Hebrews 7

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Mar is é an Melcisedec céanna sin, rí Shalem, sagart an Mhór-Dhé ab Airde, a chuaigh in airicis Abrachaim agus é ag filleadh ón ár a rinne sé ar na ríthe, agus a bheannaigh é;

2agus ar roinn Abracham an deichiú cuid den uile ní leis. Má aistrítear a ainmneacha, is é rí na fíréantachta é, sa chéad áit, agus ina dhiaidh sin is é rí Shalem, is é sin, rí na síochána é freisin.

3Tá sé gan athair gan mháthair gan ghinealach, gan tús ar a laethanta ná deireadh ar a shaol beatha, ach é ag maireachtáil ina shagart go síoraí i gcomhchosúlacht Mhac Dé.

4Breathnaígí cé chomh mór leis! Eisean ar thug an t-uasalathair Abracham an deichiú cuid den chreach dó.

5Ordaítear sa dlí do shliocht Lébhí a ghlacas le hoifig na sagartachta deachúna a thógáil óna mbráithre féin siúd is gur de shliocht Abrachaim iad chomh maith le duine.

6Ach ghlac an fear sin nár dá sliochtsan é deachúna ó Abracham agus ba é a bheannaigh an fear ar tugadh an gealltanas dó.

7Ní féidir a shéanadh go bhfaigheann an té is lú beannacht ón té is airde ná é.

8Anseo bíonn fir bhás-mhara ag tógáil deachúna; ach ansiúd duine a dtugtar fianaise air go maireann sé.

9Dʼfhéadfaí a rá gur íoc an Lébhí sin deachúna, eisean a ghlacas le deachúna i bpearsa Abrachaim,

10eisean a bhí go fóill i leasracha a athar nuair a chas Melcisedec dó.

11Anois má bhí aon chríoch ar an tsagartacht Lébhíteach (ós faoi a ghlac an pobal an dlí), cad é an gnó a bhí le sagart eile de réir ord Mhelcisedec, thar sagart a ainmníodh de réir ord Áróin?

12Mar nuair a bhíos athrú sagairt ann, caithfidh athrú dlí a bheith ann.

13Ach an té sin a bhfuil an scéal ag tarraingt air ba de threibh eile é, nár fhreastail duine de ag an altóir riamh.

14Mar is soiléir gur tháinig ár dTiarna de shliocht Iúda, treibh nach ndúirt Maois aon fhocal faoi i dtaobh sagart.

15Tá sin á dhéanamh níos soiléire arís, nuair a éiríonn sagart eile i gcomhchosúlacht Mhelcisedec,

16nach bhfuil ina shagart de bharr a fholaíocht chollaí a bheith ag freagairt do cháilíocht dhleathach, ach le cumhacht beatha buaine.

17Mar tugtar dʼfhianaise air, “Is sagart tú go síoraí, de réir ord Mhelcisedec.”

18Sa chéad chás de, cuirtear an chéad aithne ar ceal ó nach raibh ciall leis ná cumhacht ann,

19(ó nár chuir an dlí aon ní i gcrích); os a choinne sin tugtar an bealach do dhóchas is láidre a dtagaimid tríd i láthair Dé.

20Agus ní dheamadh sin gan mionn a bheith leis.

21An méid a bhíodh roimhe seo ina sagairt chuaigh siad i gcionn a n-oifige gan mhionn, ach glaodh ar an sagart seo le mionn, “Thug an Tiarna a mhionn agus ní athróidh sé a intinn, ‘Is sagart tú go síoraí,’ ”

22rud a thugann Íosa mar urra ar chúnant is fearr.

23Roimhe sin bhí mórán sagart ann, ó bhac an bás orthu bheith go buan ina n-oifig;

24ach bíonn sagartacht aigesean nach ligeann sé uaidh, ó bíonn sé ann go brách.

25Dá bhrí sin féadann sé slánú síoraí a bhronnadh ar an dream a thiocfas i ngar do Dhia tríd, ó maireann sé go deo le bheith ina idirghabhálaí ar a son.

26Mar ba chuí ardsagart a shamhailsean a bheith againn, dʼardsagart naofa, neamhlochtach neamhthruaillithe, a scaradh ó pheacaigh, agus a ardaíodh os cionnneimhe.

27Níl feidhm air mar a bhíos ar na hardsagairt úd eile a bheith ag ofráil íobairtí ó lá go lá, íobairt ar son a chuid peacaí féin agus íobairt eile ar son pheacaí an phobail; ó tá sin uile déanta aige don aon uair agus iarracht amháin ina íobairt féin.

28Ní dhéanann an dlí ach daoine a cheapadh mar ardsagairt a bhfuil laige iontu, ach is é a cheapas briathar an mhionnaithe, a tháinig i ndiaidh an dlí, Mac a foirbheadh go deo.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →