Hebrews 1

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

Jump to: Chapter 2 →

1Mewn llawer darn ac mewn llawer dull yn yr amser gynt y llefarodd Duw wrth y tadau yn y proffwydi; yn niwedd y dyddiau hyn llefarodd wrthym ni mewn mab.

2Hwn a osododd ef yn etifedd popeth, a thrwy hwn hefyd y gwnaeth y cyfanfyd.

3Hwn, ag yntau’n llewyrch ei ogoniant ef, ac yn argraff ei sylwedd ef, ac yn cynnal popeth drwy air ei allu ef, wedi gwneuthur glanhad pechodau, a eisteddodd ar ddeheulaw y mawrhydi yn yr uchelion,

4wedi dyfod gymaint yn rhagorach na’r angylion ag ydyw yr enw a etifeddodd yn amgen na’r eiddynt hwy.

5Canys wrth bwy o’r angylion y dywedodd erioed: “Fy mab wyt ti, myfi heddiw a’th genhedlodd e di”?

6ac eto, “Byddaf fi iddo’n dad, a bydd yntau i mi’n fab”?A phan ddygo drachefn ei gyntafanedig at bobl y byd, dywed: “Ac ymgrymed o’i flaen ef holl angylion Duw”;

7ac am yr angylion dywed: “Yr hwn sy’n gwneuthur ei angylion yn wyntoedd A’i weinidogion yn fflam dân,”

8ond am y mab, “Dy orsedd di, Dduw, sydd yn oes oesoedd, a gwialen uniondeb, gwialen ei deyrnas ef yw.

9Ceraist gyfiawnder, a chaseaist anghyfraith; oherwydd hynny, Dduw, y’th eneiniodd dy Dduw di ag olew gorfoledd rhagor dy gymheiriaid.”

10Eto: “Ti yn y dechrau, Arglwydd, a seiliodd y ddaear, a gwaith dy ddwylo di ydyw’r nefoedd.

11Hwynt-hwy a ddarfyddant, ond yr wyt ti’n aros, a hwy oll fel dilledyn a heneiddiant,

12ac fel mantell y rholi di hwynt, fel dilledyn y trawsnewidir hwy; ond ti yr un ydwyt a’th flynyddoedd ni phallant.”

13Wrth bwy, tybed, o’r angylion y dywedodd erioed: “Eistedd ar fy neheulaw i hyd oni osodwyf dy elynion yn droedfainc i’th draed”?

14Onid ysbrydion gweini ydynt oll yn cael eu hanfon ar wasanaeth er mwyn y rhai a fydd yn etifeddu iachawdwriaeth?

Jump to: Chapter 2 →