะรอดได้”

26พระเยซูมองดูพวกเขาและพูดว่า “สำหรับมนุษย์ก็เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้าทุกสิ่งเป็นไปได้”

27เปโตรตอบว่า “พวกเราได้ละทิ้งทุกสิ่งเพื่อติดตามพระองค์ แล้วเราจะได้อะไรบ้าง”

28พระเยซูพูดว่า “เราบอกความจริงว่า ขณะที่ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นใหม่เมื่อบุตรมนุษย์นั่งบนบัลลังก์อันรุ่งเรืองของพระองค์ พวกเจ้าที่ตามเรามาก็จะนั่งบนบัลลังก์สิบสองบัลลังก์ พิพากษาชนอิสราเอลสิบสองเผ่าด้วย

29และทุกคนที่ละทิ้งบ้าน พี่น้อง พ่อแม่ หรือภรรยา ลูกๆ หรือไร่นาเพราะเห็นแก่เรา จะได้รับผลตอบแทนร้อยเท่า และได้ชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก”

30แต่หลายคนที่เป็นคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย และหลายคนที่เป็นคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →