bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Matthew 15
Matthew 15
Thai Tok
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
1
ทรง ต่อว่า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ( มก 7 : 1 - 23 ) ครั้ง นั้น พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ซึ่ง มา จาก กรุง เยรูซา เล็ม มา ทูล ถาม พระ เยซู ว่า
2
" ทำไม พวก สาวก ของ ท่าน จึง ละเมิด ประเพณี สืบ ทอด มา จาก บรรพบุรุษ ด้วยว่า เขา มิได้ ล้างมือ เมื่อ เขา รับประทาน อาหาร "
3
แต่ พระองค์ ได้ ตรัส ตอบ เขา ว่า " เหตุ ไฉน พวก ท่าน จึง ละเมิด พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า ด้วย ประเพณี ของ พวก ท่าน ด้วย เล่า
4
เพราะว่า พระเจ้า ได้ ทรง บัญญัติ ไว้ ว่า ` จง ให้ เกียรติ แก่ บิดา มารดา ของ ตน ' และ ` ผู้ ใด แช่ง ด่า บิดา มารดา ของ ตน ผู้ นั้น ต้อง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย '
5
แต่ พวก ท่าน กลับ สอน ว่า ` ผู้ ใด จะ กล่าว แก่ บิดา มารดา ว่า " สิ่ง ใด ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อาจ เป็น ประโยชน์ แก่ ท่าน สิ่ง นั้น เป็น ของ ถวาย แล้ว "
6
ผู้ นั้น จึง ไม่ ต้อง ให้ เกียรติ บิดา มารดา ของ ตน ' อย่าง นั้น แหละ ท่าน ทั้งหลาย ทำให้ พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า เป็น หมัน ไป เพราะ เห็นแก่ ประเพณี ของ พวก ท่าน
7
ท่าน คน หน้า ซื่อ ใจ คด อิส ยาห์ได้ พยากรณ์ ถึง พวก ท่าน ถูก แล้ว ว่า
8
` ประชาชน นี้ เข้า มา ใกล้ เรา ด้วย ปากขอ ง เขา และ ให้ เกียรติ เรา ด้วย ริมฝีปาก ของ เขา แต่ ใจ ของ เขา ห่าง ไกล จาก เรา
9
เขา นมัสการ เรา โดย หา ประโยชน์ มิได้ ด้วย เอา บทบัญญัติ ของ มนุษย์ มา อวดอ้าง ว่า เป็น พระ ดำรัส สอน ' "
10
แล้ว พระองค์ ทรง เรียก ประชาชน และ ตรัส กับ เขา ว่า " จง ฟัง และ เข้าใจ เถิด
11
มิ ใช่ สิ่ง ซึ่ง เข้าไป ใน ปาก จะ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน แต่ สิ่ง ซึ่ง ออก มา จาก ปาก นั้น แหละ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน "
12
ขณะ นั้น พวก สาวก มา ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์ ทรง ทราบ แล้ว หรือ ว่า เมื่อ พวก ฟาริสี ได้ยิน คำ ตรัส นั้น เขา แค้น เคือง ใจ นัก "
13
พระองค์ จึง ตรัส ตอบ ว่า " ต้นไม้ ใดๆ ทุก ต้น ซึ่ง พระ บิดา ของ เรา ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ มิได้ ทรง ปลูก ไว้ จะ ต้อง ถอน เสีย
14
ช่าง เขา เถิด เขา เป็น ผู้ นำ ตาบอด นำทาง คน ตาบอด ถ้า คน ตาบอด นำทาง คน ตาบอด ทั้ง สอง จะ ตกลง ไป ใน บ่อ "
15
ฝ่ายเปโตร ทูล พระองค์ ว่า " ขอ ทรง โปรด อธิบาย คำ อุปมา นี้ ให้ พวก ข้าพระ องค์ ทราบ เถิด "
16
ฝ่าย พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไม่ เข้าใจ ด้วย หรือ
17
ท่าน ยัง ไม่ เข้าใจ หรือ ว่า สิ่ง ใดๆ ซึ่ง เข้าไป ใน ปาก ก็ ลง ไป ใน ท้อง แล้ว ก็ ถ่าย ออก ลง ส้วม ไป
18
แต่ สิ่ง ที่ ออก จาก ปาก ก็ ออก มา จาก ใจ สิ่ง นั้น แหละ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน
19
ความ คิด ชั่ว ร้าย การ ฆาตกรรม การ ผิด ผัว ผิดเมีย การ ล่วงประเวณี การ ลัก ขโมย การ เป็น พยาน เท็จ การ พูด หมิ่นประมาท ก็ ออก มา จาก ใจ
20
สิ่ง เหล่า นี้ แหละ ที่ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน แต่ ซึ่ง จะ รับประทาน อาหาร โดย ไม่ ล้างมือ ก่อน ไม่ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน "
21
ลูก สาว ของ หญิง ชาติ คา นา อัน ได้ รับ การ รักษา ให้ หาย ( มก 7 : 24 - 30 ) แล้ว พระ เยซู เสด็จ ไป จาก ที่ นั่น เข้าไป ใน เขตแดน เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน
22
ดูเถิด มี หญิง ชาว คา นา อัน คน หนึ่ง มา จาก เขตแดน นั้น ร้อง ทูล พระองค์ ว่า " โอ พระองค์ ผู้ทรง เป็น บุตร ดา วิด เจ้าข้า ขอ ทรง โปรด เมตตา ข้าพระ องค์ เถิด ลูก สาว ของ ข้าพระ องค์ มี ผี สิง อยู่ เป็น ทุกข์ ลำบาก ยิ่ง นัก "
23
ฝ่าย พระองค์ ไม่ ทรง ตอบ เขา สัก คำ เดียว และ พวก สาวก ของ พระองค์ มา อ้อนวอน พระองค์ ทูล ว่า " ไล่ เธอ ไป เสียเถิด เพราะ เธอ ร้อง ตาม เรา มา "
24
พระองค์ ตรัส ตอบ ว่า " เรา มิได้ รับ ใช้ มา หา ผู้ ใด เว้นแต่ แกะ หลง ของ วงศ์วาน อิส ราเอล "
25
ฝ่าย หญิง นั้น ก็ มา นมัสการ พระองค์ ทูล ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ ทรง โปรด ช่วย ข้าพระ องค์ เถิด "
26
พระองค์ จึง ตรัส ตอบ ว่า " ซึ่ง จะ เอา อาหาร ของ ลูกโยน ให้ แก่ สุนัข ก็ ไม่ ควร "
27
ผู้หญิง นั้น ทูล ว่า " จริง พระองค์เจ้า ข้า แต่ สุนัข นั้น ย่อม กิน เดน ที่ ตก จาก โต๊ะ นาย ของ มัน "
28
แล้ว พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " โอ หญิง เอ๋ย ความ เชื่อ ของ เจ้า ก็ มาก ให้ เป็น ไป ตาม ความ ปรารถนา ของ เจ้า เถิด " และ ลูก สาว ของ เขา ก็ หาย เป็น ปกติ ตั้งแต่ ขณะ นั้น
29
ทรง รักษา ฝูง ชน ให้ หาย จาก โรค ( มก 7 : 31 - 37 ) พระ เยซู จึง เสด็จ จาก ที่ นั่น มายัง ทะเล กา ลิ ลี แล้ว เสด็จ ขึ้น ไป บน ภูเขา ทรง ประทับ ที่ นั่น
30
และ ประชาชน เป็นอันมาก มา เฝ้า พระองค์ พา คน ง่อย คน ตาบอด คน ใบ้ คน พิการ และ คน เจ็บ อื่นๆ หลาย คน มา วาง แทบ พระ บาท ของ พระ เยซู แล้ว พระองค์ ทรง รักษา เขา ให้ หาย
31
คน เหล่า นั้น จึง อัศจรรย์ ใจ นัก เมื่อ เห็น คน ใบ้ พูด ได้ คน พิการ หาย เป็น ปกติ คน ง่อย เดิน ได้ คน ตาบอด กลับ เห็น แล้ว เขา ก็ สรรเสริญ พระเจ้า ของ ชน ชาติ อิส ราเอล
32
ทรง เลี้ยง อาหาร คน สี่ พัน ( มก 8 : 1 - 9 ) ฝ่าย พระ เยซู ทรง เรียก พวก สาวก ของ พระองค์ มา ตรัส ว่า " เรา สงสาร คน เหล่า นี้ เพราะ เขา ค้าง อยู่ กับ เรา ได้ สาม วัน แล้ว และ ไม่ มี อาหาร จะ กิน เรา ไม่ อยาก ให้ เขา ไป เมื่อ ยัง อด อาหาร อยู่ กลัว ว่า เขา จะ หิว โหย สิ้น แรง ลง ตาม ทาง "
33
พวก สาวก ทูล พระองค์ ว่า " ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้ เรา จะ หา อาหาร ที่ไหน พอ เลี้ยง คน เป็นอันมาก นี้ ให้ อิ่ม ได้ "
34
พระ เยซู จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " ท่าน มี ขนมปัง กี่ ก้อน " เขา ทูล ว่า " มี เจ็ด ก้อน กับ ปลา เล็ก ๆ สอง สาม ตัว "
35
พระองค์ จึง สั่ง ประชาชน ให้ นั่ง ลง ที่ พื้น ดิน
36
แล้ว พระองค์ ทรง รับ ขนมปัง เจ็ด ก้อน และ ปลา เหล่า นั้น มา ขอบพระคุณ แล้ว จึง ทรง หัก ส่ง ให้ เหล่า สาวก ของ พระองค์ เหล่า สาวก ก็ แจก ให้ ประชาชน
37
และ คน ทั้งปวง ได้ รับประทาน อิ่ม ทุก คน อาหาร ที่ เหลือ นั้น เขา เก็บ ได้ เจ็ด กระบุง เต็ม
38
ผู้ ที่ ได้ รับประทาน อาหาร นั้น มี ผู้ชาย สี่ พัน คน มิได้ นับ ผู้หญิง และ เด็ก
39
พระองค์ ตรัส สั่ง ให้ ประชาชน ไป แล้ว ก็ เสด็จ ลง เรือ มา ถึง เขต เมือง มัก ดา ลา
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28