2 Corinthians 8

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Паведамляем вас, браты, аб ласцы Божай, што дадзена цэрквам Македонскім;

2бо ў вялікай спробе горам у іх паддастаткам радасьцяў, і глыбокая ўбогасьць іх мае паддастаткам багацьця іх прастаты,

3бо яны дабрахотлівыя па сілам і цераз сілу — я сьведчу гэта.

4Яны вельмі прасілі нас прыняць дар і ўчасьце іх у служэньні сьвятым;

5ды ня толькі, як мы спадзяваліся, але яны аддалі сябе? перш Госпаду, дый і нам па волі Божай;

6дзеля гэтага мы прасілі Ціта, каб ён, як пачаў, так і дакончыў у вас і гэтую ласку.

7А як вы багатыя ўсім: вераю і словам, і ведаю, і ўсякай дбаласьцяй, і любоўю вашаю да нас, дык і ў гэтай ласцы мейце дастатак.

8Кажу гэта не як загад, але дбаласьцяй другіх выпрабовую шчырасьць і вашай любві.

9Бо вы ведаеце ласку Госпада нашага Ісуса Хрыста, што Ён, быўшы багатым, абяднеў дзеля вас, каб вы Яго ўбожствам разбагацелі.

10Я даю ў гэтым раду: бо гэта карысна вам, якія ня толькі рабіць, але й жадаць перш пачалі з леташняга году.

11Цяпер-жа й канчайце рабіць, каб, як была ахвота жадаць, гэтак і закончыць водле магчымасьці.

12Бо, калі ёсьць ахвота, дык яна прыемна водле таго, як хто мае, а не водле таго, як ня мае.

13Бо не на тое, каб другім было палягчэньне, а вам цяжар, але каб была роўнасьць.

14Цяпер вам дастатак дзеля іх недастатку, каб і іх дастатак быў дзеля вашага недастатку; каб была роўнасьць,

15як напісана: Хто (сабраў) многа, ня меў лішніцы; і хто — мала, ня меў недастатку. (Вых 16:18)

16Дзякуй Богу, які паклаў у сэрца Цітава гэткую дбаласьць аб вас;

17бо і просьбу прыняў, і, сам больш дбалы, сваей ахвотай пайшоў да вас.

183 ім паслалі мы таксама брата, у-ва ўсіх цэрквах хвалёнага за дабравешчаньне;

19дый ня толькі тое, але ён і выбраны ад цэркваў, таварыш наш з тэй ласкай, якой мы служылі на славу Самога Госпада і на вашае жаданьне,

20высьцерагаючыся, каб не наракаў на нас хто за гэткае множства дараў, якімі мы служым,

21бо мы думаем аб добрым ня толькі перад Госпадам, але і перад людзьмі.

22Ды паслалі мы з імі і брата нашага, якога дбаласьць мнагакротна выпрабавалі шмат у чым, які цяпер яшчэ больш дбалы ў вялікай надзеі на вас.

23Што-ж да Ціта, дык гэта — мой таварыш і вам памочнік; а што да братоў нашых, дык яны пасланцы цэркваў, слава Хрыстовая.

24Дык перад абліччам цэркваў пакажыце ім доказ любві вашай і (справядлівасьць) пахвальбы нашае вамі.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →