Romans 2

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Дык няма выбачэньня табе, кожны чалавеча, каторы асуджаеш; бо, чым судзіш другога, асуджаеш сябе: бо робіш тое самае, асуджаючы.

2А мы ведаем, што запраўды суд Божы на тых, што гэткае робяць.

3Няўжо-ж думаеш ты, чалавеча, што ўцячэш ад суда Божага, асуджаючы тых, якія гэткае робяць, ды сам робячы тое-ж?

4Або багацьцем дабраты, лагоднасьці і доўгацярплівасьці Божае пагарджаеш, не разумеючы, што дабрата Божая вядзе цябе да пакаяньня?

5Але, праз упартасьць тваю і нераскаянае сэрца, ты сам сабе зьбіраеш гнеў на дзень гневу і адкрыцьця праведнага суда ад Бога,

6Які уздасьць кожнаму паводле ўчынкаў ягоных:

7тым, што сталасьцяй у добрым дзеле шукаюць славы, чэсьці й нятленнасьці, — вечнае жыцьцё;

8а тым, што ўпіраюцца і не пакараюцца праўдзе, але аддаюцца няпраўдзе, —ярасьць і гнеў.

9Сум і уціск кожнай душы чалавека, каторы робіць благое, перш Юдэя, дый Грэка!

10Слава-ж і чэсьць і мір усякаму, хто робіць дабро, перш Юдэю, дый Грэку!

11Бо няма ў Бога ўзіраньня на аблічча.

12Якія без закону саграшылі, без закону й загінуць, а тыя, якія ў законе саграшылі, законам засуджаны будуць

13(бо ня тыя, што слухаюць закон, праведныя перад Богам, але тыя, што выпаўняюць, апраўданы будуць;

14бо, калі пагане, ня маючы закону, па прыродзе робяць законнае, то, ня маючы закону, яны самі сабе закон:

15яны паказваюць дзела закону, у сэрцах у іх напісанае, аб чым сьведчыць сумленьне іх і думкі іх, то абвінавачваючыя, то апраўдываючыя адна адну) —

16у дзень, калі Бог судзіць будзе тайныя ўчынкі людзей, водле дабравешчаньня майго, праз Ісуса Хрыста.

17Вось ты завешся Юдэем і супакойваеш сябе законам, і хвалішся Богам,

18і ведаеш волю Яго, і разумееш лепшае, навучаючыся з закону,

19і пэўны аб сабе, што ты павадыр сьляпых, сьвятло тых, што ў цемры,

20настаўнік няветных, вучыцель малалетніх, маючы ў законе прыклад веданьня і праўды:

21як жа ты, вучачы другога, ня вучыш сябе самога?

22Навучаючы ня красьці, крадзеш? кажучы: не займайся распустай, — сам распусны. Брыдзячыся ідаламі, сьвятое крадзеш?

23Хвалішся законам, а пераступаньнем закону Бога зьнявяжаеш?

24Бо праз вас імя Божае зьняважаецца ў паганаў, як напісана. (Ісая 52:5; Езэк. 36:20)

25Абразаньне карысна, калі выпаўняеш закон; а калі ты праступнік закону, то абрэзаньне твае сталася неабрэзаньнем.

26Дык, калі неабрэзаны выпаўняе пастановы закону, то ці не залічыцца яму яго неабрэзаньне за абрэзаньне?

27I неабрэзаны па прыродзе, выпаўняючы закон, ці не асудзіць цябе, праступніка закону пры пісаньні і абрэзаньні?

28Бо ня той Юдэй, хто (гэтакі) напаказ, і ня тое абрэзаньне, якое напаказ на целе;

29але хто ўнутры Юдэй, і абрэзаньне ў сэрцы, па духу, а не па напісаньні; яму й пахвала не ад людзей, але ад Бога.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →