Matthew 9

Thai Tok

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1พระ เยซู ทรง รักษา คน อัมพาต ( มก 2 : 3 - 12 ; ลก 5 : 18 - 26 ) และ พระองค์ ก็ เสด็จ ลง เรือ ข้าม ฟาก ไป ยัง เมือง ของ พระองค์

2ดูเถิด เขา หาม คน อัมพาต คน หนึ่งซึ่ง นอน อยู่ บน ที่นอน มา หา พระองค์ เมื่อ พระ เยซู ทอดพระเนตร เห็น ความ เชื่อ ของ เขา ทั้งหลาย จึง ตรัส กับ คน อัมพาต ว่า " ลูก เอ๋ย จง ชื่น ใจ เถิด บาป ของ เจ้า ได้ รับ การ อภัย แล้ว "

3ดูเถิด พวก ธร ร มา จาร ย์บาง คน คิด ใน ใจ ว่า " คน นี้ พูด หมิ่นประมาท "

4ฝ่าย พระ เยซู ทรง ทราบ ความ คิด ของ เขา จึง ตรัส ว่า " เหตุ ไฉน ท่าน ทั้งหลาย คิด ชั่ว อยู่ ใน ใจ เล่า

5ที่ จะ ว่า ` บาป ของ เจ้า ได้ รับ การ อภัย แล้ว ' หรือ จะ ว่า ` จง ลุก ขึ้น เดิน ไป เถิด ' นั้น ข้าง ไหน จะ ง่าย กว่า กัน

6แต่ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ รู้ ว่า บุตร มนุษย์ มี สิทธิ อำนาจ ใน โลก ที่ จะ โปรด ยก ความ ผิด บาป ได้ " ( พระองค์ จึง ตรัส สั่ง คน อัมพาต ว่า ) " จง ลุก ขึ้น ยก ที่นอน กลับ ไป บ้าน เถิด "

7เขา จึง ลุก ขึ้น ไป บ้าน ของ ตน

8เมื่อ ประชาชน เป็นอันมาก เห็น ดังนั้น เขา ก็ อัศจรรย์ ใจ แล้ว พา กัน สรรเสริญ พระเจ้า ผู้ ได้ ทรง ประทาน สิทธิ อำนาจ เช่น นั้น แก่ มนุษย์

9ทรง เรียก มัทธิว คน เก็บ ภาษี ( มก 2 : 14 - 20 ; ลก 5 : 27 - 35 ) ครั้น พระ เยซู เสด็จ เลย ที่ นั่น ไป ก็ ทอดพระเนตร เห็น ชาย คน หนึ่ง ชื่อ มัทธิว นั่ง อยู่ ที่ ด่าน เก็บ ภาษี จึง ตรัส กับ เขา ว่า " จง ตาม เรา มา เถิด " เขา ก็ ลุก ขึ้น ตาม พระองค์ ไป

10ต่อ มา เมื่อ พระ เยซู เอน พระ กาย ลง เสวย อยู่ ใน เรือน ดูเถิด มีค น เก็บ ภาษี และ คน บาป อื่นๆ หลาย คน เข้า มา เอนกาย ลง ร่วม สำรับ กับ พระองค์ และ กับ พวก สาวก ของ พระองค์

11เมื่อ พวก ฟาริสี เห็น แล้ว ก็ กล่าว แก่ พวก สาวก ของ พระองค์ ว่า " ทำไม อาจารย์ ของ ท่าน จึง รับประทาน อาหาร ร่วม กับ คน เก็บ ภาษี และ คน บาป เล่า "

12เมื่อ พระ เยซู ทรง ได้ยิน เช่น นั้น จึง ตรัส กับ พวก เขา ว่า " คน ปกติ ไม่ ต้องการ หมอ แต่ คน เจ็บป่วย ต้องการ หมอ

13ท่าน ทั้งหลาย จง ไป เรียน รู้ความ หมาย ของ ข้อความ ที่ ว่า ` เรา ประสงค์ ความ เมตตา ไม่ ประสงค์ เครื่อง สัต ว บูชา ' ด้วยว่า เรา มิได้ มา เพื่อ จะ เรียก คน ชอบธรรม แต่ มา เรียก คน บาป ให้ กลับ ใจเสีย ใหม่ "

14แล้ว พวก สาวก ของ ยอ ห์น มา หา พระองค์ ทูล ว่า " เหตุ ไฉน พวก ข้าพระ องค์ และ พวก ฟาริสี ถือ อด อาหาร บ่อยๆ แต่ พวก สาวก ของ พระองค์ ไม่ ถือ อด อาหาร "

15พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " สหาย ของ เจ้าบ่าว เป็น ทุกข์ โศก เศร้า เมื่อ เจ้าบ่าว ยัง อยู่ กับ เขา ได้ หรือ แต่ วัน นั้น จะ มา ถึง เมื่อ เจ้าบ่าว จะ ต้อง จาก เขา ไป เมื่อนั้น เขา จะ ถือ อด อาหาร

16คำ อุปมา เกี่ยว กับ เสื้อ ผ้า และ ถุง หนัง ( มก 2 : 21 - 22 ; ลก 5 : 36 - 39 ) ไม่ มี ผู้ ใด เอา ท่อน ผ้า ทอ ใหม่ มา ปะ เสื้อ เก่า เพราะว่า ผ้า ที่ ปะ เข้า นั้น เมื่อ หด จะ ทำให้ เสื้อ เก่า ขาด กว้าง ออก ไป อีก

17และ ไม่ มี ผู้ ใด เอา น้ำ องุ่น ใหม่ มา ใส่ ใน ถุง หนัง เก่า ถ้า ทำ อย่าง นั้น ถุง หนัง จะ ขาด น้ำ องุ่น จะ รั่ว ทั้ง ถุง หนัง ก็ จะ เสีย ไป ด้วย แต่ เขา ย่อม เอา น้ำ องุ่น ใหม่ ใส่ ใน ถุง หนัง ใหม่ แล้ว ทั้ง สอง อย่าง ก็ อยู่ ดี ด้วย กัน ได้ "

18หญิง เป็น โรค ตกเลือด หาย ป่วย ลูก สาว ของ ไย รัสฟื้น ขึ้น จาก ความ ตาย ( มก 5 : 22 - 43 ; ลก 8 : 41 - 56 ) เมื่อ พระองค์ กำลัง ตรัส คำ เหล่า นี้ แก่ เขา นั้น ดูเถิด มี ขุนนาง คน หนึ่ง มา นมัสการ พระองค์ แล้ว ทูล ว่า " ลูก สาว ของ ข้าพระ องค์ พึ่ง ตาย ขอ พระองค์ เสด็จ ไป วาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ บน ตัว เขา แล้ว เขา จะ ฟื้น ขึ้น อีก "

19ฝ่าย พระ เยซู จึง ทรง ลุก ขึ้น เสด็จ ตาม เขา ไป และ พวก สาวก ของ พระองค์ ก็ตาม ไป ด้วย

20ดูเถิด มี ผู้หญิง คน หนึ่ง เป็น โรค ตกเลือด ได้ สิบ สอง ปี มา แล้ว แอบ มา ข้าง หลัง ถูก ต้อง ชาย ฉลองพระองค์

21เพราะ นาง คิด ใน ใจ ว่า " ถ้า เรา ได้ แตะต้อง ฉลองพระองค์ เท่านั้น เรา ก็ จะ หาย โรค "

22ฝ่าย พระ เยซู ทรง เหลียวหลัง ทอดพระเนตร เห็น นาง จึง ตรัส ว่า " ลูก สาว เอ๋ย จง ชื่น ใจ เถิด ความ เชื่อ ของ เจ้า ทำให้ เจ้า หาย เป็น ปกติ " นับ ตั้งแต่ เวลา นั้น ผู้หญิง นั้น ก็ หาย ป่วย เป็น ปกติ

23ครั้น พระ เยซู เสด็จ เข้าไป ใน เรือน ของ ขุนนาง นั้น ทอดพระเนตร เห็น พวก เป่าปี่ และ คน เป็นอันมาก ชุลมุน กัน อยู่

24พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " จง ถอย ออก ไป เถิด ด้วยว่า เด็กหญิง คน นี้ ยัง ไม่ ตาย เป็น แต่ นอน หลับ อยู่ " เขา ก็ พา กัน หัวเราะ เยาะ พระองค์

25แต่ เมื่อ ทรง ขับ ฝูง คน ออก ไป แล้ว พระองค์ ได้ เสด็จ เข้าไป จับ มือ เด็กหญิง และ เด็กหญิง นั้น ก็ ลุก ขึ้น

26แล้ว กิตติศัพท์ นี้ ก็ ลือ ไป ทั่ว แคว้น นั้น

27ชายตา บอด สอง คน กลับ มอง เห็น ได้ อีก ครั้น พระ เยซู เสด็จ ไป จาก ที่ นั่น ก็ มี ชายตา บอด สอง คน ตาม พระองค์ มา ร้อง ว่า " บุตร ดา วิด เจ้าข้า ขอ เมตตา ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย เถิด "

28และ เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้าไป ใน เรือน ชายตา บอด ทั้ง สอง ก็ เข้า มา หา พระองค์ พระ เยซู ตรัส ถาม เขา ว่า " เจ้า เชื่อ หรือ ว่า เรา สามารถ จะ กระทำ การ นี้ ได้ " เขา ทูล พระองค์ ว่า " เชื่อ พระเจ้า ข้า "

29แล้ว พระองค์ ทรง ถูก ต้องตา ของ พวก เขา ตรัส ว่า " ให้ เป็น ไป ตาม ความ เชื่อ ของ เจ้า เถิด "

30แล้ว ตาขอ ง พวก เขา ก็ กลับ เห็นดี พระ เยซู ได้ ทรง กำชับ เขา อย่าง แข็งขัน ว่า " จง ระวัง อย่า ให้ ผู้ ใด รู้ เลย "

31แต่ เมื่อ เขา ไป จาก ที่ นั่น แล้ว ก็ เผยแพร่ กิตติศัพท์ ของ พระองค์ ทั่ว แคว้น นั้น

32ขณะ เมื่อ พระ เยซู และ เหล่า สาวก กำลัง เสด็จ ออก ไป จาก ที่ นั่น ดูเถิด มี ผู้ พา คน ใบ้ คน หนึ่ง ที่ มี ผี สิง อยู่ มา หา พระองค์

33เมื่อ ทรง ขับ ผี ออก แล้ว คน ใบ้ นั้น ก็ พูด ได้ หมู่ คน ก็ อัศจรรย์ ใจ พูด กัน ว่า " ไม่ เคย เห็น การก ระ ทำ เช่น นี้ ใน อิส ราเอลเลย "

34แต่ พวก ฟาริสี กล่าว ว่า " คน นี้ ขับ ผี ออก ด้วย ฤทธิ์ ของ นาย ผี "

35คน ทำ การ ยัง มี น้อย ใน ภารกิจ นี้ ( มก 6 : 5 - 6 ; ลก 10 : 1 - 3 ) พระ เยซู ได้ เสด็จ ดำเนิน ไป ตาม นคร และ หมู่ บ้าน โดย รอบ ทรง สั่งสอน ใน ธรรม ศาลา ของ เขา ประกาศ ข่าว ประเสริฐ แห่ง อาณาจักร นั้น ทรง รักษา โรค และ ความ ป่วย ไข้ ทุก อย่าง ของ พลเมือง ให้ หาย

36และ เมื่อ พระองค์ ทอดพระเนตร เห็น ประชาชน ก็ ทรง สงสาร เขา ด้วย เขา อิดโรย กระจัดกระจาย ไป ดุจ ฝูง แกะ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง

37แล้ว พระองค์ ตรัส กับ พวก สาวก ของ พระองค์ ว่า " การ เก็บเกี่ยว นั้น เป็นการ ใหญ่ นักหนา แต่ คน งาน ยัง น้อย อยู่

38เหตุ ฉะนั้น พวก ท่าน จง อ้อนวอน พระองค์ ผู้ทรง เป็น เจ้าของ การ เก็บเกี่ยว นั้น ให้ ส่ง คน งาน มา ใน การ เก็บเกี่ยว ของ พระองค์ "

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →