Hebrews 11

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Anois is é is creideamh ann deimhin a dhéanamh den dóchas, agus bheith cinnte den ní nach bhfeictear.

2Is tríd a tugadh teist dhiaga ar na fir a bhí ann fadó.

3Is le creideamh a thuigimid cruthú na cruinne le briathar Dé, ina ndeamadh an sofheicthe den dofheicthe.

4Is le creideamh a thug Abel íobairt do Dhia ba thait-neamhaí ná íobairt Cháin, inar tugadh teist fhíréin air, agus é mar fhianaise air gur ghlac Dia lena aiscí; agus is trína chreideamh a bhíos urlabhra aige agus é marbh.

5Is trí chreideamh a ardaíodh Enoc ionas nach bhfeicfeadh sé bás; agus gan é le fáil, ó dʼardaigh Dia leis é. Ach sular ardaíodh é tugadh teist air gur thaitin sé le Dia.

6Agus ní féidir taitneamh leis gan creideamh a bheith agat. Mar an té a thiocfas i ngar do Dhia, caithfidh creideamh a bheith aige go bhfuil sé ann agus go dtugann sé luach saothair do lucht a iarrtha.

7Is tríd an gcreideamh a thug Naoi aire don rabhadh a thug Dia dó faoi nithe nach raibh le feiceáil fós, agus a thóg sé áirc ar saoradh a theaghlach léi; agus is leis sin a dhaor sé an domhan agus a thit oidhreacht na fíréantachta a bhios ann tríd an gcreideamh air.

8Is tríd an gcreideamh a dʼumhlaigh Abracham nuair a glaodh air á rá leis imeacht chun na háite sin a bheadh mar oidhreacht aige; agus dʼimigh sé gan fios a bheith aige cá raibh a thriall.

9Is trí chreideamh a bhi sé seal a chuairte i dtír an ghealltanais, ionann is dá mba thír choimthíoch í, agus gan dʼáras cónaithe aige ach pubaill, é féin agus Íosóg agus Iácób a bhí ina gcomhoidhrí ar an ngealltanas céanna leis.

10Mar bhi súil aige leis an gcathair sin a bhfuil bun fúithi, arbh é Dia é féin an saor a thóg í.

11Is trí chreideamh a tugadh cumas gabhála ina broinn do Shára, cé go raibh si thar an aois, ó mheas sí gur fiú creideamh don té a gheall é.

12Is dá bhrí sin a gineadh ó aon fhear amháin, a bhi féin ionann is dá mbeadh sé marbh, an sliocht nár lia réaltaí neimhe agus gráinní gainimh do-áirithe i mbéal na toinne ná iad.

13Fuair siad seo uile bás i gcreideamh, gan fáil a bheith acu ar ar gealladh, ach amháin go bhfaca siad é agus gur bheannaigh siad dó agus é i bhfad uathu, agus gur admhaigh siad nach raibh iontu ach deoraithe agus díbeartaigh ar talamh.

14Mar bíonn daoine ag tabhairt le fios leis sin a rá go bhfuil siad ag tóraíocht a dtíre dúchais.

15Dá mba é an tir sin ar imigh siad aisti a bhi ina gceann, bheadh faill acu filleadh uirthi.

16Ach anois is le tir is fearr, is é sin le tir neimhe, atá siad ag tnúth. Agus mar sin de ní náire é le Dia bheith á ainmniú mar a nDia-san, mar tá an chathair ullmhaithe aige in a gcoinne.

17Ba tríd an gcreideamh a thoirbhir Abracham Íosóg, agus bhi an té sin ar tugadh na gealltanais dó réidh ullamh lena aon mhac a ofráil mar íobairt,

18ar dúradh ina thaobh, “Is trí Íosóg a ainmneofar do shliochtsa.”

19Bhí sé ag comhaireamh go raibh sé ar chumhacht Dé go fiú daoine a thógáil ó mhairbh; agus fuair sé ar ais ó mhairbh é dá bharr sin, ar mhodh fíortha fáithchiallach.

20Is trí chreideamh a bheannaigh Íosóg Iácób agus Ésau leis na beannachtaí a bhí i ndán dóibh.

21Is trí chreideamh a bheannaigh Iácób ceachtar de chlann Iósaif agus an bás aige, á umhlú féin ar cheann a bhachaille le Dia a adhradh.

22Is trí chreideamh a luaigh Iósaf eisimirce chlann Iosrael agus a thug sé orduithe i dtaobh a chuid cnámh i ndeireadh a shaoil is a laethanta.

23Is tríd an gcreideamh a chuir a thuismitheoirí Maois i bhfolach ar feadh trí mhí chomh luath agus a tháinig sé ar an saol, gan eagla orthu roimh ordú an rí, ó chonaic siad gurbh álainn an leanbh é.

24Is tríd an gcreideamh a dhiúltaigh Maois, nuair a bhí sé mór, go dtabharfaí mac iníon Pharao air,

25ó bʼfhearr leis drochíde a fhulaingt maraon le pobal Dé ná pléisiúir neamhbhuana an pheaca a bhlaiseadh.

26Ba luachmhaire leis an fhonóid a fhulaingt ar son an Chríost ná seoda saibhre uile na hÉigipte, mar bhí sé ag súil leis an luach saothair.

27Is tríd an gcreideamh a dʼfhág sé an Éigipt, ó nárbh eagal leisfíoch an rí; mar bhí sé tréan láidir mar dhuine a dʼfhéad an té atá dofheicthe a fheiceáil.

28Is tríd an gcreideamh a rinne sé an Cháisc a chomóradh agus a chroith sé an fhuil, ionas nach mbain-feadh Scriosadóir na gcéad daoine clainne leo.

29Is tríd an gcreideamh a chuaigh an pobal thar an Muir Rua mar a bheadh sí ina talamh tirim; ach nuair a dʼfhéach na hÉigiptigh leis an rud céanna a dhéanamh, bádh iad.

30Is tríd an gcreideamh a thit ballaí Iericó anuas, tar éis gabháil mórthimpeall orthu i rith seacht lá.

31Is tríd an gcreideamh nár scriosadh Rahab an striapach maraon le lucht an díchreidimh, ise a chuir fáilte chairdiúil roimh na spiairí.

32Agus cad eile a déarfainn? Mar ní bheadh mo shá ama agam le bheith ag eachtraíocht ar Ghidéón, Bhárác, Shamson, Iefta, ar Dháibhí agus ar Shamuel agus ar na fáithe go léir—

33agus ar a ndearnadar trí chreideamh, bhuaigh siad ríochtaí, chuir siad an ceart i bhfeidhm, ghabh siad le gealltanais, choisc siad le oin chraosacha,

34mhúch siad tinte tréana, dʼéalaigh siad ó bhéal an chlaímh, dʼéirigh siad as laige go neart, rinneadh tréan láidir i gcogadh iad, chuir siad an ruaig ar shluaite eachtrannach.

35Bhí mná ann a fuair a mairbh ar ais ar aiséirí. Bhí daoine eile á gcéasadh, gan glacadh le fuascailt, ionas go n-éireoidís ar an aiséirí chun beatha ab fhearr.

36Bhí dream eile ann a dʼfhulaing magadh agus sciúrsáil, agus na slabhraí agus an príosún féin lena chois sin.

37Bhítí ag imirt báis orthu le clocha a chaitheamh orthu, bhítí á ngearradh ina dhá leath le toireasc, bhítí á gcur chun báis leis an gclaíomh; bhídís ag siúl thart gan orthu ach craicne caorach agus craicne gabhar, go lorn, leatromach, léanmhar—

38daoine ba rómhaith don saol seo—bhí siadsan ar seachrán fásaigh agus sléibhte nó brúite i bpoill agus i bprochóga faoi thalamh.

39Ach ní bhfuair siad seo uile a raibh geallta dóibh, dá fheabhas an teist a tugadh ar a gcreideamh,

40ó feiceann Dia go bhfuil rud éigin ab fhearr ná é i ndán aige dúinn, ionas nach dtiocfaidís chun feabhas gach foirfeachta gan sinne.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →