bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Proverbs 19
Proverbs 19
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 20 →
1
Bösser ayn Armer und eerlich als wie verlogn und bloed aau non.
2
Übereifer taugt nix; Schußln bringt grad Faeler.
3
D Narret macht yn n Menschn z schaffen. Dann schub s er non auf n Trechtein.
4
Reichtuem vergroessert önn Freundskraiß; Arme verliesnd ienn lösstn.
5
Ayn Lugnzeug kriegt sein Straaff; wer mauschlt, kimmt nit aus.
6
Gschleimt werd bei de Gwäppltn; Freundd haat gnueg, wer reichlich schenkt.
7
Schoon seine Brüeder meidnd önn Armen. Eerst recht zieghnd si de altn Freundd zrugg. Daa hilfft s aau nix, wenn s er non anfleeht.
8
Wer si liebt, erwirbt ayn Weisheit und ayn Einsicht, däß yr s Glück finddt.
9
Ayn falscher Zeug bleibt nit ungstraafft; wer liegt und mauschlt, werd z Schanddn.
10
Wollöbn pässt nit zo dyr Narret; sollt ayn Bsaess ob Fürstn herrschn?
11
Einsicht gibt yn n Menschn Langmuet. Eernsach ist iem, zo n Verzeihen.
12
Boosert dyr Künig, knurrt ayn Leeb; aber sein Gunst ist wie ayn Tau.
13
Ayn gscheidlooser Sun ist ayn Unglück für n Vatern. Wie wenn s durch s Dach eingäng ist s Zanken von irer.
14
Haus und Hof kimmt von de Vätter, doch von n Herrn ayn weislichs Eeweib.
15
Fäulket, Schlaaf, yso geet s an: S End ist, däß yr hungern mueß.
16
Wer s Gebot wart, wart sein Löbn; doch wer s hintlaasst, ghoert yn n Tood.
17
Leihst öbbs yn aynn Armen, gibst ys yn n Herrn; dran denkt aft dyr Trechtein, und er vergiltt s.
18
Verzweiflt nit, ziegh dir deinn Sun; doch gee nit z weit, nit däßst n toettst!
19
Ayn Gifthäferl verrennt si leicht. Mish di nit ein; grad schlimmer wurdd s!
20
Ietz mörk auf, laaß dir was sagn; lern dyrzue, werd weis fürbaß!
21
Mein, was blicht dyr Mensch allss! Stöchen tuet sein Raatschluß.
22
Menschn sagnd grad: "Allweil meerer!": Lieber arm als wie Betrieger!
23
Wer yn n Herrn dient, der löbt sicher. Der kan schlaaffen, sat und ruebig.
24
Glangt dyr Fäule eyn d Schüssl einhin, ist yr z fäul gar, däß d Hand er zruggzieght.
25
Schlagst aynn Liederlichnen, lernt dyr Schlichte draus. Straaffst aynn Weisn aber, kimmt iem selbn d Vernumft.
26
Wer seinn Päpp schlagt, sein Mämm verstoesst, der ist schandbar: Was sollst daa sagn?!
27
Bue, lost niemer auf mein Manung, dann entzieghst di yn dyr Einsicht!
28
Ayn kainzer Zeug spott auf s Recht; was Fräfler sagnd, tuet kain Guet.
29
Liederlicher, daa haast d Ruettn! Neuhler, so, ietz werst gscheid herghaut!
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31