Romans 3

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Дык якое пяршынства Юдэя, ці якая карысьць ад абрэзаньня?

2Вялікае ў-ва ўсіх адносінах, а перадусім у тым, што ім даверана слова Божае.

3Бо што-ж? калі некаторыя і ня ўверавалі, дык ці нявера іх зьнішчыць веру Божую?

4Няхай ня станецца! Бог верны, а ўсякі чалавек ілжывы, як напісана: Каб ты апраўдаўся ў словах Тваіх і перамог-бы, як суджаны будзеш. (Псал 50:6)

5Калі-ж няпраўда нашая адкрывае праўду Божую, дык што скажам? няўжо-ж Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — кажу па чалавечаму.

6Хай ня станецца! Бо як жа Богу судзіць сьвет?

7Бо, калі праўда Божая маею няпраўдаю на славу Божую ўзвышаецца, за што-ж яшчэ мяне судзіць, як грэшніка?

8I ці не рабіць нам благое, каб вышла дабро, як некаторыя абмаўляюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Праведны суд на такіх!

9Дык што-ж? ці маем перавагу? Зусім не: бо мы ўжо даказалі, што і Юдэі, і Грэкі — усе пад грэхам,

10як напісана: няма праведніка ніводнага;

11няма разумеючага; няма нікога, хто шукаў-бы Бога;

12усе зьбіліся з дарогі, усе разам нягодныя; няма, хто-б рабіў дабро, няма да адзінага. (Псал. 13:1-3)

13Горла ў іх — адчыненая магіла; языкамі сваімі зводзяць. Яд зьмеяў на вуснах іхніх; (Псал. 5:10; 139:3)

14Рот у іх поўны абмовы й гарчыні. (Псал 9:28)

15Ногі ў іх хуткія на праліцьцё крыві;

16зьнішчэньне і загуба на шляхох іхніх;

17шляху міру яны не пазналі. (Прып. 1:16; Ісая 59:7-8)

18Няма страху Божага перад вачыма іх. (Псал 35:2)

19Мы-ж ведаем, што закон, калі што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад законам, каб кожны рот быў загароджаны, і ўвесь сьвет каб вінаватым стаўся перад Богам,

20бо справамі закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз закон пазнаецца грэх.

21Але сягоньня, незалежна ад закону, выявілася праўда Божая, аб якой сьведчаць закон і прарокі.

22Праўда-ж Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх веруючых; бо няма розьніцы,

23бо ўсе саграшылі і пазбаўлены славы Божае,

24апраўдываныя дарма ласкай Ягонай, адкупленьнем, што ў Хрысьце Ісусе,

25Якога Бог аддаў на ахвяру зьмілавальную праз веру, у крыві Ягонай, дзеля выяўленьня праўды Яго ў дараваньні грахоў, учыненых раней,

26у час доўгацярплівасьці Божае, на выяўленьне праўды Яго ў цяперашні час, каб зьявіўся Ён праведным і апраўдываючым веруючага ў Ісуса.

27Гдзе-ж тое, чым бы хваліцца? Выключана. Якім законам? законам учынкаў? Не, але законам веры.

28Бо мы прызнаем, што чалавек апраўдываецца вераю, незалежна ад учынкаў закону.

29Няўжо-ж Бог ёсьць Бог Юдэяў толькі, а не паганаў таксама? Ведама, і паганаў,

30бо адзін ёсьць Бог, які апраўдывае абрэзаньне з веры і неабрэзаньне праз веру.

31Дык мы зьніштажаем закон вераю? Няхай ня станецца! але ўзмацняем закон.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →