Matthew 26 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1เมื่อจบอุปมาทั้งหมดแล้ว พระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า

2“พวกเจ้ารู้ว่าอีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกา และบุตรมนุษย์จะถูกทรยศเพื่อให้ตรึงตายบนไม้กางเขน”

3เวลานั้น พวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสในหมู่ประชาชน มาประชุมกันที่คฤหาสน์ของมหาปุโรหิตชื่อคายาฟาส

4พวกเขาหาอุบายที่จะจับพระเยซูมาฆ่า

5พวกเขาพูดกันว่า “แต่อย่าลงมือช่วงเทศกาล ไม่อย่างนั้นจะเกิดจลาจลในหมู่ประชาชน”

6ที่หมู่บ้านเบธานี ขณะพระเยซูอยู่ที่โต๊ะอาหารในบ้านของซีโมนคนโรคเรื้อน

7มีผู้หญิงคนหนึ่งถือขวดที่ทำจากหินงดงาม ใส่น้ำมันหอมราคาแพงมากมาหาพระเยซู เธอชโลมศีรษะของพระองค์ขณะอยู่ที่โต๊ะอาหาร

8พวกสาวกเห็นก็ไม่พอใจจึงถามว่า “ทำไมทำให้เสียของไปเปล่าๆ

9น้ำมันหอมนี้ถ้าขายจะได้ราคาสูง เอาเงินให้คนยากจนได้”

10พระเยซูรู้เรื่องนี้จึงพูดกับพวกเขาว่า “ไปกวนใจหญิงนี้ทำไม เธอได้ทำสิ่งดีงามให้เรา

11เจ้าจะมีคนยากจนอยู่ด้วยเสมอ แต่เจ้าจะไม่มีเราอยู่ด้วยเสมอไป

12ที่เธอรินน้ำหอมนี้ลงบนตัวเราก็เพื่อเตรียมเราสำหรับการฝังศพ

13เราบอกความจริงว่า ไม่ว่าข่าวประเสริฐจะเผยแพร่ไปที่ใดทั่วโลก สิ่งที่หญิงนี้ทำจะได้รับการเล่าขานเพื่อระลึกถึงเธอ”

14แล้วยูดาสอิสคาริโอท หนึ่งในสาวกสิบสองคน ไปพบพวกหัวหน้าปุโรหิต

15ถามว่า “ท่านจะให้อะไรถ้าข้าพเจ้ามอบพระเยซูให้ท่าน” พวกเขาจึงนับเหรียญเงินสามสิบเหรียญส่งให้ยูดาส

16ตั้งแต่นั้นมา ยูดาสก็จ้องหาโอกาสที่จะมอบพระองค์ให้พวกนั้น

17วันแรกของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ พวกสาวกมาถามพระเยซูว่า “พระองค์ต้องการให้เราจัดเตรียมปัสกาเพื่อกินที่ไหน”

18พระองค์ตอบว่า “จงเข้าไปหาชายคนหนึ่งในเมือง บอกเขาว่า ‘ท่านอาจารย์กล่าวว่า ใกล้ถึงกำหนดเวลาของเราแล้ว เราจะฉลองปัสการ่วมกับพวกสาวกที่บ้านของท่าน’ ”

19ดังนั้นพวกสาวกจึงไปทำตามที่พระเยซูสั่งและจัดเตรียมปัสกา

20พอถึงตอนเย็น พระเยซูอยู่ที่โต๊ะอาหารร่วมกับสาวกสิบสองคน

21ขณะที่กินอาหารกันอยู่ พระองค์พูดว่า “เราบอกความจริงว่า คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา”

22พวกสาวกเสียใจมากจึงเริ่มพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ได้หมายถึงข้าพเจ้าใช่ไหม”

23พระเยซูตอบว่า “คนที่จุ่มอาหารในชามเดียวกับเราคือคนที่จะทรยศเรา

24บุตรมนุษย์จะเป็นไปตามที่มีเขียนไว้ แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าเขาไม่ได้เกิดมาเลยยังจะดีต่อตัวเขามากกว่า”

25แล้วยูดาส คนที่จะทรยศพูดว่า “รับบี ไม่ได้หมายถึงข้าพเจ้าใช่ไหม” พระเยซูตอบว่า “เจ้าว่าอย่างนั้น”

26ขณะกินอาหาร พระเยซูหยิบขนมปัง เมื่อขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์หักขนมปังส่งให้พวกสาวกและพูดว่า “รับไปกินเถิด นี่คือกายของเรา”

27จากนั้นพระองค์หยิบถ้วย แล้วขอบคุณพระเจ้า ยื่นให้พวกเขาและพูดว่า “เจ้าทุกคนจงรับไปดื่มเถิด

28นี่คือโลหิตแห่งพันธสัญญา ของเรา ซึ่งหลั่งออกเพื่อยกโทษบาปแก่คนมากมาย

29เราบอกว่า เราจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นนี้อีก นับจากเวลานี้ไปจนกว่าจะถึงวันนั้นที่เราดื่มเหล้าองุ่นใหม่ร่วมกับพวกเจ้าในอาณาจักรพระบิดาของเรา”

30เมื่อร้องเพลงสรรเสริญแล้ว พวกเขาก็ออกไปที่ภูเขามะกอกเทศ

31จากนั้นพระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า “ในคืนนี้ พวกเจ้าจะทิ้งเราไปกันหมด เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เราจะฟาดฟันคนเลี้ยงแกะ และฝูงแกะจะกระจัดกระจายไป’

32แต่หลังจากเราฟื้นขึ้นจากความตาย เราจะไปกาลิลีก่อนหน้าพวกเจ้า”

33เปโตรตอบว่า “แม้ทุกคนจะทิ้งพระองค์ ข้าพเจ้าไม่มีวันทิ้งพระองค์”

34พระเยซูตอบว่า “เราบอกความจริงว่าในคืนนี้ก่อนไก่ขัน เจ้าจะตัดขาดเราสามครั้ง”

35แต่เปโตรประกาศว่า “ถึงแม้ข้าพเจ้าต้องตายกับพระองค์ ข้าพเจ้าก็จะไม่มีวันตัดขาดพระองค์” สาวกทั้งหมดก็พูดอย่างเดียวกัน

36แล้วพระเยซูกับพวกสาวกไปที่แห่งหนึ่งเรียกว่า เกทเสมนี พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “นั่งอยู่ที่นี่ขณะที่เราไปอธิษฐานที่นั่น”

37พระองค์พาเปโตรกับลูกชายของเศเบดีทั้งสองคนไปด้วย พระองค์เริ่มโศกเศร้าและเป็นทุกข์ยิ่งนัก

38จึงพูดกับเขาว่า “จิตวิญญาณของเราท่วมท้นด้วยความทุกข์โศกเศร้าแทบตาย จงเฝ้าระวังอยู่กับเราที่นี่”

39พระองค์เดินเลยไปอีกหน่อยหนึ่ง แล้วซบหน้าลงที่พื้นอธิษฐานว่า “พระบิดาของลูก ถ้าเป็นไปได้ขอให้ถ้วยนี้พ้นไปจากลูกเถิด แต่อย่าให้เป็นอย่างที่ลูกต้องการ ขอให้เป็นอย่างที่พระองค์ประสงค์”

40แล้วพระองค์กลับมาและพบว่าพวกสาวกนอนหลับอยู่จึงถามเปโตรว่า “พวกเจ้าจะคอยเฝ้าอยู่กับเราสักชั่วโมงไม่ได้หรือ

41จงเฝ้าระวังและอธิษฐานเพื่อเจ้าจะไม่พ่ายแพ้ต่อสิ่งล่อใจ จิตวิญญาณพร้อมแล้วแต่กายยังอ่อนกำลัง”

42พระองค์ไปอธิษฐานเป็นครั้งที่สองว่า “พระบิดา ถ้าถ้วยนี้ไม่อาจพ้นไปและลูกต้องดื่ม ก็ขอให้สำเร็จตามความประสงค์ของพระองค์”

43เมื่อพระองค์กลับมาก็พบว่าพวกเขายังหลับอยู่เพราะง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น

44พระองค์จึงปล่อยพวกเขาไว้ และไปอธิษฐานเรื่องเดิมเป็นครั้งที่สาม

45จากนั้นพระองค์กลับมาหาพวกสาวกและพูดกับพวกเขาว่า “พวกเจ้ายังนอนหลับพักผ่อนอยู่หรือ ดูเถิด ถึงเวลาแล้ว บุตรมนุษย์ได้ถูกมอบให้ตกอยู่ในมือของคนบาป

46ลุกขึ้นไปกันเถิด คนทรยศมาถึงแล้ว!”

47ขณะที่พระองค์พูดยังไม่ทันขาดคำ ยูดาสหนึ่งในสาวกสิบสองคนก็มาถึงพร้อมกับคนกลุ่มใหญ่ที่ถือดาบและกระบอง ซึ่งถูกส่งมาจากพวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสของประชาชน

48คนทรยศได้เตรียมสัญญาณกับพวกนั้นว่า “คนที่ข้าพเจ้าจูบคือคนนั้น จงจับกุมเขา”

49ยูดาสตรงเข้ามาหาพระเยซูทันทีและพูดว่า “สวัสดีรับบี” แล้วจูบพระองค์

50พระเยซูตอบว่า “เพื่อนของเรา จงทำตามที่เจ้าต้องการเถิด” คนเหล่านั้นก็ตรงเข้าจับกุมพระเยซู

51คนหนึ่งในพวกที่อยู่กับพระองค์ คว้าดาบชักออกมาฟันถูกหูคนรับใช้ของมหาปุโรหิตขาด

52พระเยซูบอกเขาว่า “เก็บดาบของเจ้า เพราะทุกคนที่ใช้ดาบจะตายด้วยดาบ

53เจ้าคิดว่าเราไม่สามารถร้องขอพระบิดาเพื่อให้ทูตสวรรค์มากกว่าสิบสองกองแก่เราทันทีหรือ

54แต่ถ้าเป็นอย่างนี้ แล้วจะเป็นจริงตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ได้อย่างไร”

55ในเวลานั้น พระองค์พูดกับกลุ่มคนนั้นว่า “เราก่อการกบฏหรือ พวกท่านจึงได้ถือดาบและกระบองมาจับเรา ทุกวันเรานั่งสอนอยู่ในลานวิหาร ท่านก็ไม่ได้จับกุมเรา

56แต่ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพื่อเป็นจริงตามที่ผู้เผยพระวจนะได้เขียนไว้” แล้วสาวกทั้งหมดก็ทิ้งพระองค์และหนีไป

57พวกคนที่จับพระเยซู นำพระองค์มาพบคายาฟาสมหาปุโรหิต ในที่ซึ่งพวกครูสอนกฎบัญญัติและผู้อาวุโสชุมนุมกัน

58แต่เปโตรตามพระเยซูไปห่างๆ จนถึงลานบ้านของมหาปุโรหิต เขาเข้าไปนั่งกับพวกยามเพื่อคอยดูผลที่จะเกิดขึ้น

59พวกหัวหน้าปุโรหิตและทั้งสภาแซนเฮดริน เสาะหาหลักฐานเท็จมาปรักปรำพระเยซูเพื่อจะฆ่าพระองค์

60แต่หาไม่พบแม้จะมีพยานเท็จหลายคนมาปรักปรำ ในที่สุดมีสองคนออกมา

61ให้การว่า “สหายคนนี้พูดว่า ‘เราสามารถทำลายวิหารของพระเจ้าและสร้างขึ้นใหม่ได้ภายในสามวัน’ ”

62แล้วมหาปุโรหิตจึงยืนขึ้นพูดกับพระเยซูว่า “เจ้าจะไม่ตอบอะไรเลยหรือ เจ้าจะไม่แก้ข้อกล่าวหาของคนเหล่านี้หรืออย่างไร”

63แต่พระเยซูนิ่งอยู่ มหาปุโรหิตจึงพูดกับพระองค์ว่า “ภายใต้คำสาบานโดยอ้างพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ ถ้าเจ้าเป็นพระเมสสิยาห์พระบุตรของพระเจ้าก็จงบอกเรามา”

64พระเยซูตอบว่า “ท่านว่าอย่างนั้น แต่เราบอกทุกคนว่า นับจากนี้ไป ท่านจะเห็นบุตรมนุษย์นั่งอยู่ด้านขวามือขององค์ผู้มีฤทธิ์และมาบนหมู่เมฆแห่งฟ้าสวรรค์”

65มหาปุโรหิตจึงฉีกเสื้อของตนและพูดว่า “เขาพูดหมิ่นประมาทพระเจ้า! เราจะต้องหาพยานอีกทำไม บัดนี้ท่านได้ยินคำหมิ่นประมาทแล้ว

66ท่านคิดเห็นอย่างไร” พวกนั้นตอบว่า “เขาสมควรตาย”

67พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้าและทุบตีพระองค์ บางคนตบพระองค์

68และพูดว่า “เจ้าเมสสิยาห์ ผู้เผยพระวจนะ ทายสิว่าใครตีเจ้า”

69ส่วนเปโตรนั่งอยู่ที่ลานบ้าน สาวใช้คนหนึ่งมาพูดกับเขาว่า “เจ้าก็อยู่กับเยซูแห่งกาลิลีด้วย”

70แต่เปโตรปฏิเสธต่อหน้าทุกคนว่า “เจ้าพูดอะไร ข้าไม่รู้เรื่อง”

71จากนั้นเปโตรออกไปที่ประตูรั้ว สาวใช้อีกคนหนึ่งเห็นก็พูดกับพวกคนที่นั่นว่า “คนนี้อยู่กับเยซูชาวนาซาเร็ธ”

72เปโตรปฏิเสธอีกพร้อมทั้งสาบานว่า “ข้าไม่รู้จักคนนั้น!”

73ต่อมาสักครู่ คนที่ยืนอยู่แถวนั้นมาพูดกับเปโตรว่า “ใช่แน่ๆ เจ้าเป็นหนึ่งในพวกนั้น ฟังสำเนียงก็รู้”

74เปโตรจึงขอให้ตัวเองถูกแช่งสาปและสาบานว่า “ข้าไม่รู้จักคนนั้น!” ทันใดนั้นไก่ก็ขัน

75เปโตรจึงนึกขึ้นได้ถึงคำพูดของพระเยซูว่า “ก่อนไก่ขันเจ้าจะตัดขาดเราสามครั้ง” เขาจึงออกไปข้างนอก ร้องไห้อย่างขมขื่น