Matthew 21

Thai Tok

1พระ เยซู ทรง เสด็จ เข้า สู่ กรุง เยรูซา เล็ม อย่าง ผู้ มี ชัย ชนะ ( ศ คย 9 : 9 ; มก 11 : 1 - 10 ; ลก 19 : 29 - 38 ; ยน 12 : 12 - 19 ) ครั้น พระองค์ กับ พวก สาวก มา ใกล้ กรุง เยรูซา เล็ม ถึง หมู่ บ้านเบธฟายี เชิง ภูเขา มะกอก เทศ แล้ว พระ เยซู ทรง ใช้ สาวก สอง คน

2ตรัส สั่ง เขา ว่า " จง เข้าไป ใน หมู่ บ้าน ที่ อยู่ ตรง หน้า ท่าน ทันที ท่าน จะ พบ แม่ ลา ตัว หนึ่ง ผูก อยู่ กับ ลูก ของ มัน จง แก้ จูง มา ให้ เรา

3ถ้า มี ผู้ ใด ว่า อะไร แก่ ท่าน ท่าน จง ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ต้อง พระ ประสงค์ ' แล้ว เขา จะ ปล่อย ให้ มา ทันที "

4เหตุการณ์ ทั้งปวง นี้ เกิด ขึ้น เพื่อ จะ ให้ พระ วจนะ ที่ ตรัส โดย ศาสดา พยากรณ์ สำเร็จ ซึ่ง ว่า

5` จง บอก ธิดา แห่ง ศิโยน ว่า ดูเถิด กษัตริย์ ของ เธอ เสด็จ มา หา เธอ โดย พระทัย อ่อน สุภาพ ทรง แม่ ลา กับ ลูก ของ มัน '

6สาวก ทั้ง สอง คน นั้น ก็ ไป ทำ ตาม พระ เยซู ตรัส สั่ง เขา ไว้

7จึง จูง แม่ ลา กับ ลูก ของ มัน มา และ เอา เสื้อ ผ้า ของ ตน ปู บน หลัง แล้ว เขา ให้ พระองค์ ทรง ลา นั้น

8ฝูง ชน เป็นอันมาก ได้ เอา เสื้อ ผ้า ของ ตน ปู ตาม ถนน หนทาง คน อื่นๆ ก็ ตัด กิ่ง ไม้ มา ปู ตาม ถนน

9ฝ่าย ฝูง ชน ซึ่ง เดิน ไป ข้าง หน้า กับ ผู้ ที่ ตาม มา ข้าง หลัง ก็ พร้อม กัน โห่ ร้อง ว่า " โฮ ซันนา แก่ ราช โอรส ของ ดา วิด ` ขอ ให้ พระองค์ ผู้ เสด็จ มา ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ เจริญ โฮ ซันนา ' ใน ที่ สูง สุด "

10เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้าไป ใน กรุง เยรูซา เล็ม แล้ว ประชาชน ทั่ว ทั้ง กรุง ก็ พา กัน แตกตื่น ถาม ว่า " ท่าน ผู้ นี้ เป็น ผู้ ใด "

11ฝูง ชน ก็ ตอบ ว่า " นี่ คือ เยซู ศาสดา พยากรณ์ ซึ่ง มา จาก นา ซา เร็ธแคว้น กา ลิ ลี "

12พระ เยซู ทรง ชำระ ล้าง พระ วิหาร เป็น ครั้ง ที่ สอง ( มก 11 : 15 - 18 ; ลก 19 : 45 - 47 ) พระ เยซู จึง เสด็จ เข้าไป ใน พระ วิหาร ของ พระเจ้า ทรง ขับ ไล่ บรรดา ผู้ ซื้อขาย ใน พระ วิหาร นั้น และ คว่ำ โต๊ะ ผู้ รับ แลก เงิน กับ ทั้ง คว่ำ ที่นั่ง ผู้ ขาย นกเขา เสีย

13และ ตรัส กับ เขา ว่า " มี พระ วจนะ เขียน ไว้ ว่า ` นิเวศ ของ เรา เขา จะ เรียก ว่าเป็น นิเวศ อธิษฐาน ' แต่ เจ้า ทั้งหลาย มาก ระ ทำให้ เป็น ` ถ้ำ ของ พวก โจร ' "

14คน ตาบอด และ คน ง่อย พา กัน มา เฝ้า พระองค์ ใน พระ วิหาร พระองค์ ได้ ทรง รักษา เขา ให้ หาย

15แต่ เมื่อ พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ธร ร มา จาร ย์ได้ เห็น การ มหัศจรรย์ ที่ พระองค์ ทรง กระทำ ทั้ง ได้ยิน หมู่ เด็ก ร้อง ใน พระ วิหาร ว่า " โฮ ซันนา แก่ ราช โอรส ของ ดา วิด " เขา ทั้งหลาย ก็ พา กัน แค้น เคือง

16และ จึง ทูล พระองค์ ว่า " ท่าน ไม่ ได้ยิน คำ ที่ เขา ร้อง หรือ " พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " ได้ยิน แล้ว พวก ท่าน ยัง ไม่ เคย อ่าน หรือ ว่า ` จาก ปากขอ ง เด็ก อ่อน และ เด็ก ที่ ยัง ดูด นม ท่าน ก็ได้ รับคำ สรรเสริญ อัน จริง แท้ ' "

17พระองค์ ได้ ทรง ละ จาก เขา และ เสด็จ ออก จาก กรุง ไป ประทับ อยู่ ที่ หมู่ บ้านเบธานี

18มะเดื่อ ถูก สาป ก็ เหี่ยวแห้ง ไป ( มก 11 : 12 - 14 , 20 - 24 ) ครั้น เวลา เช้า ขณะ ที่ พระองค์ เสด็จ กลับ ไป ยัง กรุง อีก พระองค์ ก็ ทรง หิว พระ กระยาหาร

19และ เมื่อ พระองค์ ทรง ทอดพระเนตร เห็น ต้น มะเดื่อ ต้น หนึ่ง อยู่ ริม ทาง พระองค์ ก็ ทรง ดำเนิน เข้าไป ใกล้ เห็น ต้น มะเดื่อ นั้น ไม่ มี ผล มี แต่ ใบ เท่านั้น จึง ตรัส กับ ต้น มะเดื่อ นั้น ว่า " เจ้า จง อย่า มี ผล อีก ต่อ ไป " ทันใด นั้น ต้น มะเดื่อ ก็ เหี่ยวแห้ง ไป

20ครั้น เหล่า สาวก ได้ เห็น ก็ ประหลาด ใจ แล้ว ว่า " เป็น อย่างไร หนอ ต้น มะเดื่อ จึง เหี่ยวแห้ง ไป ใน ทันใด "

21ฝ่าย พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ถ้า ท่าน มีค วาม เชื่อ และ มิได้ สงสัย ท่าน จะ กระทำ ได้ เช่น ที่ เรา ได้ กระทำ แก่ ต้น มะเดื่อ นี้ ยิ่ง กว่า นั้น ถึง แม้ ท่าน จะ สั่ง ภูเขา นี้ ว่า ` จง ถอย ไป ลง ทะเล ' ก็ จะ สำเร็จ ได้

22สิ่ง สารพัด ซึ่ง ท่าน อธิษฐาน ขอ ด้วย ความ เชื่อ ท่าน จะ ได้ "

23พระ เยซู กับ สิทธิ อำนาจ ของ พระองค์ ( มก 11 : 27 - 33 ; ลก 20 : 1 - 8 ) เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้าไป ใน พระ วิหาร ใน เวลา ที่ ทรง สั่งสอน อยู่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ผู้ใหญ่ ของ ประชาชน มา หา พระองค์ ทูล ถาม ว่า " ท่าน มี สิทธิ อัน ใด จึง ได้ ทำ เช่น นี้ ใคร ให้ สิทธิ นี้ แก่ ท่าน "

24พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา จะ ถาม ท่าน ทั้งหลาย สัก ข้อ หนึ่ง ด้วย ซึ่ง ถ้า ท่าน บอก เรา ได้ เรา จะ บอก ท่าน เหมือน กัน ว่า เรา กระทำ การ นี้ โดย สิทธิ อัน ใด

25คือ บัพ ติ ศ มา ของ ยอ ห์น นั้น มา จาก ไหน มา จาก สวรรค์ หรือ จาก มนุษย์ " เขา ได้ ปรึกษา กัน ว่า " ถ้า เรา จะ ว่า ` มา จาก สวรรค์ ' ท่าน จะ ถาม เรา ว่า ` เหตุ ไฉน ท่าน จึง ไม่ เชื่อ ยอ ห์น เล่า '

26แต่ ถ้า เรา จะ ว่า ` มา จาก มนุษย์ ' เรา ก็ กลัว ประชาชน เพราะ ประชาชน ทั้งปวง ถือว่า ยอ ห์น เป็น ศาสดา พยากรณ์ "

27เขา จึง ทูล ตอบ พระ เยซู ว่า " พวก ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ " พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เรา จะ ไม่ บอก ท่าน ทั้งหลาย เหมือน กัน ว่า เรา กระทำ การ นี้ โดย สิทธิ อัน ใด

28คำ อุปมา เกี่ยว กับ บุตร ชาย สอง คน แต่ ท่าน ทั้งหลาย คิดเห็น อย่างไร ชาย ผู้ หนึ่ง มี บุตร ชาย สอง คน บิดา ไป หา บุตร คน แรก ว่า ` ลูก เอ๋ย วัน นี้ จง ไป ทำ งาน ใน สวน องุ่น ของ พ่อ เถิด '

29บุตร คน นั้น ตอบ ว่า ` ข้าพเจ้า ไม่ ไป ' แต่ ภายหลัง กลับ ใจ แล้วไป ทำ

30บิดา จึง ไป หา บุตร คน ที่ สอง พูด เช่น เดียวกัน บุตร นั้น ตอบ ว่า ` ข้าพเจ้า ไป ขอรับ ' แต่ ไม่ ไป

31บุตร สอง คน นี้ คน ไหน เป็น ผู้ ทำตา มค วาม ประสงค์ ของ บิดา เล่า " เขา ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " คือ บุตร คน แรก " พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า พวก เก็บ ภาษี และ หญิง โสเภณี ก็ เข้าไป ใน อาณาจักร ของ พระเจ้า ก่อน ท่าน ทั้งหลาย

32ด้วย ยอ ห์น ได้ มา หา พวก ท่าน ด้วย ทาง แห่ง ความชอบ ธรรม ท่าน หา เชื่อ ยอ ห์น ไม่ แต่ พวก เก็บ ภาษี และ พวก หญิง โสเภณี ได้ เชื่อ ยอ ห์น ฝ่าย ท่าน ทั้งหลาย ถึง แม้ ได้ เห็น แล้ว ภายหลัง ก็ มิได้ กลับ ใจ เชื่อ ยอ ห์น

33คำ อุปมา เกี่ยว กับ ผู้ เช่า สวน ที่ ไม่ ซื่อสัตย์ ( อสย 5 : 1 - 7 ; มก 12 : 1 - 9 ; ลก 20 : 9 - 19 ) จง ฟัง คำ อุปมา อีก เรื่อง หนึ่ง ว่า ยัง มี เจ้าของ บ้าน ผู้ หนึ่ง ได้ ทำ สวน องุ่น แล้ว ล้อม รั้ว ต้นไม้ ไว้ รอบ เขา ได้ สกัด บ่อ ย่ำ องุ่น ใน สวน และ สร้าง หอ เฝ้า ให้ พวก ชาว สวน เช่า แล้ว ก็ ไป เมือง ไกล

34ครั้น ฤดู เก็บ ผล องุ่น ใกล้ เข้า มา เขา จึง ใช้ พวก ผู้ รับ ใช้ ไป หา คน เช่า สวน เพื่อ จะ รับ ผล องุ่น

35และ คน เช่า สวน นั้น จับ พวก ผู้ รับ ใช้ ของ เขา เฆี่ยน ตี เสียคน หนึ่ง ฆ่า เสียคน หนึ่ง เอา หิน ขว้าง เสีย ให้ ตาย คน หนึ่ง

36อีก ครั้ง หนึ่ง เขา ก็ ใช้ ผู้ รับ ใช้ คน อื่นๆ ไป มาก กว่า ครั้ง ก่อน แต่ พวก เช่า สวน ก็ได้ ทำ แก่ เขา อย่าง นั้น อีก

37ครั้ง สุดท้าย เขา จึง ใช้ บุตร ชาย ของ เขา ไป หา พูด ว่า ` พวก เขา คง จะ เคารพ บุตร ชาย ของ เรา '

38แต่ เมื่อ บรรดา คน เช่า สวน เห็น บุตร ชาย เจ้าของ บ้าน ก็ พูด กัน ว่า ` คน นี้ แหละ เป็น ทายาท มา เถิด ให้ เรา ฆ่า เขา แล้ว ให้ เรา ยึด มรดก ของ เขา เสีย '

39เขา จึง พา กัน จับ บุตร นั้น ผลัก ออก ไป นอก สวน องุ่น แล้ว ฆ่า เสีย

40เหตุ ฉะนั้น เมื่อ เจ้าของ สวน องุ่น มา เขา จะ ทำ อะไร แก่ คน เช่า สวน เหล่า นั้น "

41เขา ทั้งหลาย ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " เขา จะ ทำลาย ล้าง คน ชั่ว เหล่า นั้น อย่าง แสน สาหัส และ จะ ให้ สวน องุ่น นั้น แก่ คน เช่า อื่นๆ ที่ จะ แบ่ง ผล โดย ถูก ต้อง ตาม ฤดูกาล แก่ เขา ต่อ ไป "

42พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไม่ เคย อ่าน ใน พระ คัมภีร์ หรือ ซึ่ง ว่า ` ศิลา ซึ่ง ช่าง ก่อ ได้ ปฏิเสธ เสีย ได้ กลับกลาย เป็น ศิลา มุม เอก แล้ว การ นี้ เป็น มา จาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า เป็นการ มหัศจรรย์ ประจักษ์ แก่ ตา เรา '

43เหตุ ฉะนั้น เรา บอก ท่าน ว่า อาณาจักร ของ พระเจ้า จะ ถูก เอา ไป เสีย จาก ท่าน และ ยก ให้ แก่ ชน ชาติ หนึ่งซึ่ง จะ กระทำ ให้ เกิด ผล สม กับ อาณาจักร นั้น

44ผู้ ใด ล้ม ทับ ศิลา นี้ ผู้ นั้น จะ ต้อง แตกหัก ไป แต่ ศิลา นี้ จะ ตก ทับ ผู้ ใด ก็ จะ บดขยี้ ผู้ นั้น จน แหลก เป็น ผุยผง "

45ครั้น พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ฟาริสี ได้ยิน คำ อุปมา ของ พระองค์ พวก เขา ก็ หยั่งรู้ ว่า พระองค์ ตรัส เล็ง ถึง พวก เขา

46แต่ เมื่อ พวก เขา อยาก จะ จับ พระองค์ เขา ก็ กลัว ประชาชน เพราะ ประชาชน นับถือ พระองค์ ว่าเป็น ศาสดา พยากรณ์

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →