Matthew 27 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

19ขณะปีลาตนั่งอยู่บนบัลลังก์พิพากษา ภรรยาของท่านส่งคนมาเรียนว่า “อย่าไปเกี่ยวข้องกับผู้บริสุทธิ์คนนี้เลย เนื่องจากวันนี้ดิฉันฝันร้ายไม่สบายใจมากเพราะท่านผู้นี้”

20แต่พวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสโน้มน้าวฝูงชนให้ขอปีลาตปล่อยบารับบัสและประหารพระเยซู

21ผู้ว่าราชการถามว่า “พวกเจ้าต้องการให้ปล่อยคนไหนในสองคนนี้” พวกเขาตอบว่า “บารับบัส”

22ปีลาตถามว่า “แล้วจะให้เราทำอย่างไรกับเยซูที่เรียกกันว่าพระเมสสิยาห์นี้” พวกนั้นทั้งหมดตอบว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”

23ปีลาตถามว่า “ทำไม เขาทำผิดคดีอะไร” แต่พวกเขาก็ตะโกนดังขึ้นอีกว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”

24เมื่อปีลาตเห็นว่าไม่ได้การ มีแต่จะลุกฮือขึ้น เขาจึงเอาน้ำล้างมือต่อหน้าฝูงชนและกล่าวว่า “เราไม่มีความผิดเรื่องโลหิตของชายผู้นี้ เป็นความรับผิดชอบของพวกเจ้า!”

25คนทั้งหมดตอบว่า “ให้เลือดของเขาตกอยู่กับเราและลูกหลานเถิด!”

26แล้วปีลาตจึงปล่อยบารับบัสให้พวกเขา แต่ให้คนโบยตีพระเยซู และมอบตัวให้ไปตรึงที่ไม้กางเขน

27จากนั้นพวกทหารของผู้ว่าราชการนำพระเยซูเข้าไปในปรีโทเรียม และระดมทหารทั้งกองมารุมล้อมพระองค์

28พวกเขาเปลื้องเสื้อผ้าของพระองค์ออก แล้วเอาเสื้อคลุมสีแดงเข้มมาสวมให้

29จากนั้นจึงสานมงกุฎหนามสวมที่ศีรษะและหยิบไม้ใส่มือขวาของพระองค์ พวกเขาคุกเข่าต่อหน้าพระองค์และเยาะเย้ยว่า “ขอให้กษัตริย์ของชาวยิว จงเจริญ!”

30พวกเขาถ่มน้ำลายใส่พระองค์และเอาไม้นั้นฟาดศีรษะครั้งแล้วครั้งเล่า

31หลังจากเยาะเย้ยพระองค์จนพอแล้ว พวกเขาก็ถอดเสื้อคลุมนั้นออก และเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาสวมให้ จากนั้นนำพระองค์ไปตรึงที่ไม้กางเขน

32ขณะออกไปก็พบชายคนหนึ่งชาวไซรีนชื่อซีโมน พวกทหารจึงเกณฑ์ให้แบกไม้กางเขนนั้น

33เมื่อมาถึงที่แห่งหนึ่งซึ่งเรียกว่า กลโกธา (แปลว่า สถานหัวกะโหลก)

34ก็เอาเหล้าองุ่นผสมน้ำดีรสขมมาให้ แต่หลังจากพระเยซูชิมแล้ว พระองค์ก็ไม่ดื่ม

35เมื่อตรึงพระองค์ที่ไม้กางเขนแล้ว พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจับฉลากแบ่งกัน

36และนั่งเฝ้าพระองค์อยู่ที่นั่น

37เหนือศีรษะของพระองค์มีป้ายเขียนข้อหาว่า “นี่คือเยซูกษัตริย์ของชาวยิว”***

38โจรสองคนถูกตรึงที่ไม้กางเขนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งอยู่ข้างขวาและอีกคนอยู่ข้างซ้าย

39ผู้คนที่ผ่านไปมาต่างส่ายหน้าพูดดูหมิ่นพระองค์

40ว่า “เจ้าคนที่จะทำลายวิหารแล้วสร้างขึ้นใหม่ในสามวัน จงช่วยตัวเองให้รอด! ลงมาจากกางเขนสิ ถ้าเจ้าเป็นพระบุตรของพระเจ้า!”

41เช่นเดียวกันพวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสก็เยาะเย้ยพระองค์ว่า

42“เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ แต่ช่วยตัวเองให้รอดไม่ได้! เขาเป็นกษัตริย์ของอิสราเอล ให้เขาลงมาจากไม้กางเขนเดี๋ยวนี้สิ แล้วเราจะเชื่อเขา

43เขาวางใจในพระเจ้า ถ้าพระองค์ยังต้องการเขาอยู่ ก็ให้พระองค์ช่วยเขาตอนนี้สิ เพราะเขาพูดว่า ‘เราเป็นบุตรของพระเจ้า’ ”

44พวกโจรที่ถูกตรึงพร้อมกับพระองค์ก็พากันพูดดูหมิ่นพระองค์ด้วย

45ตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงบ่ายสามโมง ก็เกิดความมืดมัวไปทั่วแผ่นดิน

46ประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามา สะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมทอดทิ้งข้าพเจ้า”

47บางคนที่ยืนอยู่ที่นั่น เมื่อได้ยินก็พูดว่า “เขาร้องเรียกเอลียาห์”

48ทันใดนั้นคนหนึ่งในพวกเขาก็วิ่งไปเอาฟองน้ำจุ่มเหล้าองุ่นเปรี้ยว เสียบไม้ยื่นให้พระเยซูดื่ม

49คนที่เหลือพูดว่า “อย่าไปยุ่งกับเขา ให้เราดูซิว่าเอลียาห์จะมาช่วยเขาหรือไม่”

50และเมื่อพระเยซูร้องเสียงดังอีกครั้ง พระองค์ก็สิ้นใจ

51ขณะนั้น ม่านในวิหารขาดเป็นสองส่วนจากบนลงล่าง เกิดแผ่นดินไหว ศิลาแตกออกจากกัน

52อุโมงค์วางศพเปิดออกและร่างของบรรดาคนของพระเจ้าที่ตายแล้วก็ฟื้นขึ้นสู่ชีวิต

53พวกเขาออกมาจากอุโมงค์หลังจากพระเยซูฟื้นขึ้นจากความตาย แล้ว เข้าสู่นครบริสุทธิ์และปรากฏแก่คนเป็นอันมาก

54เมื่อนายร้อยและทหารที่เฝ้าพระเยซูอยู่ด้วยกัน เห็นแผ่นดินไหวและทุกสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาก็ตกใจกลัวร้องว่า “ท่านผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้าอย่างแน่นอน”

55ผู้หญิงหลายคนอยู่ที่นั่นเฝ้าดูอยู่ห่างๆ พวกเธอติดตามพระเยซูมาจากกาลิลีเพื่อคอยดูแลพระองค์

56ในพวกนั้นมีมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์แม่ของยากอบกับโยเซฟ และแม่ของลูกชายเศเบดี

57เมื่อเวลาเย็นใกล้เข้ามา เศรษฐีคนหนึ่งมาจากอาริมาเธียชื่อโยเซฟ เขาเป็นสาวกของพระเยซู

58เขาไปพบปีลาตเพื่อขอรับศพพระเยซู และปีลาตสั่งให้มอบศพแก่เขา

59โยเซฟนำศพมา เอาผ้าลินินสะอาดพันศพ

60แล้วไปวางไว้ในอุโมงค์หินใหม่ซึ่งสกัดไว้ และกลิ้งหินใหญ่ปิดปากอุโมงค์ แล้วเขาก็ไป

61มารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์อีกคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นั่นตรงข้ามอุโมงค์

62วันรุ่งขึ้นถัดจากวันเตรียม พวกหัวหน้าปุโรหิตและฟาริสีไปพบปีลาต

63และเรียนว่า “นายท่าน พวกข้าพเจ้าจำได้ว่า ขณะที่เจ้าคนหลอกลวงคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ เขาพูดว่า ‘หลังจากสามวันเราจะฟื้นขึ้นมาอีก’

64ด้วยเหตุนี้ ขอนายท่านสั่งให้คนเฝ้าอุโมงค์วางศพอย่างแน่นหนาจนถึงวันที่สาม ไม่เช่นนั้นแล้ว พวกสาวกของเขาอาจมาลักศพไป และบอกผู้คนว่าเขาฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว การหลอกลวงครั้งนี้จะเลวร้ายยิ่งกว่าครั้งแรก”

65ปีลาตบอกว่า “เอายามไปเฝ้าอุโมงค์ให้แน่นหนาเท่าที่พวกท่านจะทำได้เถิด”

66ดังนั้นพวกเขาจึงไปและทำให้อุโมงค์แน่นหนา โดยการประทับตราที่หินและวางยามเฝ้าอยู่