Romans 14

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Слабога ў веры прымайце не на спрэчкі аб паглядах.

2Бо іншы верыць, што (можна) есьці ўсё, а слабы есьць гародніну.

3Хто есьць, не дакарай таго, хто ня есьць; і хто ня есьць, не асуджай таго, хто есьць: бо Бог прыняў яго.

4Хто ты, што судзіш чужога слугу? Перад сваім гаспадаром стаіць ён, або падае; і ўстаіць, бо Бог дуж паставіць яго.

5Іншы адрозьнівае дзень ад дня, а іншы судзіць (аднолькава) кожны дзень. Кожны будзь пэўны ў сваім розуме.

6Хто адрозьнівае дні, дзеля Госпада адрозьнівае; і хто не адрозьнівае дзён, дзеля Госпада не адрозьнівае. Хто есьць, дзеля Госпада есьць, бо дзякуе Богу. I хто ня есьць, дзеля Госпада ня есьць, ды дзякуе Богу.

7Бо ніхто з нас ня жыве для сябе, і ніхто ця ўмірае для сябе;

8бо, калі жывем, для Госпада жывем, калі-ж уміраем — для Госпада ўміраем. I дзеля гэтага — ці жывем, ці ўміраем, мы Гасподнія.

9Бо Хрыстос дзеля таго і памёр, і ўваскрос, і ажыў, каб валадаць і мёртвымі, і жывымі.

10А ты чаго судзіш брата свайго? Або й ты, што паніжаеш брата свайго? Бо ўсе мы станем на суд Хрыстовы.

11Бо напісана: Я жыву, — кажа Госпад, — перада Мною суклоніцца ўсякае калена, і ўсякі язык вызнаваць будзе Бога. (Ісая 45:23)

12Дык вось кожны з нас за сябе дасьць справаздачу Богу.

13Ня будзем жа балей судзіць адзін аднаго, а лепей судзіце аб тым, каб як ня класьці брату спаткненьня ці спакусы.

14Я ведаю і пэўны ў Госпадзе Ісусе, што нішто праз сябе не нячыста; толькі таму, кто лічыць што-небудзь нячыстым, — таму нячыста.

15Калі-ж цераз страву сумуе брат твой, дык ты ўжо не паводле любві ходзіш; ня губі тваей страваю таго, за каго памер Хрыстос.

16Дык няхай не зьняважаецца вашае добрае.

17Бо царства Божае ня ежа і піцьцё, але праведнасьць і мір і радасьці ў Духу Сьвятым.

18Бо, хто ў гэтым служыць Хрысту, той угодны Богу і паважаны людзьмі.

19Дык вось будзеш шукаць таго, што служыць дзеля міру і ўзаемнага збудаваньня.

20Дзеля ежы ня нішчы дзела Божага: усё чыста, але блага чалавеку, які есьць праз спакусу.

21Добра ня есьці мяса, ня піць віна і не рабіць (такога), ад чаго брат твой спатыкаецца, ці спакушаецца, ці зьнямагае.

22Ты хмаеш веру? Мей сам у сабе перад Богам. Шчасьлівы, хто не асуджае сябе ў тым, што шануе.

23А хто сумляваецца, калі есьць, асуджае сябе, што не па веры; а ўсё, што не па веры, грэх.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →