Matthew 12

Thai Tok

1พระ คริสต์ เป็น เจ้า เป็น ใหญ่ เหนือ วัน สะ บา โต ( มก 2 : 23 - 28 ; ลก 6 : 1 - 5 ) ใน คราว นั้น พระ เยซู เสด็จ ไป ใน นา ใน วัน สะ บา โต และ พวก สาวก ของ พระองค์ หิว จึง เริ่ม เด็ด รวง ข้าว มา กิน

2แต่ เมื่อ พวก ฟาริสี เห็น เข้า เขา จึง ทูล พระองค์ ว่า " ดูเถิด สาวก ของ ท่าน ทำ การ ซึ่ง พระราชบัญญัติ ห้าม ไว้ ใน วัน สะ บา โต "

3พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " พวก ท่าน ยัง ไม่ ได้ อ่าน หรือ ซึ่ง ดา วิด ได้ กระทำ เมื่อ ท่าน และ พรรคพวก หิว

4ท่าน ได้ เข้าไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า รับประทาน ขนมปัง หน้า พระ พักตร์ ซึ่ง พระราชบัญญัติ ห้าม ไว้ ไม่ ให้ท่า น และ พรรคพวก รับประทาน ควร แต่ ปุโรหิต พวก เดียว

5ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ได้ อ่าน ใน พระราชบัญญัติ หรือ ที่ ว่า ใน วัน สะ บา โต พวก ปุโรหิต ใน พระ วิหาร ดูหมิ่น วัน สะ บา โต แต่ ไม่ มีค วาม ผิด

6แต่ เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ที่ นี่ มี ผู้ หนึ่ง เป็น ใหญ่ กว่า พระ วิหาร อีก

7แต่ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ได้ เข้าใจ ความ หมาย ของ ข้อ ที่ ว่า ` เรา ประสงค์ ความ เมตตา ไม่ ประสงค์ เครื่อง สัต ว บูชา ' ท่าน ก็ คง จะ ไม่ กล่าวโทษ คน ที่ ไม่ มีค วาม ผิด

8เพราะว่า บุตร มนุษย์ เป็น เจ้า เป็น ใหญ่ เหนือ วัน สะ บา โต "

9ทรง รักษา ชาย มือ ลีบ ( มก 3 : 1 - 6 ; ลก 6 : 6 - 11 ) แล้ว เมื่อ พระองค์ ได้ เสด็จ ไป จาก ที่ นั่น พระองค์ ก็ เข้าไป ใน ธรรม ศาลา ของ เขา

10ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง มือ ข้าง หนึ่ง ลีบ คน ทั้งหลาย ถาม พระองค์ ว่า " การ รักษา โรค ใน วัน สะ บา โต นั้น พระราชบัญญัติ ห้าม ไว้ หรือ ไม่ " เพื่อ เขา จะ หาเหตุ ฟ้อง พระองค์ ได้

11พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ถ้า ผู้ ใด ใน พวก ท่าน มี แกะ ตัว เดียว และ แกะ ตัว นั้น ตก บ่อ ใน วัน สะ บา โต ผู้ นั้น จะ ไม่ ฉุด ลาก แกะ ตัว นั้น ขึ้น หรือ

12มนุษย์ คน หนึ่ง ย่อม ประเสริฐ ยิ่ง กว่า แกะ มาก เท่าใด เหตุ ฉะนั้น จึง ถูก ต้อง ตาม พระราชบัญญัติ ให้ ทำ การ ดี ได้ ใน วัน สะ บา โต "

13แล้ว พระองค์ ก็ ตรัส กับ ชาย คน นั้น ว่า " จง เหยียด มือ ออก เถิด " เขา ก็ เหยียด ออก และ มือ นั้น ก็ หาย เป็น ปกติ เหมือน มือ อีก ข้าง หนึ่ง

14ฝ่าย พวก ฟาริสี ก็ ออก ไป ปรึกษา กัน ถึง พระองค์ ว่า จะ ทำ อย่างไร จึง จะ ฆ่า พระองค์ ได้

15ฝูง ชน ที่ ติดตาม มา ได้ รับ การ รักษา ให้ หาย แต่ เมื่อ พระ เยซู ทรง ทราบ พระองค์ จึง ได้ เสด็จ ออก ไป จาก ที่ นั่น และ คน เป็นอันมาก ก็ตาม พระองค์ ไป พระองค์ ก็ ทรง รักษา เขา ให้ หาย โรค สิ้น ทุก คน

16แล้ว พระองค์ ทรง กำชับ ห้าม เขา มิ ให้ แพร่งพราย ว่า พระองค์ คือ ผู้ ใด

17ทั้งนี้ เพื่อ คำ ที่ ได้ กล่าว ไว้ แล้ว โดย อิส ยาห์ศาสดา พยากรณ์ จะ สำเร็จ ซึ่ง ว่า

18` ดูเถิด ผู้ รับ ใช้ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ เลือกสรร ไว้ ที่รัก ของ เรา ผู้ ซึ่ง จิตใจ เรา โปรดปราน เรา จะ เอา วิญญาณ ของ เรา สวม ท่าน ไว้ ท่าน จะ ประกาศ การ พิพากษา แก่ พวก ต่าง ชาติ

19ท่าน จะ ไม่ ทะเลาะ วิวาท และ ไม่ ร้อง เสียง ดัง ไม่ มี ใคร ได้ยิน เสียง ของ ท่าน ตาม ถนน

20ไม้ อ้อ ช้ำ แล้ว ท่าน จะ ไม่ หัก ไส้ ตะเกียง เป็นควัน แล้ว ท่าน จะ ไม่ ดับ กว่า ท่าน จะ ทำให้ การ พิพากษา มี ชัย ชนะ

21และ พวก ต่าง ชาติ จะ วางใจ ใน นาม ของ ท่าน '

22ชาย มี ผี สิง ได้ รับ การ รักษา พวก ฟาริสี กล่าวหา ว่าเป็น โดย ฤทธิ์ อำนาจ ของ เบเอลเซบูล ( มก 3 : 23 - 30 ; ลก 11 : 14 - 23 ) ขณะ นั้น เขา พา คน หนึ่ง มี ผี เข้า สิง อยู่ ทั้ง ตาบอด และ เป็น ใบ้ มา หา พระองค์ พระองค์ ทรง รักษา ให้ หาย คน ตาบอด และ ใบ้ นั้น จึง พูด จึง เห็น ได้

23และ คน ทั้งปวง ก็ อัศจรรย์ ใจ ถาม กัน ว่า " คน นี้ เป็น บุตร ของ ดา วิด มิ ใช่ หรือ "

24แต่ พวก ฟาริสี เมื่อ ได้ยิน ดังนั้น ก็ พูด กัน ว่า " ผู้ นี้ ขับ ผี ออก ได้ ก็ เพราะ ใช้ อำนาจ เบเอลเซ บูลผู้ เป็น นาย ผี นั้น "

25ฝ่าย พระ เยซู ทรง ทราบ ความ คิด ของ เขา จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ราช อาณาจักร ใดๆ ซึ่ง แตกแยก กันเอง ก็ จะ รกร้าง ไป เมือง ใดๆ หรือ ครัวเรือน ใดๆ ซึ่ง แตกแยก กันเอง จะ ตั้ง อยู่ ไม่ ได้

26และ ถ้า ซา ตาน ขับ ซา ตาน ออก มัน ก็ แตกแยก กัน ใน ตัว มัน เอง แล้ว อาณาจักร ของ มัน จะ ตั้ง อยู่ อย่างไร ได้

27และ ถ้า เรา ขับ ผี ออก โดย เบเอลเซบูล พวกพ้อง ของ ท่าน ทั้งหลาย ขับ มัน ออก โดย อำนาจ ของ ใคร เล่า เหตุ ฉะนั้น พวกพ้อง ของ ท่าน เอง จะ เป็น ผู้ ตัดสิน กล่าวโทษ พวก ท่าน

28แต่ ถ้า เรา ขับ ผี ออก ด้วย พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า อาณาจักร ของ พระเจ้า ก็ มา ถึง ท่าน แล้ว

29หรือ ใคร จะ เข้าไป ใน เรือน ของ คน ที่ มี กำลัง มาก และ ปล้น เอา ทรัพย์ ของ เขา อย่างไร ได้ เว้นแต่ จะ จับ คน ที่ มี กำลัง มาก นั้น มัด ไว้ เสีย ก่อน แล้ว จึง จะ ปล้นทรัพย์ ใน เรือน นั้น ได้

30ผู้ ที่ ไม่ อยู่ ฝ่าย เรา ก็ เป็น ปฏิปักษ์ ต่อ เรา และ ผู้ ที่ ไม่ รวบรวม ไว้ กับ เรา ก็ เป็น ผู้ กระทำ ให้ กระจัดกระจาย ไป

31ความ บาป ซึ่ง ทรง อภัย ให้ ไม่ ได้ ( มก 3 : 29 - 30 ) เพราะฉะนั้น เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ความ ผิด บาป และ คำ หมิ่นประมาท ทุก อย่าง จะ โปรด ยก ให้ มนุษย์ ได้ เว้นแต่ คำ หมิ่นประมาท พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ จะ ทรง โปรด ยก ให้ มนุษย์ ไม่ ได้

32ผู้ ใด จะ กล่าว ร้าย บุตร มนุษย์ จะ โปรด ยก ให้ ผู้ นั้น ได้ แต่ ผู้ ใด จะ กล่าว ร้าย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ จะ ทรง โปรด ยก ให้ ผู้ นั้น ไม่ ได้ ทั้ง โลก นี้ โลก หน้า

33คำ พูด ที่ ชั่ว ร้าย แสดง ให้ เห็น ถึง จิตใจ ที่ ชั่ว ร้าย ( ลก 6 : 43 - 45 ) จง กระทำ ให้ ต้นไม้ ดีแล้ว ผล ของ ต้นไม้ นั้น ดี หรือ กระทำ ให้ ต้นไม้ เลว แล้ว ผล ของ ต้นไม้ นั้น เลว เพราะ เรา จะ รู้จัก ต้นไม้ ด้วย ผล ของ มัน

34โอ ชาติ งู ร้าย เจ้า เป็น คน ชั่ว แล้ว จะ พูด ความ ดี ได้ อย่างไร ด้วยว่า ปาก ย่อม พูด จาก สิ่ง ที่ เต็ม อยู่ ใน ใจ

35คน ดี ก็ เอา ของดี มา จาก คลัง ดี แห่ง ใจ นั้น คน ชั่ว ก็ เอา ของ ชั่ว มา จาก คลัง ชั่ว

36ฝ่าย เรา บอก เจ้า ทั้งหลาย ว่า คำ ที่ ไม่ เป็น สาระ ทุก คำ ซึ่ง มนุษย์ พูด นั้น มนุษย์ จะ ต้อง ให้การ สำหรับ ถ้อยคำ เหล่า นั้น ใน วัน พิพากษา

37เหตุ ว่าที่ เจ้า จะ พ้น โทษ ได้ หรือ จะ ต้อง ถูก ปรับโทษ นั้น ก็ เพราะ วาจา ของ เจ้า "

38โย นาห์คือ ตัวอย่าง การ ฟื้น คืน พระ ชนม์ ของ พระ คริสต์ ( ลก 11 : 29 - 44 ) คราว นั้น มี บาง คนใน พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ทูล ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า พวก ข้าพเจ้า อยาก จะ เห็น หมาย สำคัญ จาก ท่าน "

39พระองค์ จึง ตรัส ตอบ เขา ว่า " คน ชาติ ชั่ว และ เล่นชู้ แสวง หา หมาย สำคัญ และ จะ ไม่ ทรง โปรด ให้ หมาย สำคัญ แก่ เขา เว้น ไว้ แต่ หมาย สำคัญ ของ โย นาห์ศาสดา พยากรณ์

40ด้วยว่า ` โย นาห์ได้ อยู่ ใน ท้อง ปลาวาฬ สาม วัน สาม คืน ' ฉันใด บุตร มนุษย์ จะ อยู่ ใน ท้อง แผ่นดิน สาม วัน สาม คืน ฉันนั้น

41ชน ชาว นีนะเวห์จะ ลุก ขึ้น ใน วัน พิพากษา พร้อม กับ คน ยุค นี้ และ จะ กล่าวโทษ เขา ด้วยว่า ชาว นีนะเวห์ได้ กลับ ใจเสีย ใหม่ เพราะ คำ ประกาศ ของ โยนาห์ และ ดูเถิด ผู้ เป็น ใหญ่ กว่า โย นาห์อยู่ ที่ นี่

42นาง กษัตริย์ ฝ่าย ทิศ ใต้ จะ ลุก ขึ้น ใน วัน พิพากษา พร้อม กับ คน ยุค นี้ และ จะ กล่าวโทษ เขา ด้วยว่า พระนาง นั้น ได้ มา จาก ที่สุด ปลาย แผ่นดิน โลก เพื่อ จะ ฟัง สติปัญญา ของ ซา โลม อ น และ ดูเถิด ผู้ เป็น ใหญ่ กว่า ซา โลม อ น ก็ อยู่ ที่ นี่

43บั้นปลาย ของ ผู้ ที่ งมงาย หวัง พึ่ง ความ ดี ของ ตน เอง ( ลก 11 : 24 - 26 ) เมื่อ ผี โสโครก ออก มา จาก ผู้ ใด แล้ว มัน ก็ ท่องเที่ยว ไป ใน ที่ กันดาร เพื่อ แสวง หา ที่ หยุด พัก แต่ ไม่ พบ เลย

44แล้ว มัน ก็ กล่าว ว่า ` ข้า จะ กลับ ไป ยัง เรือน ของ ข้า ที่ ข้า ได้ ออก มา นั้น ' และ เมื่อ มัน มา ถึง ก็ เห็น เรือน นั้น ว่าง กวาด และ ตกแต่ง ไว้ แล้ว

45มัน จึง ไป รับ เอา ผี อื่น อีก เจ็ด ผี ร้าย กว่า มัน เอง แล้ว ก็ เข้าไป อาศัยที่ นั่น และ ใน ที่สุด คน นั้น ก็ ตกที่นั่ง ร้าย กว่า ตอน แรก คน ชาติ ชั่ว นี้ ก็ จะ เป็น อย่าง นั้น "

46ผู้ ประพฤติ ตาม พระ ประสงค์ ของ พระเจ้า ก็ เปรียบ เหมือน ญาติ พี่น้อง ของ พระ คริสต์ ( มก 3 : 31 - 35 ; ลก 8 : 19 - 21 ) ขณะ ที่ พระองค์ ยัง ตรัส กับ ประชาชน อยู่ นั้น ดูเถิด มารดา และ พวก น้อง ชาย ของ พระองค์ พา กัน มา ยืน อยู่ ภายนอก ประสงค์ จะ สนทนา กับ พระองค์

47แล้ว มีค น หนึ่ง ทูล พระองค์ ว่า " ดูเถิด มารดา และ พวก น้อง ชาย ของ พระองค์ ยืน อยู่ ข้าง นอก ประสงค์ จะ สนทนา กับ พระองค์ "

48แต่ พระองค์ ตรัส ตอบ ผู้ ที่ ทูล พระองค์ นั้น ว่า " ใคร เป็น มารดา ของ เรา ใคร เป็น พี่น้อง ของ เรา "

49พระองค์ ทรง เหยียด พระ หัตถ์ ไป ทาง พวก สาวก ของ พระองค์ และ ตรัส ว่า " ดูเถิด นี่ เป็น มารดา และ พี่น้อง ของ เรา

50ด้วยว่า ผู้ ใด จะ กระทำ ตาม พระทัย พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ ผู้ นั้น แหละ เป็น พี่น้อง ชาย หญิง และ มารดา ของ เรา "

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →