bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Matthew 18
Matthew 18
Thai Tok
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
1
พระ เยซู ทรง อธิบาย ถึง ผู้ เป็น ใหญ่ ที่สุด ( มก 9 : 33 - 37 ; ลก 9 : 46 - 48 ) ใน เวลา นั้น เหล่า สาวก มา เฝ้า พระ เยซู ทูล ว่า " ใคร เป็น ใหญ่ ที่สุด ใน อาณาจักร แห่ง สวรรค์ "
2
พระ เยซู จึง ทรง เรียก เด็ก เล็ก ๆ คน หนึ่ง มา ให้ อยู่ ท่ามกลาง เขา
3
แล้ว ตรัส ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ถ้า พวก ท่าน ไม่ กลับ ใจ เป็น เหมือน เด็ก เล็ก ๆ ท่าน จะ เข้า ใน อาณาจักร แห่ง สวรรค์ ไม่ ได้ เลย
4
เหตุ ฉะนั้น ถ้า ผู้ ใด จะ ถ่อม จิตใจ ลง เหมือน เด็ก เล็ก คน นี้ ผู้ นั้น จะ เป็น ใหญ่ ที่สุด ใน อาณาจักร แห่ง สวรรค์
5
ถ้า ผู้ ใด จะ รับ เด็ก เล็ก เช่น นี้ คน หนึ่ง ใน นาม ของ เรา ผู้ นั้น ก็ รับ เรา
6
แต่ ผู้ ใด จะ ทำ ผู้ เล็กน้อย เหล่า นี้ คน หนึ่ง ที่ เชื่อ ใน เรา ให้ หลง ผิด ถ้า เอา หิน โม่ ก้อน ใหญ่ ผูก คอ ผู้ นั้น ถ่วง เสีย ที่ ทะเล ลึก ก็ดี กว่า
7
วิบัติ แก่ โลก นี้ ด้วย เหตุ ให้ หลง ผิด ถึง จำเป็น ต้อง มี เหตุ ให้ หลง ผิด แต่ วิบัติ แก่ ผู้ ที่ ก่อ เหตุ ให้ เกิด ความ หลง ผิด นั้น
8
ด้วย เหตุ นี้ ถ้า มือ หรือ เท้า ของ ท่าน ทำให้ ท่าน หลง ผิด จง ตัด ออก และ โยน มัน ทิ้ง เสีย จาก ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า สู่ ชีวิต ด้วย มือ และ เท้า ด้วน ยัง ดี กว่า มี สอง มือ สอง เท้า และ ต้อง ถูก ทิ้ง ใน ไฟ ซึ่ง ไหม้ อยู่ เป็นนิตย์
9
ถ้า ตาขอ ง ท่าน ทำให้ ท่าน หลง ผิด จง ควัก ออก และ โยน มัน ทิ้ง เสีย จาก ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า สู่ ชีวิต ด้วย ตา ข้าง เดียว ยัง ดี กว่า มี สอง ตา และ ต้อง ถูก ทิ้ง ไป ใน ไฟ นรก
10
จง ระวัง ให้ ดี อย่า ดูหมิ่น ผู้ เล็กน้อย เหล่า นี้ สัก คน หนึ่ง ด้วย เรา กล่าว แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า บน สวรรค์ ทูต สวรรค์ ประจำ ของ เขา เฝ้า อยู่ เสมอ ต่อ พระ พักตร์ พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์
11
คำ อุปมา เกี่ยว กับ แกะ ที่ หลง หาย ( ลก 15 : 1 - 7 ) เพราะว่า บุตร มนุษย์ ได้ เสด็จ มา เพื่อ ช่วย ผู้ ซึ่ง หลง หาย ไป นั้น ให้ รอด
12
ท่าน ทั้งหลาย คิดเห็น อย่างไร ถ้า ผู้ หนึ่ง มี แกะ อยู่ ร้อย ตัว และ ตัว หนึ่ง หลง หาย ไป จาก ฝูง ผู้ นั้น จะ ไม่ ละ แกะ เก้า สิบ เก้า ตัว ไว้ แล้ว ขึ้น ไป บน ภูเขา เที่ยว หา ตัว ที่ หาย นั้น หรือ
13
เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ถ้า เขา พบ แกะ ตัว นั้น เขา จะ ชื่นชมยินดี ยิ่ง กว่า ที่ มี แกะ เก้า สิบ เก้า ตัว ที่ มิได้ หลง หาย นั้น
14
อย่าง นั้น แหละ พระ บิดา ของ ท่าน ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ ไม่ ทรง ปรารถนา ให้ ผู้ เล็กน้อย เหล่า นี้ สัก คน หนึ่ง พินาศ ไป เลย
15
การ ปฏิบัติ ต่อ พี่น้อง ที่ ทำ ผิด ต่อ ท่าน หากว่า พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ หนึ่ง ทำ การ ละเมิด ต่อ ท่าน จง ไป แจ้งความ ผิด บาป นั้น แก่ เขา สองต่อสอง เท่านั้น ถ้า เขา ฟัง ท่าน ท่าน จะ ได้ พี่น้อง คืน มา
16
แต่ ถ้า เขา ไม่ ฟัง ท่าน จง นำ คน หนึ่ง หรือ สอง คน ไป ด้วย ให้ เป็น พยาน สอง สาม ปาก เพื่อ ทุก คำ จะ เป็น หลักฐาน ได้
17
ถ้า เขา ไม่ ฟัง คน เหล่า นั้น จง ไป แจ้งความ ต่อ ค ริ สต จักร แต่ ถ้า เขา ยัง ไม่ ฟัง ค ริ สต จักร อีก ก็ ให้ ถือ เสีย ว่า เขา เป็น เหมือน คน ต่าง ชาติ และ คน เก็บ ภาษี
18
เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า สิ่ง ใด ซึ่ง ท่าน จะ ผูกมัด ใน โลก ก็ จะ ถูก ผูกมัด ใน สวรรค์ และ สิ่ง ซึ่ง ท่าน จะ ปล่อย ใน โลก ก็ จะ ถูก ปล่อย ใน สวรรค์
19
พระ สัญญา สำหรับ การ อธิษฐาน ร่วม กัน เรา กล่าว แก่ ท่าน ทั้งหลาย อีก ว่า ถ้า ใน พวก ท่าน ที่ อยู่ ใน โลก สอง คน จะ ร่วมใจ กัน ขอ สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ ก็ จะ ทรง กระทำ ให้
20
ด้วยว่า มี สอง สาม คน ประชุม กัน ที่ไหน ๆ ใน นาม ของ เรา เรา จะ อยู่ ท่ามกลาง เขา ที่ นั่น "
21
จง ยก โทษ ถ้า ท่าน อยาก ได้ รับ การ ยก โทษ ( มก 11 : 25 ; ลก 17 : 3 - 4 ) ขณะ นั้น เปโตร มา ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า หาก พี่น้อง ของ ข้าพระ องค์ จะ กระทำ ผิด ต่อ ข้าพระ องค์ เรื่อย ไป ข้าพระ องค์ ควร จะ ยก ความ ผิด ของ เขา สัก กี่ ครั้ง ถึง เจ็ด ครั้ง หรือ "
22
พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา มิได้ ว่า เพียง เจ็ด ครั้ง เท่านั้น แต่ เจ็ด สิบ ครั้ง คูณ ด้วย เจ็ด
23
เหตุ ฉะนั้น อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน กษัตริย์ องค์ หนึ่ง ทรง ประสงค์ จะ คิด บัญชี กับ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน
24
เมื่อ ตั้งต้น ทำ การ นั้น เขา พา คน หนึ่งซึ่ง เป็น หนี้ หนึ่ง หมื่น ตะ ลัน ต์มา เฝ้า
25
เจ้านาย ของ เขา จึง สั่ง ให้ ขายตัว กับ ทั้ง ภรรยา และ ลูก และ บรรดา สิ่งของ ที่ เขา มี อยู่ นั้น เอา มา ใช้ หนี้ เพราะ เขา ไม่ มี เงิน จะ ใช้ หนี้
26
ผู้ รับ ใช้ ลูกหนี้ ผู้ นั้น จึง กราบ ลง นมัสการ ท่าน ว่า ` ข้า แต่ ท่าน ขอ โปรด อดทน ต่อ ข้าพเจ้า เถิด แล้ว ข้าพเจ้า จะ ใช้ หนี้ ทั้งสิ้น '
27
เจ้านาย ของ ผู้ รับ ใช้ ผู้ นั้น มี พระทัย เมตตา โปรด ยก หนี้ ปล่อยตัว เขา ไป
28
แต่ ผู้ รับ ใช้ ผู้ นั้น ออก ไป พบ คน หนึ่ง เป็น เพื่อน ผู้ รับ ใช้ ด้วย กัน ซึ่ง เป็น หนี้ เขา อยู่ หนึ่ง ร้อย เด นา ริ อัน จึง จับ คน นั้น บีบ คอ ว่า ` จง ใช้ หนี้ ให้ ข้า '
29
เพื่อน ผู้ รับ ใช้ ผู้ นั้น ได้ กราบ ลง แทบ เท้า อ้อนวอน ว่า ` ขอ โปรด อดทน ต่อ ข้าพเจ้า เถิด แล้ว ข้าพเจ้า จะ ใช้ หนี้ ทั้งสิ้น '
30
แต่ เขา ไม่ ยอม จึง นำ ผู้ รับ ใช้ ลูกหนี้ นั้น ไป ขัง คุก ไว้ จนกว่า จะ ใช้ เงิน นั้น
31
ฝ่าย พวก เพื่อน ผู้ รับ ใช้ เมื่อ เห็น เหตุการณ์ เช่น นั้น ก็ พา กัน สลด ใจ ยิ่ง นัก จึง นำ เหตุการณ์ ทั้งปวง ไป กราบ ทูล เจ้านาย ของ พวก ตน
32
แล้ว เจ้านาย ของ เขา จึง ทรง เรียก ผู้ รับ ใช้ นั้น มา สั่ง ว่า ` โอ เจ้า ผู้ รับ ใช้ ชั่ว เรา ได้ โปรด ยก หนี้ ให้ เจ้า หมด เพราะ เจ้า ได้ อ้อนวอน เรา
33
เจ้า ควร จะ เมตตา เพื่อน ผู้ รับ ใช้ ด้วย กัน เหมือน เรา ได้ เมตตา เจ้า มิ ใช่ หรือ '
34
แล้ว เจ้านาย ของ เขา ก็ กริ้ว จึง มอบ ผู้ นั้น ไว้ แก่ เจ้าหน้าที่ ให้ ทรมาน จนกว่า จะ ใช้ หนี้ หมด
35
พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ จะ ทรง กระทำ แก่ ท่าน ทุก คน อย่าง นั้น ถ้าหากว่า ท่าน แต่ละ คน ไม่ ยก โทษ การ ละเมิด ให้ แก่ พี่น้อง ของ ท่าน ด้วย ใจกว้าง ขวาง "
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28