Matthew 26

Thai Tok

1พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ผู้ใหญ่ วาง แผน จะ ฆ่า พระ เยซู ( มก 14 : 1 - 2 ; ลก 22 : 1 - 2 ) ต่อ มา เมื่อ พระ เยซู ตรัส ถ้อยคำ เหล่า นี้ เสร็จ แล้ว พระองค์ จึง รับสั่ง แก่ พวก สาวก ของ พระองค์ ว่า

2" ท่าน ทั้งหลาย รู้อยู่ ว่า อีก สอง วัน จะ ถึง เทศกาลปัสกา และ บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก ทรยศ ให้ ถูก ตรึง ที่ กางเขน "

3ครั้ง นั้น พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ธร ร มา จารย์ และ พวก ผู้ใหญ่ ของ ประชาชน ได้ ประชุม กัน ที่ คฤหาสน์ ของ มหา ปุโรหิต ผู้ ซึ่ง เรียก ขาน กัน ว่า คา ยาฟาส

4ปรึกษา กัน เพื่อ จะ จับ พระ เยซู ด้วย อุบาย เอา ไป ฆ่า เสีย

5แต่ พวก เขา พูด ว่า " ใน วัน เทศกาล เลี้ยง อย่า พึ่ง ทำ เลย กลัว ว่า ประชาชน จะ เกิด การ วุ่นวาย "

6มา รี ย์ชาว บ้าน เบธานีชโลม พระ เยซู ต่อหน้า คน ทั้งหลาย ( มก 14 : 3 - 9 ; ยน 12 : 1 - 8 ) ใน คราว ที่ พระ เยซู ทรง ประทับ อยู่ หมู่ บ้าน เบธานีใน เรือน ของ ซี โมน คน โรค เรื้อน

7ขณะ เมื่อ พระองค์ ทรง เอน พระ กาย ลง เสวย อยู่ มี หญิง ผู้ หนึ่ง ถือ ผอบ น้ำมัน หอม ราคา แพง มาก มา เฝ้า พระองค์ แล้ว เท น้ำมัน นั้น บน พระ เศียร ของ พระองค์

8พวก สาวก ของ พระองค์ เมื่อ เห็น ก็ ไม่ พอใจ จึง ว่า " เหตุ ใด จึง ทำให้ ของ นี้ เสีย เปล่า

9ด้วย น้ำมัน นี้ ถ้า ขาย ก็ได้ เงิน มาก แล้ว จะ แจก ให้ คน จน ก็ได้ "

10เมื่อ พระ เยซู ทรง ทราบ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " กวน ใจ หญิง นี้ ทำไม เธอ ได้ กระทำ การ ดี แก่ เรา

11ด้วยว่า คน ยากจน มี อยู่ กับ ท่าน เสมอ แต่ เรา ไม่ อยู่ กับ ท่าน เสมอ ไป

12ซึ่ง หญิง นี้ ได้ เท น้ำมัน หอม บน กาย เรา เธอ กระทำ เพื่อ การ ศพ ของ เรา

13เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ที่ไหน ๆ ทั่ว โลก ซึ่ง ข่าว ประเสริฐ นี้ จะ ประกาศ ไป การ ซึ่ง หญิง นี้ ได้ กระทำ จะ เลื่องลือ ไป เป็น ที่ ระลึก ถึง เขา ที่ นั่น ด้วย "

14ยู ดา สตก ลง ที่ จะ ทรยศ พระองค์ ( มก 14 : 10 - 11 ; ลก 22 : 3 - 6 ) ครั้ง นั้น คน หนึ่ง ใน พวก สาวก สิบ สอง คน ชื่อ ยู ดา ส อิส คา ริ โอ ท ได้ ไป หา พวก ปุโรหิต ใหญ่

15ถาม ว่า " ถ้า ข้าพเจ้า จะ มอบ พระองค์ ไว้ แก่ ท่าน ท่าน ทั้งหลาย จะ ให้ อะไร ข้าพเจ้า " ฝ่าย เขา ก็ สัญญา จะ ให้ เหรียญ เงิน แก่ ยู ดา ส สาม สิบ เหรียญ

16ตั้งแต่ เวลา นั้น มา ยู ดา ส ก็ คอย หา ช่อง ที่ จะ ทรยศ พระองค์

17การ จัด เตรียม เบื้องต้น สำหรับ เทศกาลปัสกา ( มก 14 : 12 - 16 ; ลก 22 : 7 - 13 ) ใน วัน ต้น เทศกาล กิน ขนมปัง ไร้ เชื้อ พวก สาวก มา ทูล ถาม พระ เยซู ว่า " พระองค์ ทรง ปรารถนา จะ ให้ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย จัด เตรียม ปัสกาให้ พระองค์ เสวย ที่ไหน "

18พระองค์ จึง ตรัส ว่า " จง เข้าไป หา ผู้ หนึ่ง ใน กรุง นั้น บอก เขา ว่า ` พระ อาจารย์ ว่า เวลา ของ เรา มา ใกล้ แล้ว เรา จะ ถือ ปัสกาที่ บ้าน ของ ท่าน พร้อม กับ พวก สาวก ของ เรา ' "

19ฝ่าย สาวก เหล่า นั้น ก็ กระทำ ตาม ที่ พระ เยซู ทรง รับสั่ง แล้ว ได้ จัด เตรียม ปัสกาไว้ พร้อม

20อาหาร มื้อ แรก ก่อน เทศกาลปัสกา ( มก 14 : 17 - 21 ; ลก 22 : 14 - 23 ; ยน 13 : 2 - 30 ) ครั้น ถึง เวลา พลบ ค่ำ พระองค์ เอน พระ กาย ลง ร่วม สำรับ กับ สาวก สิบ สอง คน

21เมื่อ รับประทาน กัน อยู่ พระองค์ จึง ตรัส ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า คน หนึ่ง ใน พวก ท่าน จะ ทรยศ เรา "

22ฝ่าย พวก สาวก ก็ พา กัน เป็น ทุกข์ นัก ต่าง คน ต่าง เริ่ม ทูล ถาม พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า คือ ข้าพระ องค์ หรือ "

23พระองค์ ตรัส ตอบ ว่า " ผู้ ที่ เอา อาหาร จิ้ม ใน ชาม เดียวกัน กับ เรา ผู้ นั้น แหละ ที่ จะ ทรยศ เรา

24บุตร มนุษย์ จะ เสด็จ ไป ตาม ที่ ได้ เขียน ไว้ ว่า ด้วย พระองค์ นั้น แต่ วิบัติ แก่ ผู้ ที่ ทรยศ บุตร มนุษย์ ถ้า คน นั้น มิได้ บังเกิด มา ก็ จะ เป็นการ ดี ต่อ คน นั้น เอง "

25ยู ดา ส ที่ ได้ ทรยศ พระองค์ ทูล ถาม ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า คือ ข้าพระ องค์ หรือ " พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " ท่าน พูด เอง แล้ว นี่ "

26การ ตั้ง พิธี ศีล ระลึก ( มก 14 : 22 - 25 ; ลก 22 : 17 - 20 ; 1 ค ร 11 : 23 - 25 ) ระหว่าง อาหาร มื้อ นั้น พระ เยซู ทรง หยิบ ขนมปัง มา และ เมื่อ ขอบพระคุณ แล้ว ทรง หัก ส่ง ให้ แก่ เหล่า สาวก ตรัส ว่า " จง รับ กิน เถิด นี่ เป็น กาย ของ เรา "

27แล้ว พระองค์ จึง ทรง หยิบ ถ้วย มา ขอบพระคุณ และ ส่ง ให้ เขา ตรัส ว่า " จง รับ ไป ดื่ม ทุก คน เถิด

28ด้วยว่า นี่ เป็น โลหิต ของ เรา อันเป็น โลหิต แห่ง พัน ธ สัญญา ใหม่ ซึ่ง ต้อง หลั่ง ออก เพื่อ ยก บาป โทษ คน เป็นอันมาก

29เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า เรา จะ ไม่ ดื่ม น้ำ ผล แห่ง เถา องุ่น ต่อ ไป อีก จน วัน นั้น มา ถึง คือ วัน ที่ เรา จะ ดื่ม กัน ใหม่ กับ พวก ท่าน ใน อาณาจักร แห่ง พระ บิดา ของ เรา "

30ทรง พยากรณ์ ว่าเปโตร จะ ปฏิเสธ พระองค์ ( มก 14 : 26 - 31 ; ลก 22 : 31 - 34 ; ยน 13 : 36 - 38 ) เมื่อ พวก เขา ร้องเพลง สรรเสริญ แล้ว เขา ก็ พา กัน ออก ไป ยัง ภูเขา มะกอก เทศ

31ครั้ง นั้น พระ เยซู ตรัส กับ เหล่า สาวก ว่า " ใน คืน วัน นี้ ท่าน ทุก คน จะ สะดุด เพราะ เรา ด้วย มี คำ เขียน ไว้ ว่า ` เรา จะ ตี ผู้ เลี้ยง แกะ และ แกะ ฝูง นั้น จะ กระจัดกระจาย ไป '

32แต่ เมื่อ เรา ฟื้น ขึ้น มา แล้ว เรา จะ ไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี ก่อน หน้า ท่าน "

33ฝ่ายเปโตร ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " แม้ คน ทั้งปวง จะ สะดุด เพราะ พระองค์ ข้าพระ องค์ จะ สะดุด ก็ หามิได้ เลย "

34พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ใน คืน นี้ ก่อน ไก่ ขัน ท่าน จะ ปฏิเสธ เรา สาม ครั้ง "

35เปโตร ทูล พระองค์ ว่า " ถึง แม้ ข้าพระ องค์ จะ ต้อง ตาย กับ พระองค์ ข้าพระ องค์ ก็ จะ ไม่ ปฏิเสธ พระองค์ เลย " เหล่า สาวก ก็ ทูล เช่น นั้น เหมือน กัน ทุก คน

36พระ เยซู ใน สวน เก ท เส มนีใกล้วัน สิ้นพระชนม์ ( มก 14 : 32 - 42 ; ลก 22 : 39 - 46 ; ยน 18 : 1 ) แล้ว พระ เยซู ทรง พา สาวก มายัง ที่ แห่ง หนึ่ง เรียก ว่า เก ท เสมนี แล้ว ตรัส กับ สาวก ว่า " จง นั่ง อยู่ ที่ นี่ ขณะ เมื่อ เรา จะ ไป อธิษฐาน ที่ โน่น "

37พระองค์ ก็ พา เปโตร กับ บุตร ชาย ทั้ง สอง ของ เศเบดี ไป ด้วย พระองค์ ทรง เริ่ม โศก เศร้า และ หนัก พระทัย ยิ่ง นัก

38พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ใจ ของ เรา เป็น ทุกข์ แทบ จะ ตาย จง เฝ้า อยู่ กับ เรา ที่ นี่ เถิด "

39พระเจ้า ทรง ตอบ คำ อธิษฐาน ของ พระ เยซู ใน สวน เก ท เสมนี ( มก 14 : 35 - 41 ; ลก 22 : 41 - 44 ; ฮ บ 5 : 7 ) แล้ว พระองค์ เสด็จ ดำเนิน ไป อีก หน่อย หนึ่ง ก็ ซบ พระ พักตร์ ลง ถึง ดิน อธิษฐาน ว่า " โอ พระ บิดา ของ ข้าพระ องค์ ถ้า เป็นได้ ขอ ให้ ถ้วย นี้ เลื่อน พ้น ไป จาก ข้าพระ องค์ เถิด แต่ อย่างไรก็ดี อย่า ให้ เป็น ตามใจ ปรารถนา ของ ข้าพระ องค์ แต่ ให้ เป็น ไป ตาม พระทัย ของ พระองค์ "

40พระองค์ จึง เสด็จ กลับ มายัง สาวก เหล่า นั้น เห็น เขา นอน หลับ อยู่ และ ตรัส กับ เปโตร ว่า " เป็น อย่างไร นะ ท่าน ทั้งหลาย จะ คอย เฝ้า อยู่ กับ เรา สัก ชั่ว เวลา หนึ่ง ไม่ ได้ หรือ

41จง เฝ้า ระวัง และ อธิษฐาน เพื่อ ท่าน จะ ไม่ เข้า ใน การ ทดลอง จิตใจ พร้อม แล้ว ก็ จริง แต่ เนื้อ หนัง ยัง อ่อน กำลัง "

42พระองค์ จึง เสด็จ ไป อธิษฐาน ครั้ง ที่ สอง อีก ว่า " โอ ข้า แต่ พระ บิดา ของ ข้าพระ องค์ ถ้า ถ้วย นี้ เลื่อน พ้น ไป จาก ข้าพระ องค์ ไม่ ได้ และ ข้าพระ องค์ จำ ต้อง ดื่ม แล้ว ก็ ให้ เป็น ไป ตาม น้ำ พระทัย ของ พระองค์ "

43ครั้น พระองค์ เสด็จ กลับ มา ก็ ทรง พบ สาวก นอน หลับ อีก เพราะ เขา ลืมตา ไม่ ขึ้น

44พระองค์ จึง ทรง ละ พวก เขา ไว้ เสด็จ ไป อธิษฐาน ครั้ง ที่ สาม ด้วย ถ้อยคำ เช่น เดิม อีก

45แล้ว พระองค์ เสด็จ มายัง พวก สาวก ของ พระองค์ ตรัส ว่า " เดี๋ยวนี้ จง นอน ต่อ ไป ให้ หาย เหนื่อย เถิด ดูเถิด เวลา มา ใกล้ แล้ว และ บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก ทรยศ ให้ ตก อยู่ ใน มือ ของ คน บาป

46ลุก ขึ้น ไป กัน เถิด ดูเถิด ผู้ ที่ จะ ทรยศ เรา มา ใกล้ แล้ว "

47การ ทรยศ และ การ จับกุม พระ เยซู ( มก 14 : 43 - 50 ; ลก 22 : 47 - 53 ; ยน 18 : 3 - 11 ) พระองค์ ตรัส ยัง ไม่ทัน ขาดคำ ดูเถิด ยู ดา ส คน หนึ่ง ใน เหล่า สาวก สิบ สอง คน นั้น ได้ เข้า มา และ มี ประชาชน เป็นอันมาก ถือ ดาบ ถือ ไม้ ตะบอง มา จาก พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ผู้ใหญ่ แห่ง ประชาชน

48ผู้ ที่ จะ ทรยศ พระองค์ นั้น ได้ ให้ อาณัติสัญญาณ แก่ เขา ว่า " เรา จะ จุบ ผู้ ใด ก็ เป็น ผู้ นั้น แหละ จง จับกุม เขา ไว้ ให้ แน่นหนา เถิด "

49ขณะ นั้น ยู ดา สต รง มา หา พระ เยซู ทูล ว่า " สวัสดี พระ อาจารย์ " แล้ว จุบ พระองค์

50พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " สหาย เอ๋ย มา ที่ นี่ ทำไม " คน เหล่า นั้น ก็ เข้า มา จับ พระ เยซู และ คุม ไป

51ดูเถิด มีค น หนึ่ง ที่ อยู่ กับ พระ เยซู ยื่นมือ ชัก ดาบ ออก ฟัน หู ผู้ รับ ใช้ คน หนึ่ง ของ มหา ปุโรหิต ขาด

52พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " จง เอา ดาบ ของ ท่าน ใส่ ฝัก เสีย ด้วยว่า บรรดา ผู้ ถือ ดาบ จะ พินาศ เพราะ ดาบ

53ท่าน คิด ว่า เรา จะ อธิษฐาน ขอ พระ บิดา ของ เรา และ ใน บัดเดี๋ยว นั้น พระองค์ จะ ทรง ประทาน ทูต สวรรค์ แก่ เรา กว่า สิบ สอง กอง ไม่ ได้ หรือ

54แต่ ถ้า เป็น เช่น นั้น พระ คัมภีร์ ที่ ว่า จำ จะ ต้อง เป็น อย่าง นี้ จะ สำเร็จ ได้ อย่างไร "

55ขณะ นั้น พระ เยซู ตรัส กับ หมู่ ชน ว่า " ท่าน ทั้งหลาย เห็น เรา เป็น โจร หรือ จึง ถือ ดาบ ถือ ตะบอง ออก มา จับ เรา เรา ได้ นั่ง กับ ท่าน ทั้งหลาย สั่งสอน ใน พระ วิหาร ทุก วัน ท่าน ก็ หา ได้ จับ เรา ไม่

56แต่ เหตุการณ์ ทั้งสิ้น ที่ ได้ บังเกิด ขึ้น นี้ ก็ เพื่อ จะ สำเร็จ ตาม พระ คัมภีร์ ที่ พวก ศาสดา พยากรณ์ ได้ เขียน ไว้ " แล้ว สาวก ทั้งหมด ก็ได้ ละทิ้ง พระองค์ ไว้ และ พา กัน หนี ไป

57พระ เยซู ทรง อยู่ ต่อหน้า คา ยา ฟาสและ สภา ( มก 14 : 53 - 65 ; ยน 18 : 12 , 19 - 24 ) ผู้ ที่ จับ พระ เยซู ได้ พา พระองค์ ไป ยัง คา ยา ฟาสมหา ปุโรหิต ที่ ซึ่ง พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ผู้ใหญ่ ได้ ประชุม กัน อยู่

58แต่ เปโตร ได้ ติดตาม พระองค์ ไป ห่าง ๆ จนถึง คฤหาสน์ ของ มหา ปุโรหิต แล้ว เข้าไป นั่ง ข้าง ใน กับ คนใช้ เพื่อ จะ ดู ว่า เรื่อง จะ จบ ลง อย่างไร

59พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ผู้ใหญ่ กับ บรรดา สมาชิก สภา ได้ หา พยาน เท็จ มา เบิก ปรักปรำ พระ เยซู เพื่อ จะ ประหาร พระองค์ เสีย

60แต่ หา หลักฐาน ไม่ ได้ เออ ถึง แม้ มี พยาน เท็จ หลาย คน มา ให้การ ก็ หา หลักฐาน ไม่ ได้ ใน ที่สุด ก็ มี พยาน เท็จ สอง คน มา

61กล่าว ว่า " คน นี้ ได้ ว่า ` เรา สามารถ จะ ทำลาย พระ วิหาร ของ พระเจ้า และ จะ สร้าง ขึ้น ใหม่ ใน สาม วัน ' "

62มหา ปุโรหิต จึง ลุก ขึ้น ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน จะ ไม่ ตอบ อะไร หรือ คน เหล่า นี้ เป็น พยาน ปรักปรำ ท่าน ด้วย เรื่อง อะไร "

63แต่ พระ เยซู ทรง นิ่ง อยู่ มหา ปุโรหิต จึง กล่าว แก่ พระองค์ ว่า " เรา สั่ง ให้ท่า น ปฏิญาณ โดย อ้าง พระเจ้า ผู้ทรง พระ ชนม์ อยู่ ให้ บอก เรา ว่า ท่าน เป็น พระ คริสต์ พระ บุตร ของ พระเจ้า หรือ ไม่ "

64พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน ว่า ถูก แล้ว และ ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ใน เวลา เบื้องหน้า นั้น ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ เห็น บุตร มนุษย์ นั่ง ข้าง ขวา พระ หัตถ์ ของ ผู้ทรง ฤทธา นุ ภาพ และ เสด็จ มาบ น เมฆ แห่ง ฟ้า สวรรค์ "

65ขณะ นั้น มหา ปุโรหิต จึง ฉีก เสื้อ ของ ตน แล้ว ว่า " เขา ได้ พูด หมิ่นประมาท แล้ว เรา ต้องการ พยาน อะไร อีก เล่า ดูเถิด บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย ก็ได้ ยิน เขา พูด หมิ่นประมาท แล้ว

66ท่าน ทั้งหลาย คิดเห็น อย่างไร " คน ทั้งปวง ก็ ตอบ ว่า " เขา มีค วาม ผิด ถึง ตาย "

67แล้ว เขา ถ่ม น้ำลาย รด พระ พักตร์ พระองค์ และ ตี พระองค์ และ คน อื่น เอา ฝ่า มือ ตบ พระองค์

68แล้ว ว่า " เจ้า พระ คริสต์ จง พยากรณ์ ให้ เรา รู้ ว่า ใคร ตบ เจ้า "

69ขณะ นั้น เปโตร นั่ง อยู่ ภายนอก บริเวณ คฤหาสน์ นั้น มี สาว ใช้ คน หนึ่ง มา พูด กับ เขา ว่า " เจ้า ได้ อยู่ กับ เยซู ชาว กา ลิ ลี ด้วย "

70แต่ เปโตร ได้ ปฏิเสธ ต่อหน้า คน ทั้งปวง ว่า " ที่ เจ้า ว่า นั้น ข้า ไม่ รู้ เรื่อง "

71เมื่อ เปโตร ได้ ออก ไป ที่ ระเบียง สาว ใช้ อีก คน หนึ่ง แล เห็น จึง บอก คน ทั้งปวง ที่ อยู่ ที่ นั่น ว่า " คน นี้ ได้ อยู่ กับ เยซู ชาว นา ซา เร็ธด้วย "

72เปโตร จึง ปฏิเสธ อีก ด้วย คำ ปฏิญาณ ว่า " ข้า ไม่ รู้จัก คน นั้น "

73อีก สัก ครู่ หนึ่ง คน ทั้งหลาย ที่ ยืน อยู่ ใกล้ ๆ นั้น ก็ มา ว่า แก่ เปโตร ว่า " เจ้า เป็น คน หนึ่ง ใน พวก นั้น แน่ แล้ว ด้วยว่า สำเนียง ของ เจ้า ก็ ส่อ ตัว เจ้า เอง "

74แล้ว เปโตร ก็ เริ่ม สบถ และ สาบาน ว่า " ข้า ไม่ รู้จัก คน นั้น " ใน ทันใด นั้น ไก่ ก็ ขัน

75เปโตร จึง ระลึก ถึง คำขอ ง พระ เยซู ที่ ตรัส แก่ เขา ว่า " ก่อน ไก่ ขัน ท่าน จะ ปฏิเสธ เรา สาม ครั้ง " แล้ว เปโตร ก็ ออก ไป ข้าง นอก ร้องไห้ อย่าง ขมขื่น ยิ่ง นัก

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →