Mark 8

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1У тыя дні, калі зноў сабралася вялікая грамада і ня мела чаго есьці, Езус, паклікаўшы вучняў, кажа ім:

2“Шкада мне гэтых людзей, бо ўжо тры дні прабываюць пры Мне, ды ня маюць чаго есьці.

3Калі іх галодных адпраўлю дамоў, прыстануць у дарозе, бо некаторыя з іх прыйшлі здалёк”.

4І адказалі Яму вучні Ягоныя: “Скуль зможа хто накарміць іх хлебам тут, у пустыні?”

5Дык пытаецца ў іх: “Колькі маеце хлябоў?” Яны адказалі: “Сем”.

6Дык загадаў людзям сесьці на зямлі ды, зяўшы сем хлябоў, і падзяку складаючы, паламаў і даў вучням сваім, каб раздалі людзям.

7Мелі таксама крыху рыбаў. І іх багаславіў, і загадаў раздаць людзям.

8І елі, і наеліся, і сабралі таго, што засталося, сем кашоў кавалкаў.

9Было ж тых, што елі, каля чатырох тысячаў. І адпусьціў іх.

10І адразу сеўшы са сваімі вучнямі ў лодку, прыйшоў ў ваколіцы Дальмануты.

11І фарысэі, выйшаўшы, пачалі з Ім спрачацца, і, зводзячы Яго, дамагаліся ў Яго знаку з неба.

12І Езус, уздыхнуўшы ў духу сваім, кажа: “Чаму гэты род патрабуе знаку? Сапраўды кажу вам: Знак ня будзе дадзены роду гэтаму”.

13Ды, пакінуўшы іх, увайшоў у лодку і адправіўся на другі бераг.

14І забыліся ўзяць хлеб, і мелі з сабою ў чаўне толькі адзін бохан.

15І Ён перасьцерагаў іх, кажучы: “Глядзіце, сьцеражыцеся кісьлі фарысэйскай ды кісьлі Геродавай”.

16І яны разважалі між сабой, што ня маюць хлеба.

17І Езус, ведаючы гэта, кажа ім: “Чаму бядуеце, што ня маеце хлеба? Дасюль ня можаце ўцяміць і зразумець? Яшчэ засьлеплены сэрцы вашыя?

18Няўжо, маючы вочы, ня бачыце ды, маючы вушы, ня чуеце? Ня памятаеце,

19як Я пяць хлябоў падзяліў між пяці тысяч, колькі вы астаткаў сабралі поўных кашоў?” Кажуць Яму: “Дванаццаць”.

20“А калі Я сем хлябоў падзяліў між чатырох тысяч, дык колькі тады сабралі кашоў кавалкаў?” Кажуць Яму: “Сем”.

21І сказаў ім: “Дык яшчэ не разумееце?”

22І прыходзяць ў Бэтсаіду. І прыводзяць да Яго сьляпога, ды просяць Яго, каб дакрануўся да яго.

23Дык узяўшы сьляпога за руку, завёў яго за вёску і, плюнуўшы ў вочы яму і ўсклаўшы свае рукі на яго, спытаўся ў яго, ці ён бачыць.

24А той, гледзячы, сказаў: “Бачу людзей, што як дрэвы ходзяць”.

25Затым зноў усклаў рукі на вочы яго, і той пачаў бачыць; і так паздаравеў, і ясна мог усё бачыць.

26І адправіў яго у дом свой, кажучы: “Вярніся ў дом свой і, калі прыйдзеш у вёску, не расказвай нікому”.

27І направіўся Езус з вучнямі сваімі ў пасяленьні Цэзарэі Філіпавай. І ў дарозе пытаўся ў вучняў сваіх: “За каго Мяне лічаць людзі?”

28Яны адказалі Яму: “Адны — за Яна Хрысьціцеля, другія — за Гальяша, а яшчэ іншыя — за аднаго з прарокаў”.

29Тады папытаўся Ён у іх: “А вы за каго Мяне лічыце?” У адказ сказаў Яму Пётар: “Ты — Хрыстос!”

30І забараніў ім, каб нікому аб Ім не гаварылі.

31Дык пачаў іх вучыць: “Сыну Чалавечаму трэба многа цярпець, і быць адкінутым старшынямі, першасьвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым ды па трох днях уваскрэснуць”.

32І гаварыў пра гэта яўна. І Пётар, адвёўшы Яго ўбок, пачаў сварыцца на Яго.

33Езус жа, павярнуўшыся і глянуўшы на сваіх вучняў, забараніў Пятру, кажучы: “Адыйдзі ад Мяне, шатан, бо думаеш не што Божае, але што чалавечае”.

34І, прызваўшы людзей разам з вучнямі сваімі, казаў ім: “Калі хто хоча ісьці за Мною, хай адрачэцца самога сябе, і возьме крыж свой ды ідзе за Мною.

35Бо хто хацеў бы зьберагчы жыцьцё сваё, той загубіць яго; а хто загубіць жыцьцё сваё дзеля Мяне і дзеля Эвангельля, той зьберажэ яго.

36Бо што за карысьць чалавеку, калі хоць бы ўвесь сьвет здабыў, а душы сваёй пашкодзіў?

37Або што дасьць чалавек у выкуп за душу сваю?

38Бо хто пасароміцца Мяне і словаў Маіх перад гэтым чужаложным і грэшным родам, тога і Сын Чалавечы пасароміцца, калі прыйдзе ў хвале Айца свайго з анёламі сьвятымі”.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →