Matthew 17

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1หกวันต่อมาพระเยซูพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบขึ้นไปบนภูเขาสูงตามลำพัง

2ที่นั่นกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าพวกเขา ใบหน้าของพระองค์เจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ และเสื้อผ้าขาวดุจแสงสว่าง

3เวลานั้นโมเสสกับเอลียาห์มาปรากฏต่อหน้าพวกเขาและกำลังสนทนากับพระเยซู

4เปโตรพูดกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ดีจริงที่พวกเราได้มาอยู่ที่นี่ หากพระองค์ประสงค์ ข้าพเจ้าจะสร้างเพิงขึ้นสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง และสำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง”

5เปโตรพูดยังไม่จบก็มีเมฆสว่างไสวมาปกคลุมพวกเขา และมีเสียงจากเมฆว่า “คนนี้คือลูกที่รักของเรา เราพอใจเขามาก จงเชื่อฟังเขา”

6เมื่อสาวกทั้งสามคนได้ยินเช่นนั้นก็ก้มลงซบหน้าถึงดินด้วยความตกใจกลัว

7แต่พระเยซูมาแตะตัวพวกเขาและพูดว่า “ลุกขึ้น อย่ากลัวเลย”

8เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นก็ไม่เห็นใครอื่นนอกจากพระเยซู

9ขณะลงจากภูเขา พระเยซูกำชับพวกเขาว่า “อย่าบอกใครถึงสิ่งที่พวกเจ้าเห็นจนกว่าบุตรมนุษย์จะถูกทำให้ฟื้นขึ้นจากความตาย”

10สาวกทั้งสามถามว่า “แล้วทำไมพวกครูสอนกฎบัญญัติถึงบอกว่าเอลียาห์จะต้องมาก่อน”

11พระเยซูตอบว่า “ถูกแล้ว เอลียาห์จะต้องมาและทำให้ทุกสิ่งคืนสู่สภาพดีดังเดิม

12แต่เราบอกพวกเจ้าว่า เอลียาห์ได้มาแล้ว คนเหล่านั้นไม่รู้จักเขา แต่ทำกับเขาทุกอย่างตามใจชอบ บุตรมนุษย์ก็จะทนทุกข์อย่างเดียวกันนี้ ด้วยน้ำมือของพวกเขา”

13พวกสาวกจึงเข้าใจว่า พระองค์กำลังพูดถึงยอห์นผู้ให้บัพติศมา

14เมื่อพระเยซูและสาวกมาพบฝูงชน ชายคนหนึ่งมาคุกเข่าต่อหน้าพระเยซู

15และพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดเมตตาลูกชายของข้าพเจ้าด้วย เขาเป็นโรคลมชักและทรมานมาก เขาตกไปในกองไฟและตกน้ำบ่อยๆ

16ข้าพเจ้าพาเขามาหาสาวกของพระองค์ แต่พวกเขารักษาไม่ได้”

17พระเยซูตอบว่า “คนในยุคที่ขาดความเชื่อและวิปริต เราจะต้องอยู่กับเจ้านานแค่ไหน เราจะต้องทนกับเจ้านานเท่าใด พาเด็กนั้นมาหาเราที่นี่”

18พระเยซูกำราบผี และผีก็ออกจากเด็กคนนั้น เขาก็หายเป็นปกติทันที

19จากนั้นพวกสาวกมาหาพระเยซูเป็นการส่วนตัวและถามว่า “ทำไมพวกเราถึงขับผีนั้นไม่ได้”

20พระองค์ตอบว่า “เพราะพวกเจ้ามีความเชื่อน้อย เราบอกความจริงว่า ถ้าเจ้ามีความเชื่อเพียงเล็กน้อยเท่าเมล็ดมัสตาร์ดก็สามารถสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงเคลื่อนจากที่นี่ไปที่นั่น’ มันก็จะเคลื่อนไป จะไม่มีสิ่งใดเลยที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเจ้า”

22เมื่อพวกเขามาชุมนุมกันที่กาลิลี พระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า “บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้อยู่ในมือมนุษย์

23พวกเขาจะฆ่าพระองค์และในวันที่สามพระองค์จะฟื้นขึ้นสู่ชีวิต” พวกสาวกจึงทุกข์โศกยิ่งนัก

24หลังจากพระเยซูและพวกสาวกมาถึงเมืองคาเปอรนาอุมแล้ว คนที่เก็บภาษีบำรุงวิหารจำนวนสองแดรกม่าเข้ามาถามเปโตรว่า “อาจารย์ของเจ้าไม่จ่ายภาษีบำรุงวิหารหรือ”

25เปโตรตอบว่า “จ่ายสิ” เมื่อเปโตรเข้าไปในบ้าน พระเยซูพูดขึ้นก่อนว่า “ท่านคิดอย่างไรหรือซีโมน กษัตริย์ในโลกนี้เก็บภาษีจากใคร จากพวกลูกของเขาหรือจากคนอื่น”

26เปโตรตอบว่า “จากคนอื่น” พระเยซูพูดว่า “ดังนั้นพวกลูกก็ได้รับการยกเว้น

27แต่เพื่อเราจะไม่ทำให้พวกเขาขุ่นเคืองใจ เจ้าจงใช้เบ็ดไปตกปลาที่ทะเลสาบ เปิดปากปลาตัวแรกที่ตกได้ ก็จะพบเหรียญสี่แดรกม่า จงนำเงินนั้นไปจ่ายภาษีบำรุงวิหารสำหรับเราและเจ้า”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →