Matthew 13

Thai Tok

1คำ อุปมา เกี่ยว กับ ผู้ หว่าน พืช ( มก 4 : 1 - 20 ; ลก 8 : 4 - 15 ) ใน วัน นั้น เอง พระ เยซู ได้ เสด็จ จาก เรือน ไป ประทับ ที่ ชายทะเล

2มีค น พา กัน มา หา พระองค์ มาก นัก พระองค์ จึง เสด็จ ลง ไป ประทับ ใน เรือ และ บรรดา คน เหล่า นั้น ก็ ยืน อยู่ บน ฝั่ง

3แล้ว พระองค์ ก็ ตรัส กับ เขา หลาย ประการ เป็น คำ อุปมา ว่า " ดูเถิด มี ผู้ หว่าน คน หนึ่ง ออก ไป หว่าน พืช

4และ เมื่อ เขา หว่าน เมล็ด พืช ก็ ตก ตาม หนทาง บ้าง แล้ว นก ก็ มา กิน เสีย

5บ้าง ก็ ตกใน ที่ ซึ่ง มี พื้น หิน มี เนื้อ ดิน แต่ น้อย จึง งอก ขึ้น โดย เร็ว เพราะ ดิน ไม่ ลึก

6แต่ เมื่อ แดด จัด แดด ก็ แผด เผา เพราะ ราก ไม่ มี จึง เหี่ยว ไป

7บ้าง ก็ ตก กลาง ต้น หนาม ต้น หนาม ก็ งอก ขึ้น ปกคลุม เสีย

8บ้าง ก็ ตก ที่ดิน ดี แล้ว เกิด ผล ร้อย เท่า บ้าง หก สิบ เท่า บ้าง สาม สิบ เท่า บ้าง

9ใคร มี หู จง ฟัง เถิด "

10ฝ่าย พวก สาวก จึง มา ทูล พระองค์ ว่า " เหตุ ไฉน พระองค์ ตรัส กับ เขา เป็น คำ อุปมา "

11พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " เพราะว่า ข้อความ ลึกลับ ของ อาณาจักร แห่ง สวรรค์ ทรง โปรด ให้ท่า น ทั้งหลาย รู้ ได้ แต่ คน เหล่า นั้น ไม่ โปรด ให้ รู้

12ด้วยว่า ผู้ ใด มี อยู่ แล้ว จะ เพิ่มเติม ให้ คน นั้น มี เหลือเฟือ แต่ ผู้ ใด ที่ ไม่ มี นั้น แม้ ว่า ซึ่ง เขา มี อยู่ จะ ต้อง เอา ไป จาก เขา

13เหตุ ฉะนั้น เรา จึง กล่าว แก่ เขา เป็น คำ อุปมา เพราะว่า ถึง เขา เห็น ก็ เหมือน ไม่ เห็น ถึง ได้ยิน ก็ เหมือน ไม่ ได้ยิน และ ไม่ เข้าใจ

14คำ พยากรณ์ ของ อิส ยาห์ก็ สำเร็จ ใน คน เหล่า นั้น ที่ ว่า ` พวก เจ้า จะ ได้ยิน ก็ จริง แต่ จะ ไม่ เข้าใจ จะ ดู ก็ จริง แต่ จะ ไม่ รับ รู้

15เพราะว่า ชน ชาติ นี้ กลาย เป็น คน มี ใจเฉื่อย ชา หู ก็ ตึง และ ตา เขา เขา ก็ ปิด เกรง ว่า ใน เวลา ใด เขา จะ เห็น ด้วย ตาขอ ง เขา และ ได้ยิน ด้วย หู ของ เขา และ เข้าใจ ด้วย จิตใจ ของ เขา และ จะ หัน กลับ มา และ เรา จะ ได้ รักษา เขา ให้ หาย '

16แต่ ตาขอ ง ท่าน ทั้งหลาย ก็ เป็น สุข เพราะ ได้ เห็น และ หู ของ ท่าน ก็ เป็น สุข เพราะ ได้ยิน

17เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ศาสดา พยากรณ์ และ ผู้ ชอบธรรม เป็นอันมาก ได้ ปรารถนา จะ เห็น ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย เห็น อยู่ นี้ แต่ เขา มิ เคย ได้ เห็น และ อยาก จะ ได้ยิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน แต่ เขา ก็ มิ เคย ได้ยิน

18เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ฟัง คำ อุปมา ว่า ด้วย ผู้ หว่าน พืช นั้น

19เมื่อ ผู้ ใด ได้ยิน พระ วจนะ แห่ง อาณาจักร นั้นแต่ ไม่ เข้าใจ มาร ร้าย ก็ มา ฉวย เอา พืช ซึ่ง หว่าน ใน ใจ เขา นั้น ไป เสีย นั่นแหละ ได้แก่ ผู้ ซึ่ง รับ เมล็ด ริม หนทาง

20และ ผู้ ที่ รับ เมล็ด ซึ่ง ตกใน ที่ดิน ซึ่ง มี พื้น หิน นั้น ได้แก่ บุคคล ที่ ได้ยิน พระ วจนะ แล้ว ก็ รับ ทันที ด้วย ความ ปรีดี

21แต่ ไม่ มี ราก ใน ตัว เอง จึง ทน อยู่ ชั่วคราว และ เมื่อ เกิด การ ยาก ลำบาก หรือ การ ข่มเหง ต่างๆ เพราะ พระ วจนะ นั้น ต่อ มา เขา ก็ เลิก เสีย

22ผู้ ที่ รับ เมล็ด ซึ่ง ตก กลาง หนาม นั้น ได้แก่ บุคคล ที่ ได้ ฟัง พระ วจนะ แล้ว ความ กังวล ตาม ธรรมดา โลก และ การ ล่อลวง แห่ง ทรัพย์สมบัติ ก็ รัด พระ วจนะ นั้น เสีย และ เขา จึง ไม่ เกิด ผล

23ส่วน ผู้ ที่ รับ เมล็ด ซึ่ง ตกใน ดิน ดี นั้น ได้แก่ บุคคล ที่ ได้ยิน พระ วจนะ และ เข้าใจ คน นั้น ก็ เกิด ผล ร้อย เท่า บ้าง หก สิบ เท่า บ้าง สาม สิบ เท่า บ้าง "

24คำ อุปมา เกี่ยว กับข้าว สาลี และ ข้าวละมาน พระองค์ ตรัส คำ อุปมา อีก ข้อ หนึ่ง ให้ เขา ทั้งหลาย ฟัง ว่า " อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน ชาย คน หนึ่ง ได้ หว่าน พืช ดี ใน นา ของ ตน

25แต่ เมื่อ คน ทั้งหลาย นอน หลับ อยู่ ศัตรู ของ คน นั้น มา หว่าน ข้าวละมาน ปน กับข้าว สาลี นั้น ไว้ แล้ว ก็ หลบ ไป

26ครั้น ต้น ข้าว นั้น งอก ขึ้น ออก รวง แล้ว ข้าวละมาน ก็ ปรากฏ ขึ้น ด้วย

27พวก ผู้ รับ ใช้ แห่ง เจ้าบ้าน จึง มา แจ้ง แก่ นาย ว่า ` นาย เจ้าข้า ท่าน ได้ หว่าน พืช ดี ใน นา ของ ท่าน มิ ใช่ หรือ แต่ มี ข้าวละมาน มา จาก ไหน '

28นาย ก็ ตอบ พวก เขา ว่า ` นี้ เป็นการ กระทำ ของ ศัตรู ' พวก ผู้ รับ ใช้ จึง ถาม นาย ว่า ` ท่าน ปรารถนา จะ ให้ พวก เรา ไป ถอน และ เก็บข้าว ละมาน หรือ '

29แต่ นาย ตอบ ว่า ` อย่า เลย เกลือก ว่า เมื่อ กำลัง ถอน ข้าวละมาน จะ ถอน ข้าว สาลี ด้วย

30ให้ ทั้ง สอง จำเริญ ไป ด้วย กัน จนถึง ฤดู เกี่ยว และ ใน เวลา เกี่ยว นั้น เรา จะ สั่ง ผู้ เกี่ยว ว่า " จง เก็บข้าว ละมาน ก่อน มัด เป็น ฟ่อน เผา ไฟ เสีย แต่ ข้าว สาลี นั้น จง เก็บ ไว้ ใน ยุ้ง ฉาง ของ เรา " ' "

31คำ อุปมา เกี่ยว กับ เมล็ด พันธุ์ ผัก กาด ( มก 4 : 30 , 32 ) พระองค์ ยัง ตรัส คำ อุปมา อีก ข้อ หนึ่ง ให้ เขา ฟัง ว่า " อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน เมล็ด พันธุ์ ผัก กาด เมล็ด หนึ่ง ซึ่ง ชาย คน หนึ่ง เอา ไป เพาะ ลง ใน ไร่ ของ ตน

32เมล็ด นั้น ที่จริง ก็ เล็ก กว่า เมล็ด ทั้งปวง แต่ เมื่อ งอก ขึ้น แล้ว ก็ ใหญ่ ที่สุด ท่ามกลาง ผัก ทั้งหลาย และ จำเริญ เป็นต้น ไม้ จน นก ใน อากาศ มา ทำ รัง อาศัย อยู่ ตาม กิ่ง ก้าน ของ ต้น นั้น ได้ "

33คำ อุปมา เกี่ยว กับ เชื้อ ( ลก 13 : 20 - 21 ) พระองค์ ยัง ตรัส คำ อุปมา ให้ เขา ฟัง อีก ข้อ หนึ่ง ว่า " อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน เชื้อ ซึ่ง ผู้หญิง คน หนึ่ง เอา มา เจือ ลง ใน แป้ง สาม ถัง จน แป้ง นั้น ฟู ขึ้น ทั้งหมด "

34ข้อความ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น พระ เยซู ตรัส กับ หมู่ ชน เป็น คำ อุปมา และ นอกจาก คำ อุปมา พระองค์ มิได้ ตรัส กับ เขา เลย

35ทั้งนี้ เพื่อ จะ ให้ สำเร็จ ตาม พระ วจนะ ที่ ตรัส โดย ศาสดา พยากรณ์ ว่า ` เรา จะ อ้า ปาก กล่าว คำ อุปมา เรา จะ กล่าว ข้อความ ซึ่ง ปิด ซ่อน ไว้ ตั้งแต่ เดิม สร้าง โลก '

36ทรง อธิบาย คำ อุปมา เกี่ยว กับข้าว สาลี และ ข้าวละมาน แล้ว พระ เยซู จึง ทรง ให้ ฝูง ชน เหล่า นั้น จาก ไป และ เสด็จ เข้าไป ใน เรือน พวก สาวก ของ พระองค์ ก็ มา เฝ้า พระองค์ ทูล ว่า " ขอ พระองค์ ทรง โปรด อธิบาย ให้ พวก ข้าพระ องค์ เข้าใจ คำ อุปมา ที่ ว่า ด้วย ข้าวละมาน ใน นา นั้น "

37พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " ผู้ หว่าน เมล็ด พืช ดี นั้น ได้แก่ บุตร มนุษย์

38นา นั้น ได้แก่ โลก ส่วน เมล็ด พืช ดี ได้แก่ ลูก หลาน แห่ง อาณาจักร แต่ ข้าวละมาน ได้แก่ ลูก หลาน ของ มาร ร้าย

39ศัตรู ผู้ หว่าน ข้าวละมาน ได้แก่ พญา มาร ฤดู เกี่ยว ได้แก่ การ สิ้นสุด ของ โลก นี้ และ ผู้ เกี่ยว นั้น ได้แก่ พวก ทูต สวรรค์

40เหตุ ฉะนั้น เขา เก็บข้าว ละมาน เผา ไฟ เสีย อย่างไร ใน การ สิ้นสุด ของ โลก นี้ ก็ จะ เป็น อย่าง นั้น

41บุตร มนุษย์ จะ ใช้ พวก ทูต สวรรค์ ของ ท่าน ออก ไป เก็บ กวาด ทุก สิ่ง ที่ ทำให้ หลง ผิด และ บรรดา ผู้ ที่ ทำความ ชั่วช้า ไป จาก อาณาจักร ของ ท่าน

42และ จะ ทิ้ง ลง ใน เตาไฟ อัน ลุก โพลง ที่ นั่น จะ มี การ ร้องไห้ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

43คราว นั้น ผู้ ชอบธรรม จะ ส่อง แสง อยู่ ใน อาณาจักร พระ บิดา ของ เขา ดุจ ดวง อาทิตย์ ใคร มี หู จง ฟัง เถิด

44คำ อุปมา เกี่ยว กับ ขุม ทรัพย์ ที่ ซ่อน ไว้ อีก ประการ หนึ่ง อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน ขุม ทรัพย์ ซ่อน ไว้ ใน ทุ่ง นา เมื่อ มี ผู้ ใด พบ แล้ว ก็ กลับ ซ่อน เสีย อีก และ เพราะ ความ ปรีดี จึง ไป ขาย สรรพ สิ่ง ซึ่ง เขา มี อยู่ แล้วไป ซื้อ ทุ่ง นา นั้น

45คำ อุปมา เกี่ยว กับ ไข่มุก ราคา มาก อีก ประการ หนึ่ง อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน พ่อ ค้า ที่ ไป หา ไข่มุก อย่าง ดี

46ซึ่ง เมื่อ ได้ พบ ไข่มุก เม็ด หนึ่ง มี ค่า มาก ก็ ไป ขาย สิ่ง สารพัด ซึ่ง เขา มี อยู่ ไป ซื้อ ไข่มุก นั้น

47คำ อุปมา เกี่ยว กับ อวน จับ ปลา อีก ประการ หนึ่ง อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน อวน ที่ ลาก อยู่ ใน ทะเล ติด ปลา รวม ทุก ชนิด

48ซึ่ง เมื่อ เต็ม แล้ว เขา ก็ ลาก ขึ้น ฝั่ง นั่ง เลือก เอาแต่ ที่ ดี ใส่ ใน ภาชนะ แต่ ที่ ไม่ ดี นั้น ก็ ทิ้ง เสีย

49ใน การ สิ้นสุด ของ โลก ก็ จะ เป็น อย่าง นั้น แหละ พวก ทูต สวรรค์ จะ ออก มา แยก คน ชั่ว ออก จาก คน ชอบธรรม

50แล้ว จะ ทิ้ง ลง ใน เตาไฟ อัน ลุก โพลง ที่ นั่น จะ มี การ ร้องไห้ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "

51พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ข้อความ เหล่า นี้ ท่าน ทั้งหลาย เข้าใจ แล้ว หรือ " เขา ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " เข้าใจ พระเจ้า ข้า "

52ฝ่าย พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " เพราะฉะนั้น พวก ธร ร มา จาร ย์ทุก คน ที่ ได้ รับ การ สั่งสอน ถึง อาณาจักร แห่ง สวรรค์ แล้ว ก็ เป็น เหมือน เจ้าของ บ้าน ที่ เอา ทั้ง ของ ใหม่ และ ของเก่า ออก จาก คลัง ของ ตน "

53พระ เยซู ทรง ถูก ปฏิเสธ ที่ เมือง นา ซา เร็ธต่อ มา เมื่อ พระ เยซู ได้ ตรัส คำ อุปมา เหล่า นี้ เสร็จ แล้ว พระองค์ ก็ เสด็จ ไป จาก ที่ นั่น

54เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา ถึง บ้านเมือง ของ พระองค์ แล้ว พระองค์ ก็ สั่งสอน ใน ธรรม ศาลา ของ เขา จน คน ทั้งหลาย ประหลาด ใจ แล้ว พูด กัน ว่า " คน นี้ มี สติปัญญา และ การ อิทธิฤทธิ์ อย่าง นี้ มา จาก ไหน

55คน นี้ เป็น ลูก ช่าง ไม้ มิ ใช่ หรือ มารดา ของ เขา ชื่อ มา รี ย์มิ ใช่ หรือ และ น้อง ชาย ของ เขา ชื่อ ยาก อบ โย เส ส ซี โมน และ ยู ดา ส มิ ใช่ หรือ

56และ น้อง สาว ทั้งหลาย ของ เขา ก็ อยู่ กับ เรา มิ ใช่ หรือ เขา ได้ สิ่ง ทั้งปวง เหล่า นี้ มา จาก ไหน "

57เขา ทั้งหลาย จึง หมางใจ ใน พระองค์ ฝ่าย พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ศาสดา พยากรณ์ จะ ไม่ ขาด ความ นับถือ เว้นแต่ ใน บ้านเมือง ของ ตน และ ใน ครัวเรือน ของ ตน "

58พระองค์ จึง มิได้ ทรง กระทำ การ อิทธิฤทธิ์ มาก ที่ นั่น เพราะ เขา ไม่ มีค วาม เชื่อ

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →