Romans 4

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Што-ж, скажам, Аўраам, бацька наш, знайшоў па целу?

2Калі Аўраам апраўдаўся ўчынкамі, ён мае пахвалу, але не перад Богам.

3Бо што кажа пісаньне? Паверыў Аўраам Богу, і гэта залічана яму за праведнасьць. (Быт 15:6)

4Таму, хто робіць, заплата ня з ласкі залічаецца, але з павіннасьці;

5хто-ж ня робіць, але веруе ў Таго, Хто апраўдывае бязбожніка, вера яго залічаецца за праведнасьць.

6Гэтак і Давід называе шчасьлівым чалавека, якому Бог залічае праведнасьць незалежна ад учынкаў:

7Шчасьлівыя, чые беззаконнасьці дарованы і чые грахі пакрыты;

8шчасьлівы чалавек, якому Бог не палічыць грэху. (Пс 31:1-2)

9Ці шчаснасьць гэтая датычыцца абрэзаньня, ці і неабрэзаньня? Мы кажам, што Аўрааму вера палічана за праведнасьць.

10Калі палічана? па абрэзаньні, ці да абрэзаньня? Не пасьля абрэзаньня, але да абрэзаньня.

11I знак абрэзаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці праз веру, якую меў у неабрэзаньні, так што ён стаўся айцом усіх веруючых у неабрэзаньні, каб і ім залічана была праведнасьць,

12і айцом абрэзаных ня толькі прыняўшых абрэзаньне, але і ходзячых па сьлядох веры айца нашага Аўраама, якую ён меў у неабрэзаньні.

13Бо Аўрааму, ці насеньню яго, не законам дадзена абяцаньне, што ён будзе насьледнікам сьвету, але праведнасьцяй веры.

14Бо, калі насьледнікі тыя, што з закону, дык апусьцее вера, зьнішчыцца абяцаньне;

15бо закон робіць гнеў, бо гдзе няма закону, няма й праступку.

16Дзеля гэтага з веры, каб было водле ласкі, каб абяцаньне было нязьменным для ўсяго насеньня, ня толькі для таго, што з закону, але й для таго, што з веры Аўраама, які ёсьць ацец усім нам, —

17(як напісана: Я паставіў цябе айцом многіх народаў), — перад Богам, якому ён паверыў, ажыўляючым памершых і называючым няістнуючае, як істнуючае. (Быт 17:5)

18Каторы, апроч надзеі, паверыў з надзеяй, праз што стаўся айцом многіх народаў, водле сказанага: Гэтак будзе насеньне твае. (Быт 15:5)

19I, не зьнямогшыся ў веры, ён ня думаў, што цела яго, амаль стогадовае, ужо амярцьвела, і нутро Сары замершае;

20ня ймаў сумліву ў абяцаньні Божым нявераю, але ўзмацаваўся ў веры, аддаўшы хвалу Богу

21і зусім пэўны, што Ён дуж і выпаўніць абяцанае.

22Дзеля гэтага й залічана яму за праведнасьць.

23Дый не ў адношаньні да яго аднаго напісана, што залічана яму,

24але й у адношаньні да нас: залічана будзе й нам, веруючым у Таго, Хто ўскрасіў з памершых Ісуса, Госпада нашага,

25Які быў выданы за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →