Hebrews 8

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Ac yn ben ar yr hyn yr ydym yn sôn amdano: dyma’r fath archoffeiriad sydd gennym, un a eisteddodd ar ddeheulaw gorsedd y mawrhydi yn y nefoedd,

2yn weinidog y cysegr a’r gwir dabernacl a osododd yr Arglwydd ac nid dyn.

3Yn awr, pob archoffeiriad, i offrymu rhoddion ac aberthau y penodir ef, ac felly rhaid bod gan hwn hefyd rywbeth i’w offrymu.

4Gan hynny, pe byddai ar y ddaear, ni byddai’n offeiriad, am fod yma yn barod rai i offrymu rhoddion yn ôl y gyfraith;

5ac i ddarlun a chysgod y pethau nefol y mae’r rhain yn gweini, fel y gorchmynnwyd i Foses pan oedd ar godi’r tabernacl. Canys “Gwêl,” meddai, “wneuthur ohonot bopeth yn ôl y cynllun a ddangoswyd i ti yn y mynydd.”

6Ond yn awr cafodd ef amgenach gweinidogaeth, yn gymaint â’i fod yn gyfryngwr gwell cyfamod a sefydlwyd ar bwys gwell addewidion;

7canys pe buasai’r cyntaf hwnnw yn ddifai, ni cheisiasid lle i un arall.

8Canys dan feio arnynt y dywed, “Wele, y mae’r dyddiau’n dyfod, medd yr Arglwydd, y byddaf yn pennu ar dŷ Israel ac ar dŷ Jwda gyfamod newydd,

9nid yn ôl y cyfamod a wneuthum i’w tadau hwynt yn y dydd y gafaelais yn eu llaw hwynt i’w harwain allan o dir yr Aifft am nad arosasant hwy yn fy nghyfamod i, a minnau a fûm ddibris ohonynt, medd yr Arglwydd,

10canys hwn yw’r cyfamod a osodaf i dŷ Israel, ar ôl y dyddiau hynny, medd yr Arglwydd. Rhoddaf fy nghyfreithiau yn eu meddwl hwynt ac ar eu calonnau yr ysgrifennaf hwynt. A byddaf iddynt yn Dduw, a byddant hwythau i mi yn bobl.

11A mwyach ni ddysgant bob un ei gymydog a phob un ei frawd, a dywedyd, ‘Adnebydd yr Arglwydd,’ Canys bydd pawb yn f’adnabod o fach hyd fawr ohonynt,

12canys tyner fyddaf wrth eu hanwireddau hwy, ac am eu pechodau ni bydd mwyach gof gennyf.”

13Wrth ddywedyd “newydd,” y mae wedi cyhoeddi’r cyntaf yn hen. Ac y mae’r peth a gyhoeddir yn hen ac sydd yn oedrannus yn ymyl ei dranc.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →