Matthew 22

Thai Tok

1คำ อุปมา เกี่ยว กับ พิธี อภิเษกสมรส ( ลก 14 : 16 - 24 ) พระ เยซู ตรัส แก่ เขา เป็น คำ อุปมา อีก ว่า

2" อาณาจักร แห่ง สวรรค์ เปรียบ เหมือน กษัตริย์ องค์ หนึ่ง ซึ่ง ได้ จัด พิธี อภิเษกสมรส สำหรับ ราช โอรส ของ ท่าน

3แล้ว ใช้ พวก ผู้ รับ ใช้ ไป ตาม ผู้ ที่ ได้ รับ เชิญ มา ใน งาน อภิเษกสมรส นั้น แต่ เขา ไม่ใคร่ จะ มา

4ท่าน ยัง ใช้ พวก ผู้ รับ ใช้ อื่น ไป อีก รับสั่ง ว่า ` ให้ บอก ผู้ รับ เชิญ นั้น ว่า ดูเถิด เรา ได้ จัดการ เลี้ยง ไว้ แล้ว วัว และ สัตว์ ขุน แล้ว ของ เรา ก็ ฆ่า ไว้ เสร็จ สิ่ง สารพัด ก็ เตรียม ไว้ พร้อม จง มา ใน พิธี อภิเษกสมรส นี้ เถิด '

5แต่ เขา ก็ เพิกเฉย และ ไป เสีย คน หนึ่ง ไป ไร่ นา ของ ตน อีก คน หนึ่ง ก็ ไป ทำ การ ค้าขาย

6ฝ่าย พวก นอก นั้น ก็ จับ พวก ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ทำ การ อัปยศ ต่างๆ แล้ว ฆ่า เสีย

7แต่ ครั้น กษัตริย์ องค์ นั้น ได้ยิน แล้ว ท่าน ก็ ทรง พระ พิโรธ จึง รับสั่ง ให้ ยก กอง ทหาร ไป ปราบปราม ฆาตกร เหล่า นั้น และ เผา เมือง เขา เสีย

8แล้ว ท่าน จึง รับสั่ง แก่ พวก ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ว่า ` งาน สมรส ก็ พร้อม อยู่ แต่ ผู้ ที่ ได้ รับ เชิญ นั้น ไม่ สม กับ งาน

9เหตุ ฉะนั้น จง ออก ไป ตาม ทางหลวง พบ คน มาก เท่าใด ก็ ให้ เชิญ มา ใน พิธี อภิเษกสมรส นี้ '

10ผู้ รับ ใช้ เหล่า นั้น จึง ออก ไป เชิญ คน ทั้งปวง ตาม ทางหลวง แล้วแต่ จะ พบ ให้ มา ทั้ง ดี และ ชั่ว จน งาน สมรส นั้น เต็ม ด้วย แขก

11แต่ เมื่อ กษัตริย์ องค์ นั้น เสด็จ ทอดพระเนตร แขก ก็ เห็น ผู้ หนึ่ง มิได้ สวม เสื้อ สำหรับ งาน สมรส

12ท่าน จึง รับสั่ง ถาม เขา ว่า ` สหาย เอ๋ย เหตุ ไฉน ท่าน จึง มา ที่ นี่ โดย ไม่ สวม เสื้อ สำหรับ งาน สมรส ' ผู้ นั้น ก็ นิ่ง อยู่ พูด ไม่ ออก

13กษัตริย์ จึง รับสั่ง แก่ พวก ผู้ รับ ใช้ ว่า ` จง มัด มือ มัด เท้า คน นี้ เอา ไป ทิ้ง เสีย ที่ มืด ภายนอก ที่ นั่น จะ มี การ ร้องไห้ และ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน '

14ด้วย ผู้ ที่ ได้ รับ เชิญ ก็ มาก แต่ ผู้ ที่ ทรง เลือก ก็ น้อย "

15พวก เฮ โร ด ได้ ตอบ คำ ถาม เกี่ยว กับ การ เสีย ภาษี ( มก 12 : 13 - 17 ; ลก 20 : 20 - 26 ) ขณะ นั้น พวก ฟาริสี ไป ปรึกษา กัน ว่า พวก เขา จะ จับผิด ใน ถ้อยคำ ของ พระองค์ ได้ อย่างไร

16พวก เขา จึง ใช้ พวก สาวก ของ ตน กับ พวก เฮ โร ด ให้ ไป ทูล พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ทราบ อยู่ ว่า ท่าน เป็น คน ซื่อสัตย์ และ สั่งสอน ทาง ของ พระเจ้า ด้วย ความ สัตย์ จริง โดย มิได้ เอาใจ ผู้ ใด เพราะ ท่าน มิได้ เห็นแก่หน้า ผู้ ใด

17เหตุ ฉะนั้น ขอ โปรด บอก ให้ พวก ข้าพเจ้า ทราบ ว่า ท่าน คิดเห็น อย่างไร การ ที่ จะ ส่ง ส่วย ให้ แก่ ซีซาร์ นั้น ถูก ต้อง ตาม พระราชบัญญัติ หรือ ไม่ "

18แต่ พระ เยซู ทรง ล่วงรู้ ถึง ความ ชั่ว ร้าย ของ เขา จึง ตรัส ว่า " พวก หน้า ซื่อ ใจ คด เจ้า ทดลอง เรา ทำไม

19จง เอา เงิน ที่ จะ เสีย ส่วย นั้น มา ให้ เรา ดูก่อน " เขา จึง เอา เงินตรา เหรียญ หนึ่ง ถวาย พระองค์

20พระองค์ ตรัส ถาม เขา ว่า " รูป และ คำ จารึก นี้ เป็น ของ ใคร "

21เขา ทูล พระองค์ ว่า " ของ ซีซาร์ " แล้ว พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " เหตุ ฉะนั้น ของ ของ ซีซาร์ จง ถวาย แก่ ซีซาร์ และ ของ ของ พระเจ้า จง ถวาย แด่ พระเจ้า "

22ครั้น เขา ได้ยิน คำ ตรัส ตอบ ของ พระองค์ นั้น แล้ว เขา ก็ ประหลาด ใจ จึง ละ พระองค์ ไว้ และ พา กัน กลับ ไป

23พระ เยซู ทรง ตอบ คำ ถาม ของ พวก สะ ดู สี เกี่ยว กับ การ ฟื้น จาก ความ ตาย ( มก 12 : 18 - 27 ; ลก 20 : 27 - 38 ) ใน วัน นั้น มี พวก สะ ดู สีมา หา พระองค์ พวก นี้ เป็น ผู้ ที่ กล่าว ว่า การ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย ไม่ มี เขา จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า

24" อาจารย์ เจ้าข้า โมเสส สั่ง ว่า ` ถ้า ผู้ ใด ตาย ยัง ไม่ มี บุตร ก็ ให้ น้อง ชาย รับ พี่ สะใภ้ สืบ เชื้อสาย ของ พี่ ชาย ไว้ '

25ใน พวก เรา มี พี่น้อง ผู้ชาย เจ็ด คน พี่ หัวปี มี ภรรยา แล้ว ก็ ตาย เมื่อ ยัง ไม่ มี บุตร ก็ ละ ภรรยา ไว้ ให้ แก่ น้อง ชาย

26ฝ่าย คน ที่ สอง ที่ สาม ก็ เช่น เดียวกัน จนถึง คน ที่ เจ็ด

27ใน ที่สุด หญิง นั้น ก็ ตาย ด้วย

28เหตุ ฉะนั้น ใน วัน ที่ จะ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย หญิง นั้น จะ เป็น ภรรยา ของ ผู้ ใด ใน เจ็ด คน นั้น ด้วย นาง ได้ เป็น ภรรยา ของ ชาย ทั้ง เจ็ด คน แล้ว "

29พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " พวก ท่าน ผิด แล้ว เพราะ ท่าน ไม่ รู้ พระ คัมภีร์ หรือ ฤทธิ์ เดช ของ พระเจ้า

30ด้วยว่า เมื่อ มนุษย์ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น จะ ไม่ มี การ สมรส หรือ ยก ให้ เป็น สามี ภรรยา กัน อีก แต่ จะ เป็น เหมือน พวก ทูต สวรรค์ ของ พระเจ้า ใน สวรรค์

31แต่ เรื่อง คน ตาย กลับ ฟื้น นั้น ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไม่ ได้ อ่าน หรือ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ตรัส ไว้ กับ พวก ท่าน ว่า

32` เรา เป็น พระเจ้า ของ อับ ราฮัม เป็น พระเจ้า ของ อิสอัค และ เป็น พระเจ้า ของ ยา โค บ ' พระเจ้า มิได้ เป็น พระเจ้า ของ คน ตาย แต่ ทรง เป็น พระเจ้า ของ คน เป็น "

33ประชาชน ทั้งปวง เมื่อ ได้ยิน ก็ ประหลาด ใจ ด้วย คำสั่ง สอน ของ พระองค์

34พระ บัญญัติ ข้อ ใหญ่ ที่สุด ( มก 12 : 28 - 34 ; ลก 10 : 25 - 28 ) แต่ พวก ฟาริสี เมื่อ ได้ยิน ว่า พระองค์ ทรง กระทำ ให้ พวก สะ ดู สี นิ่ง อั้น อยู่ จึง ประชุม กัน

35มี นัก กฎหมาย ผู้ หนึ่ง ใน พวก เขา ทดลอง พระองค์ โดย ถาม พระองค์ ว่า

36" อาจารย์ เจ้าข้า ใน พระราชบัญญัติ นั้น พระ บัญญัติ ข้อ ใด สำคัญ ที่สุด "

37พระ เยซู ทรง ตอบ เขา ว่า " ` จงรัก องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า ด้วย สุดจิต สุดใจ ของ เจ้า และ ด้วย สิ้นสุด ความ คิด ของ เจ้า '

38นี่แหละ เป็น พระ บัญญัติ ข้อ ต้น และข้อ ใหญ่

39ข้อ ที่ สอง ก็ เหมือน กัน คือ ` จงรัก เพื่อนบ้าน เหมือน รัก ตน เอง '

40พระราชบัญญัติ และ คำ พยากรณ์ ทั้งสิ้น ก็ ขึ้น อยู่ กับ พระ บัญญัติ สอง ข้อ นี้ "

41คำ ถาม เกี่ยว กับ บุตร ของ ดา วิด ( มก 12 : 35 - 37 ; ลก 20 : 41 - 44 ) เมื่อ พวก ฟาริสี ยัง ประชุม กัน อยู่ ที่ นั่น พระ เยซู ทรง ถาม พวก เขา ว่า

42" พวก ท่าน คิด อย่างไร ด้วย เรื่อง พระ คริสต์ พระองค์ ทรง เป็น บุตร ของ ผู้ ใด " เขา ตอบ พระองค์ ว่า " เป็น บุตร ของ ดา วิด "

43พระองค์ ตรัส ถาม เขา ว่า " ถ้า อย่าง นั้น เป็น ไฉน ดา วิด โดย เดช พระ วิญญาณ จึง ได้ เรียก พระองค์ ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ รับสั่ง ว่า

44` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ ข้าพเจ้า ว่า จง นั่ง ที่ ขวา มือ ของ เรา จนกว่า เรา จะ กระทำ ให้ ศัตรู ของ ท่าน เป็น แท่น รองเท้า ของ ท่าน '

45ถ้า ดา วิด เรียก พระองค์ ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ จะ เป็น บุตร ของ ดา วิด อย่างไร ได้ "

46ไม่ มี ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด อาจ ตอบ พระองค์ สัก คำ หนึ่ง ตั้งแต่ วัน นั้น มา ไม่ มี ใคร กล้า ซัก ถาม พระองค์ ต่อ ไป

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →