Matthew 10

Thai Tok

1ชื่อ อัครสาวก สิบ สอง คน กับ งาน ที่ ทรง มอบ ให้ ( มก 6 : 1 - 13 ; ลก 9 : 1 - 6 ) เมื่อ พระองค์ ทรง เรียก สาวก สิบ สอง คน ของ พระองค์ มา แล้ว พระองค์ ก็ ประทาน อำนาจ ให้ เขา ขับ ผี โสโครก ออก ได้ และ ให้ รักษา โรค และ ความ เจ็บไข้ ทุก อย่าง ให้ หาย ได้

2อัครสาวก สิบ สอง คน นั้น มีชื่อ ดังนี้ คน แรก ชื่อ ซี โมน ที่ เรียก ว่าเปโตร กับ อัน ด รู ว์น้อง ชาย ของ เขา ยาก อบ บุตร ชาย เศเบดี กับ ยอ ห์น น้อง ชาย ของ เขา

3ฟีลิป และ บา ร โธโลมิว โธมัส และ มัทธิว คน เก็บ ภาษี ยาก อบ บุตร ชาย อัลเฟอัส และ เลบเบ อัสผู้ที่ มีชื่อ อีก ว่า ธัดเดอัส

4ซี โมน ชาว คา นา อัน และ ยู ดา ส อิส คา ริ โอ ท ผู้ ที่ ได้ ทรยศ พระองค์ นั้น

5สิบ สอง คน นี้ พระ เยซู ทรง ใช้ ให้ออก ไป และ สั่ง เขา ว่า " อย่า ไป ทาง ที่ ไป สู่ พวก ต่าง ชาติ และ อย่า เข้าไป ใน เมือง ของ ชาว สะ มาเรีย

6แต่ว่า จง ไป หา แกะ หลง ของ วงศ์วาน อิส รา เอ ลดีกว่า

7จง ไป พลาง ประกาศ พลาง ว่า ` อาณาจักร แห่ง สวรรค์ มา ใกล้ แล้ว '

8จง รักษา คน เจ็บป่วย ให้ หาย คน โรค เรื้อน ให้ หาย สะอาด คน ตาย แล้ว ให้ ฟื้น และ จง ขับ ผี ให้ออก ท่าน ทั้งหลาย ได้ รับ เปล่า ๆ ก็ จง ให้ เปล่า ๆ

9อย่า หา เหรียญ ทองคำ หรือ เงิน หรือ ทองแดง ไว้ ใน ไถ้ ของ ท่าน

10หรือ ย่าม ใช้ ตาม ทาง หรือ เสื้อ คลุม สอง ตัว หรือ รองเท้า หรือ ไม้เท้า เพราะว่า ผู้ ทำ งาน สมควร จะ ได้ อาหาร กิน

11เมื่อ ท่าน มา ถึง นคร ใด หรือ เมือง ใด จง สืบ ดู ว่า ใคร เป็น คน เหมาะสม ใน ที่ นั้น แล้ว จง ไป อาศัย กับ ผู้ นั้น จนกว่า จะ จาก ไป

12ขณะ เมื่อ ท่าน ขึ้น เรือน จง ให้ พร แก่ ครัวเรือน นั้น

13ถ้า ครัวเรือน นั้น สมควร รับ พร ก็ ให้ สันติ สุข ของ ท่าน อยู่ กับ เรือน นั้น แต่ ถ้า ครัวเรือน นั้น ไม่ สมควร รับ พร ก็ ให้ สันติ สุข นั้น กลับคืน มา สู่ ท่าน

14ถ้า ผู้ ใด ไม่ ต้อนรับ ท่าน ทั้งหลาย และ ไม่ ฟัง คำขอ ง ท่าน เมื่อ จะ ออก จาก เรือน นั้น เมือง นั้น จง สะบัด ผงคลี ที่ ติด เท้า ของ ท่าน ออก เสีย

15เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ใน วัน พิพากษา นั้น โทษ ของ เมือง โสโดมและ เมืองโกโมราห์ จะ เบา กว่า โทษ ของ เมือง นั้น

16ดูเถิด เรา ใช้ พวก ท่าน ไป ดุจ แกะ อยู่ ท่ามกลาง ฝูง สุนัข ป่า เหตุ ฉะนั้น ท่าน จง ฉลาด เหมือน งู และ ไม่ มี ภัย เหมือน นกเขา

17แต่ จง ระวัง ผู้คน ไว้ ให้ ดี เพราะ พวก เขา จะ มอบ ท่าน ทั้งหลาย ไว้ กับ ศาล และ จะ เฆี่ยน ท่าน ใน ธรรม ศาลา ของ เขา

18และ ท่าน จะ ถูก นำ ตัว ไป อยู่ ต่อหน้า เจ้า เมือง และ กษัตริย์ เพราะ เห็นแก่ เรา เพื่อ ท่าน จะ ได้ เป็น พยาน ต่อ เขา และ ต่อ คน ต่าง ชาติ

19แต่ เมื่อ เขามอ บ ท่าน ไว้ นั้น อย่า เป็น กังวล ว่า จะ พูด อะไร หรือ อย่างไร เพราะ เมื่อ ถึง เวลา คำ ที่ ท่าน จะ พูด นั้น จะ ทรง ประทาน แก่ ท่าน ใน เวลา นั้น

20เพราะว่า ผู้ ที่ พูด มิ ใช่ ตัว ท่าน เอง แต่ เป็น พระ วิญญาณ แห่ง พระ บิดา ของ ท่าน ผู้ ตรัส ทาง ท่าน

21แม้ ว่า พี่ ก็ จะ มอบ น้อง ให้ ถึง ความ ตาย พ่อ จะ มอบ ลูก และ ลูก ก็ จะ ทรยศ ต่อ พ่อ แม่ ให้ ถึง แก่ ความ ตาย

22ท่าน จะ ถูก คน ทั้งปวง เกลียด ชัง เพราะ เห็นแก่ นาม ของ เรา แต่ ผู้ ใด ที่ ทน ได้ ถึงที่ สุด ผู้ นั้น จะ รอด

23แต่ เมื่อ เขา ข่มเหง ท่าน ใน เมือง นี้ จง หนี ไป ยัง อีก เมือง หนึ่ง เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ก่อน ที่ ท่าน จะ ไป ทั่ว เมือง ต่างๆ ใน อิส ราเอล บุตร มนุษย์ จะ เสด็จ มา

24ปัญหา ของ สาวก ศิษย์ ไม่ ใหญ่ กว่า ครู และ ทาส ไม่ ใหญ่ กว่า นาย ของ ตน

25ซึ่ง ศิษย์ จะ ได้ เป็น เสมอ ครู ของ ตน และ ทาส เสมอ นาย ของ ตน ก็ พอ อยู่ แล้ว ถ้า เขา ได้ เรียก เจ้าบ้าน ว่า เบเอลเซบูล เขา จะ เรียก ลูกบ้าน ของ เขา มาก ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด

26เหตุ ฉะนั้น อย่า กลัว เขา เพราะว่า ไม่ มี สิ่ง ใด ปิดบัง ไว้ ที่ จะ ไม่ ต้อง เปิดเผย หรือ การ ลับ ที่ จะ ไม่ เผย ให้ ประจักษ์

27ซึ่ง เรา กล่าว แก่ พวก ท่าน ใน ที่ มืด ท่าน จง กล่าว ใน ที่ สว่าง และ ซึ่ง ท่าน ได้ยิน กระซิบ ที่ หู ท่าน จง ประกาศ จาก ดาดฟ้า หลังคา บ้าน

28อย่า กลัว ผู้ ที่ ฆ่า ได้ แต่ กาย แต่ ไม่ มี อำนาจ ที่ จะ ฆ่า จิต วิญญาณ แต่ จง กลัว พระองค์ ผู้ทรง ฤทธิ์ ที่ จะ ให้ ทั้ง จิต วิญญาณ ทั้ง กาย พินาศ ใน นรก ได้

29นกกระจอก สอง ตัว เขา ขาย บาท หนึ่ง มิ ใช่ หรือ แต่ ถ้า พระ บิดา ของ ท่าน ไม่ ทรง เห็น ชอบ นก นั้น แม้ สัก ตัว เดียว จะ ตกลง ถึง ดิน ก็ ไม่ ได้

30ถึง ผม ของ ท่าน ทั้งหลาย ก็ ทรง นับ ไว้ แล้ว ทุก เส้น

31เหตุ ฉะนั้น อย่า กลัว เลย ท่าน ทั้งหลาย ก็ มี ค่า กว่าน กก ระ จอก หลาย ตัว

32เหตุ ดังนั้น ผู้ ใด จะ รับ เรา ต่อหน้า มนุษย์ เรา จะ รับ ผู้ นั้น ต่อ พระ พักตร์ พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ ด้วย

33แต่ ผู้ ใด จะ ปฏิเสธ เรา ต่อหน้า มนุษย์ เรา จะ ปฏิเสธ ผู้ นั้น ต่อ พระ พักตร์ พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ ด้วย

34พระ คริสต์ ทรง อยู่ เหนือ บิดา หรือ มารดา อย่า คิด ว่า เรา มา เพื่อ จะ นำ สันติภาพ มา สู่ โลก เรา มิได้ นำ สันติภาพ มา ให้ แต่ เรา นำ ดาบ มา

35ด้วยว่า เรา มา เพื่อ จะ ให้ ลูก ชาย หมางใจ กับ บิดา ของ ตน และ ลูก สาว หมางใจ กับ มารดา และ ลูกสะใภ้ หมางใจ กับ แม่ สามี

36และ ผู้ ที่ อยู่ ร่วม เรือน เดียวกัน ก็ จะ เป็น ศัตรู ต่อ กัน

37ผู้ ใด ที่รัก บิดา มารดา ยิ่ง กว่า รัก เรา ก็ ไม่ สม กับ เรา และ ผู้ ใด รัก บุตร ชาย หญิง ยิ่ง กว่า รัก เรา ผู้ นั้น ก็ ไม่ สม กับ เรา

38และ ผู้ ใด ที่ ไม่ รับ เอา กางเขน ของ ตน ตาม เรา ไป ผู้ นั้น ก็ ไม่ สม กับ เรา

39ผู้ ที่ จะ เอาชีวิต ของ ตน รอด จะ กลับ เสีย ชีวิต แต่ ผู้ ที่ สู้ เสีย ชีวิต ของ ตน เพราะ เห็นแก่ เรา ก็ จะ ได้ ชีวิต รอด

40ผู้ ที่ รับ ท่าน ทั้งหลาย ก็ รับ เรา และ ผู้ ที่ รับ เรา ก็ รับ พระองค์ ที่ ทรง ใช้ เรา มา

41ผู้ ที่ รับ ศาสดา พยากรณ์ เพราะ นาม แห่ง ศาสดา พยากรณ์ นั้น ก็ จะ ได้ บำเหน็จ อย่าง ที่ ศาสดา พยากรณ์ พึง ได้ รับ และ ผู้ ที่ รับ ผู้ ชอบธรรม เพราะ นาม แห่ง ผู้ ชอบธรรม นั้น ก็ จะ ได้ บำเหน็จ อย่าง ที่ ผู้ ชอบธรรม พึง ได้ รับ

42และ ผู้ ใด จะ เอา น้ำ เย็น สัก ถ้วย หนึ่ง ให้ คน เล็กน้อย เหล่า นี้ คน ใด คน หนึ่ง ดื่ม เพราะ นาม แห่ง ศิษย์ ของ เรา เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า คน นั้น จะ ขาด บำเหน็จ ก็ หามิได้ "

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →