Matthew 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1เมื่อพระเยซูเห็นฝูงชนมากมายจึงขึ้นไปนั่งบนเนินเขา พวกสาวกพากันมาหาพระองค์

2พระองค์จึงเริ่มต้นสอนพวกเขา พระองค์กล่าวว่า

3“พระพรเป็นของคนที่ยากจนฝ่ายวิญญาณ เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา

4พระพรเป็นของคนที่โศกเศร้า เพราะเขาจะได้รับการปลอบประโลม

5พระพรเป็นของคนที่อ่อนสุภาพ เพราะเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดก

6พระพรเป็นของคนที่หิวกระหายความชอบธรรม เพราะเขาจะอิ่มบริบูรณ์

7พระพรเป็นของคนที่เมตตา เพราะเขาจะได้รับความเมตตาตอบ

8พระพรเป็นของคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ เพราะเขาจะเห็นพระเจ้า

9พระพรเป็นของคนที่สร้างสันติ เพราะพระเจ้าจะเรียกเขาว่าลูก

10พระพรเป็นของคนที่ถูกข่มเหงเพราะความชอบธรรม เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขาแล้ว

11พระพรเป็นของท่าน เมื่อผู้คนดูถูก ข่มเหง และกล่าวร้ายท่านต่างๆ เพราะเรา

12จงชื่นชมยินดีเพราะรางวัลของท่านในสวรรค์นั้นยิ่งใหญ่ เนื่องจากพวกเขาได้ข่มเหงพวกผู้เผยพระวจนะ ที่อยู่ก่อนท่านด้วยวิธีการอย่างเดียวกัน

13พวกท่านเป็นเกลือของโลก แต่ถ้าเกลือนั้นหมดความเค็มแล้ว จะทำให้กลับมาเค็มอีกได้อย่างไร มันใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้อีกแล้ว นอกจากสาดทิ้งถูกเหยียบย่ำ

14พวกท่านเป็นแสงสว่างของโลก เมืองที่ตั้งอยู่บนภูเขาจะซ่อนไว้ไม่ได้

15หรือไม่มีใครจุดตะเกียงแล้วเอาฝาครอบ แต่จะตั้งไว้บนเชิงตะเกียง เพื่อส่องสว่างแก่ทุกคนในบ้าน

16ในทำนองเดียวกัน จงให้ความสว่างของท่านฉายส่องต่อคนทั้งหลาย เพื่อเขาจะเห็นการดีของท่าน และให้เกียรติแก่พระบิดาผู้สถิตในสวรรค์

17อย่าคิดว่าเรามายกเลิกกฎบัญญัติหรือถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะ เราไม่ได้มายกเลิกแต่มาทำให้สำเร็จครบถ้วน

18เราบอกความจริงว่า ก่อนฟ้าและดินสลายไป แม้อักษรเล็กที่สุดสักตัวหนึ่งหรือสักจุดหนึ่งในกฎบัญญัติจะไม่หายไป จนกว่าทุกสิ่งจะถูกทำให้สำเร็จครบถ้วน

19ใครฝ่าฝืนพระบัญญัติเหล่านี้แม้ข้อเล็กน้อยที่สุด และสอนคนอื่นให้ทำอย่างเดียวกัน คนนั้นจะเป็นคนเล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรสวรรค์ ส่วนคนที่ปฏิบัติและสอนตามพระบัญญัติเหล่านี้จะยิ่งใหญ่ในอาณาจักรสวรรค์

20เราบอกพวกท่านว่า ถ้าความชอบธรรมของพวกท่านไม่มากกว่าพวกฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติ ท่านก็จะไม่ได้เข้าอาณาจักรสวรรค์อย่างแน่นอน

21พวกท่านได้ยินคำซึ่งกล่าวแก่คนสมัยก่อนว่า ‘อย่าฆ่าคน และถ้าใครฆ่าคนจะถูกตัดสินลงโทษ’

22แต่เราบอกว่า ใครที่โกรธพี่น้อง # /ของตน จะถูกตัดสินลงโทษ ใครที่พูดกับพี่น้องว่า ‘รากา’ จะถูกนำตัวขึ้นศาล และใครที่พูดว่า ‘ไอ้โง่’ ก็สมควรแก่ไฟนรก

23ด้วยเหตุนี้ ถ้าพวกท่านกำลังถวายเครื่องบูชาที่แท่นบูชาแล้วนึกขึ้นได้ว่ามีพี่น้องขุ่นเคืองท่าน

24จงวางเครื่องบูชาไว้หน้าแท่นแล้วไปคืนดีกับเขาก่อน จึงค่อยกลับมาถวายเครื่องบูชา

25จงรีบตกลงกับคู่ความของพวกท่านขณะกำลังไปศาล ไม่เช่นนั้นคู่ความอาจมอบท่านให้แก่ผู้พิพากษา แล้วผู้พิพากษาอาจจะมอบท่านให้กับผู้คุม และท่านอาจถูกโยนเข้าคุก

26เราบอกความจริงว่าท่านจะออกมาไม่ได้จนกว่าจะใช้หนี้ครบทุกบาททุกสตางค์

27พวกท่านได้ยินคำซึ่งกล่าวว่า ‘อย่าคบชู้’

28แต่เราบอกว่า ใครมองผู้หญิงด้วยราคะตัณหา ก็ได้คบชู้กับหญิงนั้นในใจของเขาแล้ว

29ถ้าตาข้างขวาของท่านเป็นเหตุให้ทำบาป จงควักทิ้งเสีย ถึงจะเสียอวัยวะหนึ่งไปก็ยังดีกว่าทั้งตัวต้องถูกโยนลงนรก

30และถ้ามือขวาของท่านเป็นเหตุให้ทำบาปก็ตัดและโยนทิ้งเสีย ถึงจะเสียอวัยวะหนึ่งไปก็ยังดีกว่าทั้งตัวต้องลงนรก

31มีคำกล่าวว่า ‘ใครที่หย่าภรรยาต้องเขียนหนังสือหย่าให้เธอ’

32แต่เราบอกว่า ใครที่หย่ากับภรรยาด้วยเหตุอื่นนอกจากการทำบาปทางเพศ ก็ทำให้เธอจำต้องเป็นคนคบชู้ และใครแต่งงานกับหญิงที่หย่าแล้วก็คบชู้

33พวกท่านได้ยินคำซึ่งกล่าวแก่คนสมัยก่อนว่า ‘อย่าผิดคำสาบาน แต่จงทำตามคำปฏิญาณที่ให้ไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า’

34แต่เราบอกว่า อย่าสาบานเลยแม้ต่อสวรรค์ เพราะสวรรค์เป็นบัลลังก์ของพระเจ้า

35หรืออย่าสาบานต่อแผ่นดินโลก เพราะโลกเป็นที่วางเท้าของพระองค์ หรืออย่าสาบานต่อเยรูซาเล็ม เพราะเยรูซาเล็มเป็นเมืองขององค์ราชาผู้ยิ่งใหญ่

36และอย่าสาบานโดยอ้างศีรษะของตน เพราะท่านไม่สามารถทำให้เส้นผมสักเส้นเดียวกลายเป็นสีขาวหรือดำได้

37จงพูดเพียงว่า ‘ใช่’ หรือ ‘ไม่ใช่’ เท่านั้น คำพูดที่เกินกว่านี้มาจากมาร

38พวกท่านได้ยินคำกล่าวว่า ‘ตาต้องชดใช้ด้วยตา และฟันด้วยฟัน’

39แต่เราบอกว่า อย่าต่อสู้กับคนชั่ว ถ้ามีใครตบแก้มขวาของท่าน จงหันอีกข้างหนึ่งให้เขาด้วย

40ถ้าใครต้องการฟ้องร้องเอาเสื้อของท่าน จงให้เสื้อคลุมไปด้วย

41ถ้ามีคนบังคับให้ไปหนึ่งกิโลเมตร จงไปกับเขาสองกิโลเมตร

42จงให้แก่คนที่ขอ และอย่าเมินหน้าหนีคนที่ต้องการขอยืมจากท่าน

43พวกท่านได้ยินคำกล่าวไว้ว่า ‘จงรักเพื่อนบ้าน และเกลียดชังศัตรู’

44แต่เราบอกว่า จงรักศัตรูและอธิษฐานเผื่อคนที่ข่มเหงท่าน

45เพื่อท่านจะเป็นลูกของพระบิดาในสวรรค์ พระองค์ให้ดวงอาทิตย์ขึ้นแก่ทั้งคนชั่วและคนดี และให้ฝนตกแก่ทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม

46ถ้าท่านรักเฉพาะคนที่รักท่าน แล้วจะได้รางวัลอะไร แม้คนเก็บภาษีก็ทำอย่างนั้นไม่ใช่หรือ

47ถ้าท่านทักทายเฉพาะพี่น้องของตัวเอง แล้วท่านทำอะไรมากกว่าคนอื่น คนที่ไม่รู้จักพระเจ้าก็ทำอย่างนั้นไม่ใช่หรือ

48ดังนั้นจงดีพร้อมเหมือนพระบิดาในสวรรค์ของท่านดีพร้อม

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →