2 Corinthians 2

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Дык я разважыў сам у сабе ня прыходзіць да вас ізноў у горы;

2бо, калі я засмучаю вас, то хто пацешыць мяне, як ня той, што засмучаны мною?

3Гэтае самае я і пісаў вам, каб, прыйшоўшы, ня мець суму ад тых, ад якіх мне трэба мець пацеху, пэўны аб усіх вас, што мая радасьць для ўсіх вас.

4Бо з вялікага гора й тугі сэрца пісаў я вам праз многія сьлёзы, не каб вы засумавалі, але каб пазналі любоў, якую я з лішкаю маю да вас.

5Калі-ж хто засмуціў, дык не мяне засмуціў, але часткова, — каб не сказаць многа, —> і ўсіх вас.

6Даволі такому гэтае кары ад многіх;

7дык вам ужо лепей дараваць Яму і пацешыць, каб гэтакі ня быў абняты сумам церазмерным.

8Дзеля гэтага прашу вас паказаць яму любоў.

9Бо натое я і пісаў, каб выпрабаваць вас, ці ў-ва ўсім вы паслухмяныя.

10А каму вы што дароўваеце, таму і я; бо і я, калі што дараваў каму, дараваў дзеля вас прад абліччам Хрыста,

11каб не перамог нас шатан; бо нам не няведамы думкі ягоныя.

12Прыйшоўшы-ж у Троаду дзеля абвяшчаньня аб Хрысьце, калі мне былі адчынены дзьверы ў Госпадзе,

13я ня меў супакою духу майму, бо не знайшоў там брата майго Ціта; але, разьвітаўшыся з імі, я пайшоў у Македонію.

14Дзякуй-жа Богу, што заўседы дае нам перамогу ў Хрысьце — і пахашчы веды Сваей выяўляе праз нас у-ва ўсякім месцы.

15Бо мы Хрыстовыя пахашчы Богу ў тых, што збаўляюцца, і ў тых, што гінуць.

16Для адных мы пах сьмерці на сьмерць, а для другіх — пах жыцьця на жыцьцё.

17Бо мы не таргуем словам Божым, як многія, але апавядаем шчыра, як ад Бога, перад Богам у Хрысьце.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →