Matthew 23

Thai Tok

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี หลง ตัว เอง ว่าเป็น คน ชอบธรรม ( มก 12 : 38 - 40 ; ลก 20 : 45 - 47 ) ครั้ง นั้น พระ เยซู ตรัส กับ ฝูง ชน และ พวก สาวก ของ พระองค์

2ว่า " พวก ธร ร มา จาร ย์กับ พวก ฟาริสี นั่ง บน ที่นั่ง ของ โมเสส

3เหตุ ฉะนั้น ทุก สิ่ง ซึ่ง เขา สั่งสอน พวก ท่าน จง ถือ ประพฤติ ตาม เว้นแต่ การก ระ ทำ ของ เขา อย่า ได้ ทำ ตาม เลย เพราะ เขา เป็น แต่ ผู้ สั่งสอน แต่ เขา เอง หา ทำ ตาม ไม่

4ด้วย เขา เอา ภาระ หนัก และ แบก ยาก วาง บน บ่า มนุษย์ ส่วน เขา เอง แม้แต่ นิ้ว เดียว ก็ ไม่ จับ ต้อง เลย

5การก ระ ทำ ของ เขา ทุก อย่าง เป็นการ อวด ให้ คน เห็น เท่านั้น เขา ใช้ กลัก พระ บัญญัติ อย่าง ใหญ่ สวม เสื้อ ที่ มี พู่ ห้อย อัน ยาว

6เขา ชอบ ที่ อัน มี เกียรติ ใน การ เลี้ยง และ ที่นั่ง ตำแหน่ง สูง ใน ธรรม ศาลา

7กับ ชอบ รับ การ คำนับ ที่ กลาง ตลาด และ ชอบ ให้ คน เรียก เขา ว่า ` รับ บี รับ บี '

8ท่าน ทั้งหลาย อย่า ให้ ใคร เรียก ท่าน ว่า ` รับ บี ' ด้วย ท่าน มี พระ อาจารย์ แต่ ผู้ เดียว คือ พระ คริสต์ และ ท่าน ทั้งหลาย เป็น พี่น้อง กัน ทั้งหมด

9และ อย่า เรียก ผู้ ใด ใน โลก ว่าเป็น บิดา เพราะ ท่าน มี พระ บิดา แต่ ผู้ เดียว คือ ผู้ ที่ ทรง สถิต ใน สวรรค์

10อย่า ให้ ผู้ ใด เรียก ท่าน ว่า ` นาย ' ด้วยว่า นาย ของ ท่าน มี แต่ ผู้ เดียว คือ พระ คริสต์

11ผู้ ใด ที่ เป็น ใหญ่ ที่สุด ใน พวก ท่าน ผู้ นั้น จะ เป็น ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ทั้งหลาย

12ผู้ ใด จะ ยก ตัว ขึ้น ผู้ นั้น จะ ต้อง ถูก เหยียด ลง ผู้ ใด ถ่อมตัว ลง ผู้ นั้น จะ ได้ รับ การ ยก ขึ้น

13วิบัติ แก่ พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ( มก 12 : 38 - 40 ; ลก 20 : 47 ) วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วยว่า พวก เจ้า ปิด ประตู อาณาจักร แห่ง สวรรค์ ไว้ จาก มนุษย์ เพราะ พวก เจ้า เอง ไม่ ยอม เข้าไป และ เมื่อ คน อื่น จะ เข้าไป พวก เจ้า ก็ ขัดขวาง ไว้

14วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วย พวก เจ้า ริบ เอา เรือน ของ หญิง ม่าย และ แสร้ง อธิษฐาน เสีย ยืด ยาว เพราะฉะนั้น พวก เจ้า จะ ได้ รับ พระ อาชญา มาก ยิ่ง ขึ้น

15วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วย พวก เจ้า เที่ยว ไป ตาม ทาง ทะเล และ ทาง บก ทั่วไป เพื่อ จะ ได้ แม้แต่ คน เดียว เข้า จารีต เมื่อ ได้ แล้ว เจ้า ก็ ทำให้ เขา กลาย เป็น ลูก แห่ง นรก ยิ่ง กว่า ตัว เจ้า เอง ถึง สอง เท่า

16วิบัติ แก่ เจ้า คน นำทาง ตาบอด เจ้า กล่าว ว่า ` ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง พระ วิหาร คำ ปฏิญาณ นั้น ไม่ ผูกมัด แต่ ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง ทองคำ ของ พระ วิหาร ผู้ นั้น จะ ต้อง กระทำ ตาม คำ ปฏิญาณ '

17คน โฉด เขลา ตาบอด สิ่ง ไหน จะ สำคัญ กว่า ทองคำ หรือ พระ วิหาร ซึ่ง กระทำ ให้ ทองคำ นั้น ศักดิ์สิทธิ์

18และ ว่า ` ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง แท่น บูชา คำ ปฏิญาณ นั้น ไม่ ผูกมัด แต่ ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง เครื่องตั้ง ถวาย บน แท่น บูชา นั้น ผู้ นั้น ต้อง กระทำ ตาม คำ ปฏิญาณ '

19คน โฉด เขลา ตาบอด สิ่ง ใด จะ สำคัญ กว่า เครื่องตั้ง ถวาย หรือ แท่น บูชา ที่ กระทำ ให้ เครื่องตั้ง ถวาย นั้น ศักดิ์สิทธิ์

20เหตุ ฉะนี้ ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง แท่น บูชา ก็ ปฏิญาณ อ้าง แท่น บูชา และ สิ่ง สารพัด ซึ่ง อยู่ บน แท่น บูชา นั้น

21ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง พระ วิหาร ก็ ปฏิญาณ อ้าง พระ วิหาร และ อ้าง พระองค์ ผู้ทรง สถิต ใน พระ วิหาร นั้น

22ผู้ ใด จะ ปฏิญาณ อ้าง สวรรค์ ก็ ปฏิญาณ อ้าง พระ ที่นั่ง ของ พระเจ้า และ อ้าง พระองค์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง นั้น

23วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วย พวก เจ้า ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง ของ สะระแหน่ ยี่หร่า และ ขมิ้น ส่วน ข้อ สำคัญ แห่ง พระราชบัญญัติ คือ การ พิพากษา ความ เมตตา และ ความ เชื่อ นั้น ได้ ละเว้น เสีย สิ่ง เหล่า นั้น พวก เจ้า ควร ได้ กระทำ อยู่ แล้ว แต่ สิ่ง อื่น นั้น ไม่ ควร ละเว้น ด้วย

24คน นำทาง ตาบอด เจ้า กรอง ลูกน้ำ ออก แต่ กลืน ตัว อูฐ เข้าไป

25วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วย เจ้า ขัด ชำระ ถ้วย ชาม แต่ ภายนอก ส่วน ภายใน ถ้วย ชาม นั้น เต็ม ด้วย โจรกรรม และ การ มัวเมา กิเลส

26พวก ฟาริสี ตาบอด จง ชำระ สิ่ง ที่ อยู่ ภายใน ถ้วย ชาม เสีย ก่อน เพื่อ ข้าง นอก จะ ได้ สะอาด ด้วย

27วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด เพราะว่า เจ้า เป็น เหมือน อุโมงค์ ฝัง ศพ ซึ่ง ฉาบ ด้วย ปูนขาว ข้าง นอก ดู งดงาม จริงๆ แต่ ข้าง ใน เต็ม ไป ด้วย กระดูก คน ตาย และ การ โสโครก สารพัด

28เจ้า ทั้งหลาย ก็ เป็น อย่าง นั้น แหละ ภายนอก นั้น ปรากฏ แก่ มนุษย์ ว่าเป็น คน ชอบธรรม แต่ ภายใน เต็ม ไป ด้วย ความ หน้า ซื่อ ใจ คด และ ความ ชั่วช้า

29วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด เพราะ พวก เจ้า ก่อสร้าง อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ พวก ศาสดา พยากรณ์ และ ตกแต่ง อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ ผู้ ชอบธรรม ให้ งดงาม

30แล้ว กล่าว ว่า ` ถ้า เรา ได้ อยู่ ใน สมัย บรรพบุรุษ ของ เรา นั้น เรา จะ มี ส่วน กับ เขา ใน การ ทำ โลหิต ของ พวก ศาสดา พยากรณ์ ให้ ตก ก็ หามิได้ '

31อย่าง นั้น เจ้า ทั้งหลาย ก็ เป็น พยาน ปรักปรำ ตน เอง ว่า เจ้า เป็น บุตร ของ ผู้ ที่ ได้ ฆ่า ศาสดา พยากรณ์ เหล่า นั้น

32เจ้า ทั้งหลาย จง กระทำ ตาม ที่ บรรพบุรุษ ได้ กระทำ นั้น ให้ ครบถ้วน เถิด

33เจ้า พวก งู เจ้า ชาติ งู ร้าย เจ้า จะ พ้น การ ลงโทษ ใน นรก อย่างไร ได้

34เหตุ ฉะนั้น ดูเถิด เรา ใช้ พวก ศาสดา พยากรณ์ พวก นักปราชญ์ และ พวก ธร ร มา จาร ย์ต่างๆ ไป หา พวก เจ้า เจ้า ก็ ฆ่า เสีย บ้าง ตรึง เสีย ที่ กางเขน บ้าง เฆี่ยน ตี ใน ธรรม ศาลา ของ เจ้า บ้าง ข่มเหง ไล่ออก จาก เมือง นี้ ไป เมือง โน้น บ้าง

35ดังนั้น บรรดา โลหิต อัน ชอบธรรม ซึ่ง ตก ที่ แผ่นดิน โลก ตั้งแต่ โลหิต ของ อา แบ ลผู้ชอบธรรม จนถึง โลหิต ของ เศคาริ ยาห์บุตร ชาย บา รัคยา ที่ พวก เจ้า ได้ ฆ่า เสีย ใน ระหว่าง พระ วิหาร กับ แท่น บูชา นั้น ย่อม ตก บน พวก เจ้า ทั้งหลาย

36เรา บอก ความ จริง แก่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า บรรดา สิ่ง เหล่า นี้ จะ ตก กับ คน สมัย นี้

37พระ เยซู ทรง ผิดหวัง ต่อ กรุง เยรูซา เล็ม ( ลก 13 : 34 - 35 ) โอ เยรูซา เล็ม ๆ ที่ ได้ ฆ่า บรรดา ศาสดา พยากรณ์ และ เอา หิน ขว้าง ผู้ ที่ ได้ รับ ใช้ มา หา เจ้า ถึง ตาย เรา ใคร่ จะ รวบรวม ลูก ของ เจ้า ไว้ เนืองๆ เหมือน แม่ ไก่ กก ลูก อยู่ ใต้ ปีก ของ มัน แต่ เจ้า ไม่ ยอม เลย หนอ

38ดูเถิด ` บ้านเมือง ของ เจ้า จะ ถูก ละทิ้ง ให้ รกร้าง แก่ เจ้า '

39ด้วย เรา ว่า แก่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า เจ้า จะ ไม่ เห็น เรา อีก จนกว่า เจ้า จะ กล่าว ว่า ` ขอ ให้ พระองค์ ผู้ เสด็จ มา ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ เจริญ ' "

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →