Luke 12

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

1इतला मा जव हजारस्नी गर्दी एकत्र हुई गई, आठ लगून कि एक दुसरा ना पाय वर पाय ठिय ऱ्हायंतात, त तो सर्वास्तून पहिले आपला शिष्यस्ले सांगाले लागणा, कि “परूशी लोकस्ना खमीर पासून सावधान ऱ्हायज्यात.

2जे काही दपेल शे, ते स्पष्ट करामा ईन, आणि प्रत्येक गुप्त गोष्ट प्रगट करामा ईन.

3एनासाठे जे काही तुमनी अंधार मा सांगेल शे, ते उजाया मा आयकामा ईन, आणि जे तुमनी मधली खोली मा कानस्मा सांगेल शे, ते छतस्वर सांगामा ईन.”

4पण मी तुमले ज्या मना मित्र शेतस सांगस, कि “ज्या शरीर ले मारू सकतस, पण आत्मा ले मारू नई सकतस तेस्ले नका घाबरा.

5मी तुमले जताळस, कि तुमले कोले घाबराले पायजे, तेलेच घाबरा जेना कळे नरक मा टाकाना अधिकार शे. पण मी तुमले सांगस तेलेच घाबरा.”

6काय दोन पैसा ना पाच चीळ्या नई विकावतस? तरी बी परमेश्वर तेस्ना मधून एक ले बी नई विसरत.

7पण तुमना पुरा डोका वरना बाल बी मोजायेल शेतस, घाबरू नका, तुमी गैरा चीमण्यास्तून जास्त मूल्यवान शेतस.

8मी तुमले सांगस, “जो कोणी लोकस्ना समोर मले स्वीकार करीलीन, तेले माणुस ना पोऱ्या बी परमेश्वर ना दूतस समोर स्वीकार करी लीन.

9पण ज्या लोकस्ना समोर हई सांगाले भ्यातस कि त्या मना शिष्य शेतस, त मी परमेश्वर ना दूतस समोर सांगी देसू कि त्या मना शिष्य नई शेतस.”

10“जो कोणी माणुस ना पोऱ्या ना विरोध मा काही गोष्ट सांगस, परमेश्वर त्या लोकस्ना पापस्ले माफ करी दिन. पण जो कोणी पवित्र आत्मा ना बारामा निंदा करीन, तेन अपराध माफ नई करावनार.”

11“जव लोक तुमले प्रार्थना घर आणि सुभेदारस समोर आणि अधिकारीस्ना समोर लीजावोत, त चिंता नका करज्यात कि आमी कोणत्या प्रकारे आणि काय उत्तर देसुत, कि काय सांगसुत.

12कारण कि पवित्र आत्मा त्याच घळी तुमले शिकाळी दिन, कि काय सांगाले पाहिजे. कारण कि तुमी तेच शब्द बोलशान जे परमेश्वर नि आत्मा तुमले दिन. शब्द तुमना कळून नई येवाव.”

13नंतर गर्दी मधून एक माणुस नि येशु ले सांग, “गुरुजी, मना भाऊ ले सांग, कि बाप नि सामप्ती मले वाटी देवो.”

14येशु नि तेले सांग, “हे मित्र, तुमनी संपती वाटनार व न्याय करणार म्हणून कोणी मले ठरायेल शे?”

15परत तेनी तेस्ले सांग, “सावधान राहा, आणि सर्वा प्रकार ना लोभ पासून स्वता ले वाचाळी सन ठेवा, कारण कि कोणा जोळे कितली बी संपत्ती का नई ऱ्हावो, तेना त्या संपत्ती मा जीवन नई शे.”

16तेनी तेस्ले एक दाखला सांग, कि कोणी एक मालदार नि जमीन मा मोठ पिक उन.

17त तो आपला मन मा विचार कराले लागणा, मले माहित नई कि मी काय करू कारण कि मना आठे पर्याप्त जागा नई शे कि जठे आपला पिक ठेवू.

18नंतर तेनी सांग, “मले माहिती शे कि मले काय करन शे, मी आपला धान्य ना काही कोठारा मोळीसन तेस्ना तून मोठ्या बनावसू, आणि तठे आपला सर्व पिक आणि संपती ठेवसू.

19एना नंतर मी आपला स्वता ले सांगसू, कि मना जीव, तुना साठे गैरावर्षस साठे गैरी संपत्ती ठीयेल शे, आराम कर, खा, पी, सुख मा ऱ्हाय.

20पण परमेश्वर नि तेले सांग, ओ एळा, ह्याच रात ले तू मरी जाशी, तव त्या वस्तूस्ले कोण लीन जेस्ले तुनी आपला साठे एकत्र करेल शे?

21असच त्या व्यक्ती संगे हुईन जो सर्व काही आपला साठे एकत्र करस पण तो परमेश्वर नि नजर मा मालदार नई.”

22नंतर तेनी आपला शिष्यस्ले सांग, एनासाठे मी तुमले सांगस, आपला शारीरिक जीवन साठे चिंता नका करा, कि आमी काय खासुत, नईत आपला शरीर साठे कि काय घालसुत.

23कारण कि जेवण तून जीव आणि कपळा पासून शरीर मोलवान शे.

24आकाश ना पक्षीस्ले देखा, त्या नईत पेरतस, नईत कापतस, आणि नईत कठोरास्मा एकत्र करतस, तरी बी स्वर्गीय परमेश्वर तेस्ले खावाळस. आणि तुमी निश्चित रूप मा पक्षीस्ना तुलना तून गैरा जास्त किंमत ना शेतस.

25तुमना मधून असा कोण शे, जो चिंता करीसन थोळा जास्त टाईम लगून जित्ता राहू सकस?

26एनासाठे कदी तुमी सर्वास्तून धाकला काम बी नई करी सकतस, त मंग दुसरा विषयस्ना बारामा चिंता करा कण काय फायदा?

27सोसण ना फुलस्वर ध्यान द्या, कि त्या कसा वाढतस, त्या नईत कष्ट करतस. पण मी तुमले सांगस, कि राजा शलमोन बी, आपला सर्वा वैभव मा, त्या फुलस मधून कोणा सारखा कपळा घालेल नई होता.

28एनासाठे जव परमेश्वर मैदान ना गवत ले जो आज शे, आणि कालदिन आग मा फेकामा ईन, अशी सुंदरता देस, तो निश्चित रूप मा तुमनी बी देखभाल करीन, तुमना विश्वास इतला कमजोर काब शे?

29आणि तुमी ह्या गोष्ट नि शोध मा नका राहा, कि काय खासुत, आणि काय पीसुत, आणि संशय नका करा.

30कारण कि संसार नि जात ह्या सगळ्या गोष्टीस्ना शोध मा ऱ्हास, आणि तुमना बाप ले माहित शे, कि तुमले ह्या गोष्टीनी गरज शे.

31पण परमेश्वर ना राज्य आणि एक धार्मिक जीवन जीवाना प्रयत्न करा, त या सर्वा वस्तू तुमले भेटी जातीन.

32तुमी मेंढ्यास्ना गवारा सारखा शेतस, एनासाठे कोणतीच गोष्ट कण भ्यावू नका, कारण कि तुमना बाप परमेश्वर ले हय आवळन शे, कि तुमले राज्य देवो.

33आपली संपत्ती विकीसन दान करी द्या, आणि आपला साठे असा बटवा बनावा, ज्या जुना नई होतस, म्हणजे स्वर्ग मा असा प्रतीफय एकत्र करा जो कमी नई होत, आणि जेना जोळे चोर नई जात आणि किळा नाश नई करत.

34कारण कि जठे तुमना धन शे, तठेच तुमना मन बी लागेल राहीन.

35मी परत एसू एनासाठे आपली कमर बांधीसन आणि दिवा पेटाळीसन तयार राहा.

36आणि तुमी त्या माणसस सारखा बना, जो आपला मालक ना रस्ता देखी ऱ्हायंतात, कि तो लगन मधून परतो आणि जव तो ईसन दार वाजाळो त लगेच तेना साठे उघाळी देवो.

37धन्य शेत त्या दास, जेस्ना मालक जव त्या परतस आणि तेस्ले जागेल देखतस, मी तुमले खरज सांगस कि तो कमर बांधीसन तेस्ले जेवण कराले बसाळीन, आणि जोळे ईसन तेस्नी सेवा करीन.

38धन्य शेतस त्या दास, जेस्ले मालक आर्धी रात ले नईत सक्कायमा दिन उगाणा पहिले बी ईसन जागेल देखो.

39पण तुमी हय समजी ल्या, कि कदी घर ना मालक ले माहिती ऱ्हात, कि चोर कोणता टाईम ले ईन, त जागत ऱ्हाता, आणि आपला घर ले लुट नई देता.

40तुमी बी तयार राहा, कारण कि मी, माणुस ना पोऱ्या असा टाईम वर स्वर्ग मधून एसू जव तुमी मना येवाना विचार नई करत होवाव.

41तव पेत्र नि विचार, “प्रभु, काय तू हवू दाखला आमना साठे सांगी ऱ्हायना कि सर्वा साठे.”

42प्रभु येशु नि सांग, विश्वास योग्य आणि बुद्धीमान दास तो ऱ्हास, जेले घर ना स्वामी दुसरा दास वर लक्ष देवाना साठे नियुक्त करस. जो तेस्ले निश्चित टाईम वर जेवण देवाना साठे सांगस.

43धन्य शे, जो दास, जेले तेना मालक ईसन असाच करतांना देखात.

44मी तुमले खरज सांगस, तो तेले आपली सर्वी संपती वर अधिकारी ठराईन.

45पण तो दास विचार करले लागो, कि मना मालक ले येवाले उशीर शे. आणि आपला साथी दासस्ले माराले लागो, आणि बेवळास्ना संगे खावो-प्येवो.

46त त्या दास ना मालक असा दिन, जव तो तेना परत येवाना रस्ता नई देखत ऱ्हावाव, आणि अशी घळी वर जेले ती माहित नई ऱ्हावाव, ईजायीन आणि तेले कठोर दंड दिसन तेना वाटा विश्वासघाती ना संगे ठराईन.

47आणि जो शिष्य जेनी आपला मालक नि ईच्छा काय शे हय समजीसन बी, तयारी नई करी आणि तेनी ईच्छा प्रमाणे नई चालत होवाव त मंग तो गैर मार खाईन.

48पण जो नई समजीसन मार खावान योग्य काम करस, तो कमी मार खाईन, एनासाठे जेले सावट दियेल शे, तेना कळून जास्त मांगामा ईन, आणि जेले जास्त सोपेल शे, तेना कळून गैर लेवामा ईन.

49मी पृथ्वी वर आग लावाले एयेल शे, आणि जर ती पयलेच सिल्गेल अशीन त मले आखो काय पाहिजे?

50मना पुळे भयानक पिळा ना एक बाप्तिस्मा शे, आणि जठ लगून ती पिळा नई हुई जास तठ लगून मी गैरा व्याकुळ शे.

51काय तुमी समजतस कि मी पृथ्वी वर भेट करावाले एयेल शे? मी तुमले सांगस, नई, पण मी लोकस्ना मधमा शांती नई पण फुट पाळाले एयेल शे.

52कारण कि आते पासून कदी एक घर मा पाच लोक शेतस, त त्या आपस मा वाटायेल होतीन, तीन लोक ज्या तुनावर विश्वास नई ठेवतस, त्या, त्या दोन लोकस्ना विरोध करतीन ज्या तुनावर विश्वास करतस.

53बाप पोऱ्या ना विरुद्ध, पोऱ्या बाप ना विरुद्ध, माय पोर ना विरुद्ध, आणि पोर माय ना विरुद्ध, सासू सून ना विरुद्ध, आणि सून सासू संगे विरोध ठेवीन.

54आणि तेनी गर्दी ले बी सांग, “जव ढग ले पश्चिम कळून उठतांना देखतस, त लगेच सांगतस, कि पाणी पळीन, आणि तसच होस.

55आणि जव दक्षिण कळे उठतांना देखतस, आणि सांगतस, कि उन पळीन आणि असच होस,

56ओ कपटी, तुमी आकाश आणि पृथ्वी ना रूप मा फरक करू सकतस, पण या वर्तमान टाईम मा परमेश्वर काय करी ऱ्हायना, एन अर्थ सांगान माहित नई शे का?”

57आणि “तुमले स्वता निर्णय लेवाले पाहिजे कि तुमना साठे काय करान चांगल शे.

58जठलोंग तू आपला विरोधी बराबर रस्ता वर शे, तेनाशी फटकामा सहमती कर, अस नई होवाव, कि विरोधी तुले न्यायाधीश ना हात मा सोपीन, आणि न्यायधीश तुले शिपाईस्ले सोपीन, आणि तुले बंदीगृह मा टाकामा येवो.

59मी तुले खर सांगस. कि जठलोंग तुमी तेना सर्व परत नई दि देतस, जे तुमना वर बाकी शे, तठलोंग तुमी बंदीगृह मधून कदीच नई निंघावत.”

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →