Luke 5

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1एक दिन येशु गनेसरत ना समुद्र ना तठ वर उभा होता. तठे एक मोठी गर्दी एकत्र हुईगी आणि परमेश्वर ना वचन आयका साठे तेनावर पळी जाई ऱ्हायंती.

2तेनी समुद्र ना तठ वर दोन नाव लागेल देख आणि तेनी देख कि काही मासोया नाव वरून उतरीसन मासा धरानी जाय धुई ऱ्हायंतात.

3त्या नावस मधून एक वर, जी शिमोन नि होती, चळीसन, तेनी तेनाशी विनंती करी, कि तठ वरून थोळासा दूर ली चाल, तव तो बठीसन लोकस्ले नाव वरून प्रवचन सांगाले लागणा.

4जव तो लोकस संगे गोष्टी करी लीना, त शिमोन ले सांग, खोल पाणी कळे ली चाल, आणि मासा धराले आपला जाया टाका.

5शिमोन नि तेले उत्तर दिधा, कि गुरुजी, आमी पुरी रात कष्ट करनुत आणि काहीच नई धरनूत, तरी बी कदी तू असा सांगस, त मी जाय टाकसु.

6जव पेत्र आणि तेना जोळीदारस्नी जाया टाकनात, त गैरा मासा घेरी लयनात, आणि तेसन्या जाया फाटावर होतात.

7एनावर, तेस्नी आपला साथिस्ले ज्या दुसरी नाव वर होतात, इशारा करा, कि ईसन आमनी मदत करा. तव त्या ईसन तेस्नी मदत करू लागनात आणि दोनी नाव आठ लगून भरी लीनात कि त्या बुळावर होत्यात.

8हय देखीसन शिमोन पेत्र येशु ना पाय वर पळणा, आणि सांग, “गुरुजी, मना जोळून चालना जा, कारण कि मी पापी माणुस शे.”

9कारण कि इतल्या मासा धराई जावावर तेले आणि तेना जोळीदारस्ले गैर आश्चर्य हुईन.

10आणि शिमोन जोळीदार, याकोब आणि योहान ज्या जब्दी ना पोऱ्या ना होतात, त्या बी आश्चर्य चकित हुई ग्यात, तव येशु नि शिमोन ले सांग, भ्यावू नको, आते पासून मी तुले शिकाळसू कि लोकस्ले मना शिष्य कसा बनावाना शे.

11आणि त्या नावस्ले तठ वर लई उनात, आणि सगळ काही सोळीसन तेना शिष्य बनी ग्यात.

12जव तो एक नगर मा होता, त तठे एक माणुस कोळी ना आजार कण पिळीत होता, आणि तो येशु ले देखीसन तेनी गुळघा टेकीसन आपला तोंड ले जमीन वर टेक, आणि विनंती करी, कि “हे प्रभु जर तुनी ईच्छा शे, त तू मले बरा करू सकस.”

13तेनी हात पुळे करीसन तेले हात लायिसन सांग, “मनी ईच्छा शे, कि तू बरा हुईजा.” आणि तेना कोळ लगेच बरा हुईग्या.

14तव येशु नि त्या माणुस ले जताळीसन सांग, कि “कोले बी हई नको सांगजो, पण जाईसन स्वता ले यहुदी पुजारी ले दाव, आणि आपला शुद्ध होवाना बारामा जे काही मोशे नि बलिदान ठरायेल शे, तेले चळाव, कि तेस्ना वर साक्षी होवो.”

15पण येशु ना बारामा बातमी आखो जास्त पसरी ग्या, आणि मोठी गर्दी तेनी आयका साठे आणि आपला आजार पासून बरा होवा साठे एकत्र हुईनी.

16पण तो सुनसान जागा मा आलग जाईसन प्रार्थना करत होता.

17आणि एक दिन अस हुईन कि तो प्रवचन सांगी ऱ्हायंता, आणि परूशी लोक आणि मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक तठे बठेल होतात, ज्या गालील जिल्हा आणि यहूदीया प्रांत तून आणि यरूशलेम शहर मधून एयेल होतात, आणि बरा करासाठे प्रभु नि सामर्थ्य तेना संगे होती.

18आणि देखा कईक लोक एक लखवा ना आजारी ले खाट वर लयनात, आणि त्या तेले मधमा लीजावा ना आणि येशु समोर ठेवाना उपाय झामली ऱ्हायंतात.

19आणि जव गर्दी मुळे तेले मधमा नई लीजावू सकनात त तेस्नी त्या छत ले जेना खाले येशु होता, उघाळी टाका, आणि तेले खाट संगे मधमा येशु ना समोर उतारी टाक.

20तेनी तेस्ना विश्वास देखीसन, त्या लखवा ना आजारी ले सांग, “ओ पोऱ्या, तुना पाप माफ हुई ग्यात.”

21तव मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक आणि परूशी लोक विवाद करू लागनात, कि “हवू कोण शे, जो परमेश्वर नि निंदा करस? परमेश्वर ले सोळीसन कोण पापस्नी माफी करू सकस?”

22येशु नि तेस्ना मन ना गोष्टी समजीसन, येशु नि तेस्ले सांग, कि तुमी आपला मन मा काय विचार करी ऱ्हायनात?

23सोप काय शे? काय हई सांगण, कि तुना पाप माफ हुईनात, कि हई सांगण, कि उठ आणि चाल फिर?

24पण एनासाठे कि तुमी समजोत कि माणुस ना पोऱ्या ले पृथ्वी वर लोकस्ना पापस्ले माफ कराना बी अधिकार शे. तेनी त्या पक्षघाती ले सांग “मी तुले सांगस, उठ आणि आपली खाट उचलीसन आपला घर चालना जा.”

25तो लगेच तेस्ना समोर उठाना, आणि जेनावर तो पळेल होता, तेले उचलीसन परमेश्वर नि स्तुती करत आपला घर चालना ग्या.

26तव सर्वा चकित हुईनात आणि परमेश्वर नि महिमा कराले लागनात, आणि गैरा भ्याय-भ्यायसन सांगाले लागनात, कि आमनी चमत्कारी काम देखेल शेतस.

27तेना नंतर, जव तो जात होता, तव तेनी लेवी नाव ना एक कर लेणारले देख, जेना दुसरा नाव मत्तय होता. जो हलपाई (बाप) ना पोऱ्या होता. तो आपला कर लेवाना जागा वर बसेल देखना, आणि तेले सांग, “मना मांगे ये,”

28तव तो सगळ काही सोळीसन उठना, आणि तेना मांगे चालू लागणा.

29आणि लेवी नि आपला घर मा तेना साठे मोठी मेजवानी करी, आणि गैरा सावटा कर लेणारस्नी आणि दुसरा लोकस्नी ज्या तेना संगे जेवण कराले बठेल होतात, एक मोठी गर्दी होती.

30आणि मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक ज्या परूशी लोकस्ना समूह ना होतात, येशु ना शिष्यस्ले हय सांगीसन कुरूकुरू कराले लागनात, कि “तुमी कर लेणारस संगे आणि पापीस संगे काब खातस पीतस?”

31येशु नि तेस्ले उत्तर दिधा, कि “डाक्टर चांगलास साठे नई, पण आजारीस साठे शे.

32मी धर्मीस्ले नई पण पापिस्ले बलावाले एयेल शे कि त्या आपला पापस पासून मन फिरावा.”

33आणि तेस्नी तेले विचार, “योहान ना शिष्य लोक त बिगर जेवण ना उपवास ठेवतस, आणि प्रार्थना कऱ्या करतस, आणि तसाच परूशी लोकस्ना बी, पण तुना शिष्य काब खातस पीतस?”

34त येशु नि तेस्ले सांग, “काय तुमी वरातीस्ले जठ लगून नवरदेव तेस्ना संगे ऱ्हास, बिगर जेवण ना उपवास कराले लावशात?”

35पण त्या दिन येतीन, जेस्ना मा नवरदेव तेस्ना पासून आल्लग करामा ईन, तव त्या, त्या टाईम वर बिगर जेवण ना उपवास करतीन.

36तेनी एक आखो दाखला बी तेस्ले सांगणा, कि “कोणी माणुस आपला नवीन कपळा ना तुकळा ले जुना कपळा वर जोळत नई, नईत धुवा नंतर नवीन कपळा सुकळी जाईन, आणि जुना कपळा ले आजून फाळी दिन, तव जुना कपळा ना छिद्र गैरा मोठा हुई जाईन. जर मनी शिक्षा ले जुनी रिती-रिवाज ना संगे एक करामा ईन, त मनी शिक्षा या कपळा ना सारखी काम नई येवाव.

37आणि कोणी नवीन द्राक्षरस जुना चामळी शी बनेल थैली मा नई ठेवस, नईत नवा द्राक्षरस थैली ले फाळीसन व्हाई जाईन, आणि द्राक्षरस आणि थैली दोनी नाश हुई जातीन.

38पण नवा द्राक्षरस नवी थैली मा भराले पाहिजे.

39कोणी माणुस जुना द्राक्षरस पिसन नवाले नई झामलत कारण कि तो सांगस, कि जुनाच चांगला शे.”

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →